در زیست‌بوم فعلی نوآوری، ما با یک پارادوکس بنیادین روبرو هستیم: در حالی که مدل‌های هوش مصنوعی تشنه‌ی داده‌های باکیفیت برای نجات جان انسان‌ها و تحول در درمان هستند، بخش بزرگی از این دارایی‌های حیاتی در «سیلوهای اطلاعاتی» سازمان‌ها محبوس مانده‌اند.

حقیقت این است که در عصر هوش مصنوعی، پارادایم سنتی «مالکیت داده» باید جای خود را به « حاکمیت داده » بدهد. مانع اصلی این گذار، سه‌ضلعی پیچیده‌ی حریم خصوصی ، امنیت و انگیزه‌های اقتصادی است. اگرچه نگرانی سازمان‌ها از نشت اطلاعات بیماران مشروع است، اما این سکون و انجماد داده‌ای، بهای سنگینی دارد: کند شدن روند کشف داروهای جدید و تعویق در تحقق پزشکی شخصی‌سازی شده.

نوآوری در سلامت نباید قربانی «ترس از اشتراک‌گذاری» شود؛ بلکه باید با «اشتراک‌گذاری هوشمندانه» و بازتعریف مدل‌های همکاری، قدرت واقعی هوش مصنوعی را در خدمت بشریت آزاد کرد.

دکتر حمید سلطانیان زاده

عضو هیات علمی دانشگاه تهران

#برای_هوش_مصنوعی