وقتی صحبت از «خطرات هوش مصنوعی» می‌شود، ذهن بسیاری از ما فوراً به سمت سناریوهای علمی–تخیلی می‌رود: ربات‌های قاتل، ماشین‌هایی که از کنترل خارج می‌شوند، یا سامانه‌هایی که تصمیم می‌گیرند انسان را کنار بزنند. این تصاویر، هرچند جذاب و ترسناک، اما اغلب ما را از خطرات واقعی‌تر و نزدیک‌تر هوش مصنوعی منحرف می‌کنند.
خطر اصلی آینده‌ی هوش مصنوعی نه در شورش ماشین‌ها، بلکه در تمرکز بی‌سابقه‌ی قدرت در دست تعداد بسیار کمی از شرکت‌ها است؛ شرکت‌هایی که در حال ساخت و کنترل سیستم‌هایی هستند که به‌تدریج تقریباً تمام تعاملات دیجیتال ما را میانجی‌گری خواهند کرد.