سال‌هاست که ما مغز را نه فقط به‌عنوان یک اندام زیستی، بلکه به‌عنوان یک سیستم زنده در تعامل مداوم با محیط مطالعه می‌کنیم. مغزهای واقعی برای «بودن» طراحی نشده‌اند؛ آن‌ها برای عمل کردن در بدن و زندگی کردن در جهان تکامل یافته‌اند. ادراک، هوش، تصمیم‌گیری و حتی آگاهی، محصول مستقیم این درهم‌تنیدگی عمیق میان مغز، بدن و محیط هستند.
اگر مغز را از محیطش جدا کنیم، آنچه باقی می‌ماند تنها بخشی از ظرفیت بالقوه اوست. اما وقتی یک محیط – حتی یک محیط شبیه‌سازی‌شده – بتواند همان چرخه‌های بازخورد، محدودیت‌ها، عدم قطعیت و پیامدهای واقعی را بازتولید کند، اتفاق مهمی رخ می‌دهد: هوش شروع به ظهور می‌کند.
هوش صرفاً نتیجه محاسبه نیست؛ هوش نتیجه قرار گرفتن در موقعیت است. آگاهی و خودآگاهی نیز از همین مسیر زاده می‌شوند: از تجربه مداوم کنش و واکنش، از خطا، از پیش‌بینی و از اصلاح.
محمدرضا ابوالقاسمی دهاقانی
عضو هیات علمی دانشگاه تهران
#برای_هوش_مصنوعی
Post #5042
2.64K
آقای هوش مصنوعی در مایکروسافت، شعار One Microsoft فقط یک عبارت تبلیغاتی نیست؛ یک طرز فکر و یک فرهنگ سازمانی است. مفهومی که می‌گوید موفقیت پایدار در دنیای پیچیده امروز، نه از جزیره‌ای فکر کردن، بلکه از هم‌راستایی عمیق انسان‌ها، تیم‌ها و فناوری‌ها به‌دست می‌آید. در چنین فرهنگی،…
- ❤ 5
- 🔥 1