.
گاهی چیزی درست تو مُشتته، اما هیچ‌وقت قرار نبوده مال تو و تو سرنوشت باشه.

می‌تونی محکم نگهش داری، اما اگر سهمت نباشه، بالاخره از بین انگشتات سُر می‌خوره و می‌ره. همون‌طور که بعضی چیزها، حتی وقتی کیلومترها ازت دورن، راهشون رو پیدا می‌کنن و به زندگیت می‌رسن.

شاید بزرگ‌ترین آرامش این باشه که بفهمی قرار نیست هر چیزی که دوستش داری، مال تو بشه؛ اما هر چیزی که واقعاً سهم تو باشه، حتی اگر دیر برسه راهش رو به سمت تو پیدا می‌کنه