❇️یادت گرامی باد همسفر

به گمانم بهار ۲۰ سال قبل بود که فرصت سفری به ژاپن دست داد و در آن سفر جدای از گروه دلنوازی و آقایان مجید مجیدی،کمال تبریزی، آقای آقامیری خوشنویس و نقاش،غلامعلی حداد عادل که هنوز رئییس مجلس نشده بود، سعادت همراهی با استاد #عثمان_محمد_پرست هم نصیبم شد و نکته جالب اینکه من و او هم اتاق شدیم برای حدود ۱۱ روز. پیرمردی طرب‌خو و بذله گو که طراوت و شادابی از همه وجناتش می‌بارید. من با ساز او حال می‌کردم اما از نظر تکنیک‌های نوازندگی و اصالت‌هایی که در موسیقی منطقه او بود ، نه، به خودش هم گفتم، اما روحیه و شادابی و صفا و نوعی رندی حافظانه که در رفتار و گفتار داشت بسیار برایم خوشایند بود. شب‌ها تا پاسی از شب و حتی صبحگاه بیدار می‌ماندیم و از هر دری سخن می‌راندیم و توی سر و کله هم می‌زدیم. شاید بیش از آنکه از ساززدنش لذت ببرم از همنشینی و همصحبتی با او لذت می‌بردم، در همین فیلم کوتاه و به رغم ضعف حافظه مجلس را به دست گرفته‌ام با همه شوخی می‌کند. به گمانم در همان سفر بود که این فیلمساز ژاپنی شیفته ساده‌زیستی او شد و به همراه زنده‌یاد کیارستمی فیلمی با نقش آفرینی او می سازند که عثمان پیشه دوران جوانی‌اش، رانندگی کامیون، را اینجا تکرار می کند اما در فیلم.
به باور من شاید عثمان از نظر دانش موسیقی منطقه خود به پایه کسانی چون حاج حسین یگانه، حاج قربان سلیمانی و عبدالله سرور احمدی و نورمحمد درپور نرسد اما اجرای او یک حالی داشت که همان هم به آدمی می‌چسبید. بی‌جهت نبود که چهره‌هایی چون استادان #حسن_کسایی و #جلیل_شهناز از او و حال سازش گفته‌اند. او از معدون نوازندگانی بود که به گفته خودش در جلوی شاه ایران اجرای برنامه داشت و در سال‌های پس از انقلاب هم از سوی نهادهای هنری بیشترین سفرها را به خارج از ایران برای معرفی دو تار خودش و موسیقی‌ای که می‌نواخت انجام داد. یادش گرامی باد و روحش شاد.
@osman.mohammadparast @osman_khafi307

https://www.instagram.com/tv/CdwtHIWp5To/?igshid=YmMyMTA2M2Y=