مغالطه شماره ۱۵۳

💠نقض غرض💠

ما همچنان که برای اعمالمان هدفی داریم- که ممکن‌ست آگاهانه یا ناآگاهانه ، مادی یا معنوی باشد- در منطق و گفتگو نیز از گزاره ها و تعاریف و دسته بندی ها ، هدف و منظور مشخصی داریم.
و این تفاوت علوم عقلی و رفتار عقلایی با مثلا چیزی مثل هنر است. در هنر هدف متفاوت و محدوده ی باز و گسترده تری دارد و هدف می تواند مبهم باشد .

حال اگر ما اصل ، قانون ، تعریف یا نظریه ای را طوری بیان کنیم که با هدف شناخته شده و ذاتی‌ش، در تضاد باشد ، دچار نوعی پربشان گویی و مغالطه‌ی #مقدمات_ناسازگار شده ایم.

۱-کشف بزرگ نوابغ قرن ۲۰م این‌ست : در علوم خصوصا #علوم_انسانی قاعده‌ی جهان شمول نداریم ، همه چیز نسبی ست. ( ما گمان میکردیم هنر علم کشف و تعریف نظریه یا قانونی کلی باشد ، به منزله‌ی چیزیکه قدرت پیش‌بینی بدست میدهد . )

۲-من بعنوان یک نقشه کش ( روش شناس ) می‌گویم ، هر نقشه ای خواستید انتخاب کنید و ساختمان ( علم ) را بسازید و حالش را ببرید . من هم با خیال راحت چایی‌م را بخورم و سیگار بکشم و حق تالیف‌م را بگیرم و از برگرداندن عقلانیت به دوران سیاه قرون وسطی و باز کردن راه خرافات ، احساس آرامش کنم.
( روش شناس باید بگوید چه روشی درست ست چه روشی غلط )

این مغالطه گاهی با اضافه کردن قید و بند و #تغییرتعاریف انجام میشود:
در سیستم ما بیشترین آزادی وجود دارد ، اما در کجای جهان اجازه میدهند کسی آزادانه ضد حکومت حرف بزند؟ ( مگر #آزادی_بیان یعنی آزاد بودن مجیز گویان ؟! از اول صادقانه بگویید آزادی بیان را قبول نداریم. )

#فرهاد_طحانی‌ ✍

#نقض_غرض
#مغالطه
#تفکر_نقادانه

@moghaletat2 | آرشیو مغالطات
@mghlte | عصر روشنگری
@persian_organon | ایوان‌چراغانی‌دانش
@Tnaghad | شیادان بی‌شرم