آب از سرچشمه گل‌آلود است.
امیر هاشمی مقدم: انصاف‌نیوز
در میان خبرهای فراوان این روزها، برگزاری «نشست بررسی راهکارهای تقویت مناسبات جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان» در برج میلاد تهران نیز مورد توجه بسیاری قرار گرفت. در این نشست، احد قضایی، سفیر پیشین ایران در باکو تابلو فرشی که روی آن تصویر الهام علیف در حالی‌که مشتش را گره کرده و می‌گوید: «قره‌باغ مال آذربایجان است» را به سفیر کنونی جمهوری آذربایجان در تهران اهدا کرد. درباره این رویداد چند پرسش وجود دارد:
1️⃣ آیا از نظر آداب دیپلماتیک درست است که سفیر پیشین و برکنار شده یک کشور در یک نشست رسمی به سفیر کنونی کشوری دیگر هدیه بدهد؟
2️⃣ آیا این مشت گره‌کرده الهام علیف در تابلو فرش اهدایی، همان دستی نیست که در چند ماه اخیر بارها آنرا در تهدید علیه ایران و در کنار سلاح‌ها و پهبادهای اسرائیلی مشت کرده است؟
3️⃣ کارنامه سیدعباس موسوی، سفیر کنونی ایران در باکو که بارها موضع‌گیری‌های غیرمسئولانه‌اش به سود جمهوری آذربایجان، صدای اهالی رسانه و کارشناسان ایرانی را در آورده؛ افشار سلیمانی، سفیر پیشین ایران در باکو که سایت ویکی‌لیکس اسنادی از تلاش او برای دریافت اقامت به هر قیمتی در جمهوری آذربایجان منتشر کرده و اخیرا در مناظره‌اش با دکتر بهمنی قاجار، اتهامات فراوان و بی‌پایه‌ای به ایران و به سود باکو وارد کرده؛ و این رفتار اخیر احد قضایی، دیگر سفیر پیشین ایران در باکو که چنین پیشکشی‌هایی را به مسئولین سیاسی باکو عرضه می‌دارد، این پرسش را طرح می‌کند که وزارت امور خارجه مبنایش برای تعیین سفرای ایرانی در جمهوری آذربایجان چیست که حتی در تنش‌های میان دو کشور نیز، پشت به میهن کرده و جانب طرف دیگر را می‌گیرند.
4️⃣ آیا در برابر این رفتارهای متملقانه و چاپلوسانه سفرای ایرانی در باکو، هیج رفتار مشابهی هم از سوی سفرای جمهوری آذربایجان در تهران می‌بینیم؟
5️⃣ آیا به جز سفیران‌مان در باکو، سفیران ایرانی در هیچ کشور دیگری هم چنین رفتارهایی دارند؟ جای پرسش نیست که چرا تنها سفیران ما در باکو -و نه در کشورهای دیگر- تا این اندازه رفتارهای ضد منافع ملی دارند؟
6️⃣ آیا در هیچ دوره‌ای از تاریخ، ما سیاستمدارانی تا این اندازه شیفته دیگر کشورها داشته‌ایم؟ هیچ ایرانی روسوفیل، انگلوفیل و غیره‌ای می‌توان یافت که تا این اندازه آشکارا از منافع کشورهای دیگر و علیه منافع کشور خودش تلاش به خرج دهد؟ در اواخر دوره قاجار که برخی سیاستمداران ایرانی خود را در خدمت انگلیس یا روسیه قرار داده بودند هم نه تا این اندازه علیه منافع کشورمان آشکارا موضع‌گیری می‌کردند و نه حتی همان دستگاه نیم‌بند سیاست خارجی کشورمان در برابر آنان سکوت می‌کرد.
7️⃣ آیا هیچ یک از این سفرای به ظاهر ایرانی در باکو نسبت به تحریف‌های تاریخی کتاب‌های آن کشور علیه ایران، مواضع تند رسانه‌های آن کشور علیه ایران، مصادره مفاخر ایرانی (همچون نظامی گنجوی، خواجه نصیرالدین «توسی»!، شاه اسماعیل صفوی، نادرشاه افشار و...)، زدودن و از میان بردن نشانه‌های فرهنگ و تمدن ایران در آن سرزمین (همچون تخریب کاشی‌های فارسی و چندصد ساله آرامگاه نظامی)، همکاری میان باکو و تل‌آویو در ترور اندیشمندان ایرانی/ حمله نظامی به تاسیسات حساس کشور/ ایجاد پایگاه‌های جاسوسی و خرابکاری علیه کشورمان، ادعای سرزمینی علیه بخش‌های قابل توجهی از خاک کشورمان، تشویق و ترغیب جریان‌های تجزیه‌طلب آذری ایران از سوی باکو و ده‌ها فعالیت منفی و خرابکارانه دیگری که از سوی آن کشور علیه ایران صورت گرفته، موضع جدی و مسئولانه هم گرفته‌اند؟ وقتی هم کسی نسبت به سکوت سفیران ایرانی در باکو انتقاد می‌کند، متهم به جنگ‌طلبی می‌شود. هیچ‌کسی مدافع جنگ میان ایران با هیچ کشور دیگری نیست. اما باید پرسید همین جریان‌های اتهام‌زننده وابسته به باکو آیا فعالیت‌های فراوان باکو علیه کشورمان را جنگ‌طلبی نمی‌دانند؟ فقط انتقاد ما نسبت به این فعالیت‌های خرابکارانه علیه کشورمان جنگ‌طلبی است؟
8️⃣ آیا وزارت خارجه مطمئن است که سیاست معروف به «خاویار» جمهوری آذربایجان دامان سفرای ما را نگرفته؟ سیاستی که بر پایه آن جمهوری آذربایجان متهم شده برخی از سیاستمداران و رسانه‌های غربی را با هدایای گران‌بهایی که خاویار نماد آنها شده، خریداری کرده تا چشم بر فعالیت‌های منفی آن کشور و مسئولانش ببندند.
⭕️ همه موارد بالا نشان می‌دهد که مشکل بیش از آنکه از سفرای ما در جمهوری آذربایجان باشد، از سیاست وزارت امور خارجه‌مان در گزینش چنین سفرایی است. سفیرانی که به راحتی منافع و مصالح ملی ایران را زیر پا می‌گذارند و با خوش‌خدمتی به باکو، آن هم در شرایطی که شدیدترین حملات را از سوی سیاستمداران و رسانه‌های آن کشور علیه کشورمان شاهدیم، با حقوقی که از ملت ایران دریافت می‌کنند، از پشت خنجر بر پیکر میهن‌مان وارد می‌آورند.
کانال مقدمه
@moghaddames