لطفا آب در هاون نکوبید.
امیر هاشمی مقدم: وبسایت تحلیلی-خبری فرارو
بیبیسی خبر از مرگ 210 ایرانی مبتلا به کرونا تا پنجشنبه میدهد و وزارت بهداشت، 43 نفر تا یکشنبه. اما خبر بیبیسی دست به دست در شبکههای اجتماعی ایران میگردد. مسئله اصلی در اینجا، دلیل اولویت دادن برخی ایرانیان به اخبار شبکههای خارجی است. آن هم در حالیکه این روزها مسئولین و صدا و سیما و... پافشاری دارند که مردم اخبار کرونا را تنها از کانالهای رسمی، بهویژه صدا و سیما پیگیری نموده و شایعات را باور نکنند.
شوربختانه به نظر نمیآید با این سفارشها، مردم تصمیمشان را عوض کنند و البته نمیتوان آنان را مقصر دانست. حتی در شبکههای اجتماعی درباره اخبار مبتلا شدن برخی مسئولین نیز تشکیک شده است. این حجم از بیاعتمادی به دولت و حکومت اگر در جهان بینظیر نباشد، کمنظیر است. برخی از دلایل این بیاعتمادیِ بسیار ژرف، در زیر شرح داده شده است:
1⃣ الگوی غالب در اطلاعرسانی بحرانها در ایران، عموما اعتماد زُدا است. همچون دیگر موارد، مسئولین درباره کرونا هم سیر زیر را در پیش گرفتند: انکار --» اتهامزنی به دشمنان --» پذیرش مسئله بهصورت جزئی --» و نهایتا اعلام موفقیت در برابر چیزی که از ابتدا انکار شده بود و البته همچنان نیز ادامه دارد.
در روزهای نخست شایع شدن این ویروس، زمزمههایی از مبتلا شدن برخی مردم در شهر قم بر زبانها افتاد. اما در روز 12 بهمن «گروه کاری سلامت و امنیت غذایی» استان قم نشستی برگزار کرده و این شایعه را قویا تکذیب کرد و دیگر مسئولین نیز اخبار ورود ویروس به کشور را به دشمنان منتسب کردند. واپسین روزهای بهمن بود که در پی مرگ برخی هممیهنان قمی، رسما حضور این ویروس در کشور اعلام شد. اما هنوز چیزی از اعلام این خبر نگذشته بود که مسئولین شروع کردند به بیان سخنانی درباره کنترل شدن این ویروس در کشور. یعنی از انکار شیوع کرونا در ایران تقریبا بلافاصله رسیدیم به کنترل این ویروس، بدون اینکه بحث چگونگی شیوع خود ویروس و علل و مقصران آن مشخص شود.
2⃣ در بیشتر موارد، ابتدا اخبار در این باره در رسانههای بیرون از کشور منتشر میشود و با واکنش منفی مسئولین ایرانی روبرو میگردد، اما بالاخره پس از آشکار شدن واقعیت، مسئولین و رسانههای داخلی هم آنرا میپذیرند. چه در بحث بالا بودن شمار کشتهشدگان اعتراضات آبان ماه، چه در بحث ساقط شدن هواپیمای اوکراینی و چه در بحث رواج کرونا در کشور، همین الگو رایج بود. بنابراین پس از پذیرش مسئولین، طبیعتا اعتماد مردم به رسانههایی که ابتدا این اخبار را منتشر کردند بیشتر از مسئولینی خواهد بود که آن را تکذیب نمودند.
3⃣ اختلاف میان آمار و اخبار ایران با رسانههای معتبر جهانی معمولا آنچنان زیاد است که پذیرش همزمان هر دو را ناممکن میسازد و بنابراین بسیاری از مردم بر پایه تجربه، سخن رسانههای جهانی را ترجیح میدهند. بهویژه که در برخی موارد، مسئولین ما همچنان به سربسته و مبهم ماندن رویدادها علاقه بیشتری دارند. در بحث شمار کشتهشدگان آبان ماه، با آنکه پنج ماه از این رویداد گذشته، همچنان مسئولین از ارائه آمار خودداری کرده و مسئولیت این کار را به یکدیگر پاسکاری میکنند. در چنین فضایی شوربختانه بسیاری از مردم ناخواسته آمار رسانههای غربی را پذیرفتهاند؛ چرا که هیچ آمار دقیقی از سوی مسئولین و رسانههای داخلی بیان نشده است.
در بحث آمار مبتلایان به کرونا در کشور نیز، این مسئله به شیوهای دیگر در جریان است. در حالیکه متخصصان جهانی و ایرانی سخن از مرگ 2 درصد از مبتلایان به این ویروس به میان میآورند، شمار مبتلایان اعلامشده با شمار مردههای اعلامشده ناهمخوان است. برای نمونه در لحظه نگارش این گزارش، آمار وزارت بهداشت 43 مرده و 593 مبتلا در سراسر کشور را نشان میدهد؛ در حالیکه اگر بپذیریم 43 مرده در اثر این بیماری، 2درصد از مبتلایان بودهاند، بنابراین آمار مبتلایان واقعی اکنون باید نزدیک 2150، یعنی چهار برابر آمار اعلامشده باشد.
4⃣ خیلی از آمار و ارقام بیانشده داخلی، عملا نادیده گرفته شده و بدون پاسخگویی مناسب، بایکوت میشود. برای نمونه دو تن از نمایندگان قم در هفته گذشته سخن از مرگ بیش از پنجاه نفر تنها در شهر قم به میان آوردند. وزارت بهداشت این آمار را تکذیب کرد. اما یکی از نمایندگان یادشده مدعی شد که فهرستی از نام 40 شهروند قم که در اثر این بیماری مرده است را به وزارت بهداشت داده. درباره این فهرست و ادعای نمایندگان یادشده دیگر هیچگونه شفافسازیای نشد و هنوز بسیاری نمیدانند این ادعاها درست بود یا نه...
برای خواندن ادامه یادداشت، اینجا یا دکمه Instant در زیر را لمس کنید.
کانال مقدمه
@moghaddames
Post #327
5.65K