تاریخ: ۲۴ مهر ۱۴۰۵
ساعت: ۰۲:۰۰
برای: خورشید بانو
من راه و رسم دقیق نامه نوشتن رو نمیدونم ولی میدونم که این پیامو میبینی، این نامه رو مینویسم که بهت چندتا چیز بگم؛
یک اینکه، عاشقت بودم عاشقت هستم و عاشقت خواهم بود و هیچوقت نه ترکت میکنم نه عشقم به تو کم میشه، زندگیمو از یه فیلم سیاه سفید تبدیل کردی به یه فیلم رنگارنگ کیفیت ۱۰۸۰، برام مثل نور میدرخشی و امیدم تو روزهای سختی و مهتابی تو شبهای تارم.
دو اینکه، میدونم قلبت مهربونه و دلت پاکه، اشتباه بزرگی کردم و پشیمونم از این اشتباه، شاید اولین بار نباشه اما مطمعنم اخرین باره، اخرین بار که ناراحتت میکنم و اذیتت میکنم.
من طاقت دیدن اشکای رو گونتو ندارم، طاقت نشنیدن حرفای زیبای ته دلتو ندارم و نمیتونم بشینم و دست رو دست هم بزارم که تو خودت اروم بشی، واسه همین به فکرم زد این نامه رو واست بنویسم.
سه اینکه، جلوی همه ادمایی که ممکنه این نامه رو بخونن، ازت معذرت میخوام و ببخشید که باعث شدم ناراحتت کنم و پشیمونت کنم، ازت خواهش میکنم که منو ببخشی و بتونی که این فرصتو بهم بدی که دیگه اشتباهمو تکرار نکنم و بتونم همونی بشم که میخوای.
خیلی دوستت دارم و لطفا با من همونی باش که قبلا بودی🫂🫀
امضا: مجنون شهر
وضعیت نامه: نمناک
تمبر: ثبتشده در پستخانهٔ نیمهشب
Post #1274
218
- ❤ 7