🌱
روشنفکر
گرفتار میان برزخ و‌ دوزخ

استفادۀ نابجای واژگان غیرفارسی (پروژه، پروسه، پتانسیل) در میان طبقات متوسط شهری، یک «شکاف معرفتی» در حوزۀ آسیب‌شناسی اجتماعی است.

۱. در فضای توهم هم‌سطحی با جهان، استفاده از واژگان انگلیسی در جملات فارسی برای القای امروزی بودن، نه نشانۀ دانش که عطش پذیرش اجتماعی است.
۲. افول دقت و یکی‌انگاری مفاهیم متمایز (مثل Potential و Capacity)، که به ساده‌انگاری در حل مسائل می‌انجامد، از مشخصه‌های اینگونه افراد است.
۳. در معادل‌انگاری تاریخی، این واژگان ریشه در فارسی ندارند و اصرار بر کاربرد آن‌ها نوعی بیماری تقلیدی است، نه نیاز زبانی.
۴. در حوزۀ شکاف اجتماعی پنهان، نخبگان واقعی، معادل فارسی این کلمات را و در جای درست به کار می‌برند، اما اصرارِ اقشار متوسط فرهنگی با تلفظِ غلط، این فاصلۀ ارزش‌محور را عریان‌تر می‌کند.

کاربرِ نادرست این واژگان، چون رانندۀ خودرو شیک کرایه‌ای است که جای پدال ترمز را نمی‌داند.
در برخورد با اینگونه موارد، به جای اصلاح مستقیم، باید از شیوۀ پرسش فرازبانی استفاده کرد (مثلاً پرسیدن فرق پروسه و فرآیند)، تا مخاطب خودش به کارآمدی فارسی ساده پی ببرد.

@midhistor