خوانش پارینهسنگی روایتهای کهن ایرانی
این پژوهش، دیوان در متون کهن ایرانی را با نئاندرتالها؛ مردمانِ نسل کیومرث و هوشنگ و فریدون را با انسان خردمند؛ و سرماهای مندرج در متون را با یخبندانهای زمین همارز میداند.
این ادعا با شواهدی از اوستا، متون پهلوی، شاهنامه و طبری پیش میرود. سه تصویر کلیدی شامل نقشهٔ پراکنش، نمودار دما، و گسترهٔ نئاندرتال تا زاگرس، ستون بصری فرضیه را میسازد؛ یعنی نئاندرتال در کمربند سرد شمالی، انسان در کمربند گرم جنوبی، و میدان برخورد در البرز و زاگرس واقع است.
مقالهای از Scientific Reports (سامان گوران، ۲۰۲۴)، زاگرس را دالان تماس دو گونه معرفی و شکاف حلقهٔ زمانی و مکانی فرضیه را پر میکند.
. سرزمین مزندرها در آغاز پهنۀ گستردهای بود و سپس به دامنههای شمالی البرز فروکاهید.
. کشته شدن سیامک، با زمان و مکان برخورد انسان و نئاندرتال در زاگرس شمالی میخواند.
. دزدیدن زنان انسان توسط عفاریت، با گزارشهای انسانشناسی همارز است.
داوری منصفانه دربارهٔ این پژوهش، معیاری یکسان با داوریِ تفاسیر غربی و توجه به خلاء کاوشهای باستانشناختی در فلات ایران را میطلبد.
#هوشواره
@midhistor
