پیوند فئلی با پهلوی
در زبانشناسی تاریخی، تبدیل آوای «پ» به «ف» یک دگرگونی بسیار رایج در زبانهای ایرانی غربی و جنوبی است.
بر این پایه، واژهٔ «پهله» که نام باستانی سرزمین ماد غربی و مناطق زاگرسنشین بوده، پس از ورود عربها به ایران، معرّب شد و به «فهله» تبدیل گشت.
ابن مقفع، دانشمند ایرانی قرن دوم، در اشاره به زبانهای ایرانی، از «فهلویات» سخن گفته که به همین ریشه بازمیگردد.
در گذر زمان، «فهله» با دگرگونی آوایی بیشتر، «فئله/فیله» تلفظ شد و ساکنان آن سرزمین، «فئلی/فیلی» نام گرفتند؛ یعنی «مردم پهله».
بنابراین، «کُرد فیلی» در اصل به معنای «کُرد ساکن پهله» است؛ پهلهای که در متون کهن، همان سرزمین ماد بزرگ و ماد کوچک (غرب و شمالغرب ایران) بود.
پهلوی/پالهای » فهله » فیله » فئلی
@midhistor
