🌱
از سرچشمۀ تمدن تا نبود کاغذسازی

ایران مادر تمدن جهانی، بر خلاف روایت غربی و بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی (سیلک و کنارصندل، ۸-۵ هزار سال پ.م)، سرچشمۀ شهرنشینی در تمدن‌های درۀ رود سِند و میانرودان بوده است.
یک بحران اقلیمی شدید (خشکسالی ۳۲۰۰ پ.م)، جمعیت‌های متمدن را ناچار به گسترش به سوی منابع آبی دو سوی فلات کرد. آن‌ها فرهنگ شهرنشینی را به مناطق نو بردند.

همین روایات غربی، از وجود کارگاه‌های کاغذسازی در سمرقند و بغداد ۱۰۰۰ سال پیش خبر می‌دهد. اکنون پرسش این است که چرا شهرهای اصفهان، همدان و ری که در مرکز جادۀ ابریشم بود، باید فاقد این دانش انگاشته شود؟ حذف این مناطق از تاریخ صنعت و هنر و کتابت، یک انتخاب گزینشی و تحریف عمدی برای کمرنگ کردن سهم ایران در انتقال دانش به اروپا و جهان است.

استعمار غربی، با انطباق ایران بر مرزهای سیاسی کنونی، ضمن ایجاد ذهنیت یک جغرافیای خالی در این مناطق، سود دوجانبه برد. بدینگونه هم میراث کهن ایران را پنهان کرد و هم با تجزیۀ ارضی، به تجزیۀ «تاریخ» مشروعیت بخشید.
تاریخنگاری از نوعی که در قرون شانزدهم تا نوزدهم میلادی شکل گرفت، فاقد حقیقتِ علمی و مغرضانه است.

@midhistor