ما تنها «هستیم»،
اما «تنها» نیستیم...
حیات نه یک تصادف، بلکه نتیجۀ طبیعیِ قوانین شیمیاییِ گیتی است؛ قوانینی که در هر گوشه‌ای از این جهان بی‌نهایت، هر جا شرایط مهیا باشد، جرقه می‌زند.
گیتی ما با ۹۳ میلیارد سال نوری وسعت، تنها ۳٪ از کلِ جهان خودمان است؛ ۹۷٪ آن، به علت انبساط و برای همیشه از افق دید ما، خارج شده است. و البته گیتی ما، خود یکی از بی‌نهایت حباب موجود است.
در همین گیتی، حدود ۵ هزار میلیارد میلیارد میلیارد سیاره وجود دارد.
شواهد نشان می‌دهد، حیات احتمالاً دو بار به طور مستقل در زمین شکل گرفته است. پس چگونه می‌توان باور کرد در این اقیانوسِ کهکشان‌ها و بیکران واکنش‌های شیمیایی، حیات فقط در یک نقطه به خود پیچیده و «زنده» شده باشد!
اما فاصله‌ها آن قدر عظیم‌اند که نور و پیام، میلیاردها سال در راه است. ما گذشتۀ کیهان را می‌بینیم، نه حال آن را. هر پیامی که بفرستیم، وقتی برسد، نه فرستنده‌ای باقی مانده است و نه گیرنده‌ای. حیات در گیتی فراوان است، اما ارتباط با آن، برای همیشه از دسترس ما خارج.
ما نه تنهاییم و نه هرگز از تنهایی رها خواهیم شد؛ زندانیان افق فضا-زمان در خانه‌ای بی‌نهایت...
@midhistor