نظام آموزشی
وضعیت نابسامان علوم انسانی و به ویژه تاریخ‌پژوهی در ایران، حاصل یک بحران ساختاری و نهادی عمیق است.
یکم: پایه‌های سامانۀ آموزشی کنونی را استعمارگران گذاشته‌اند؛ نظامی که هدفش تولید نیروی کار و متخصصان فنی برای حفظ چرخۀ وابستگی است.
دوم: فرستادن دانش‌آموزان با معدل پایین به علوم انسانی، یک فاجعه است. علوم انسانی اتفاقاً به توان تحلیل بالا نیاز دارد؛ فهم آن مستلزم تفکر انتقادی و درک پیچیدگی‌های انسانی است. در نظام‌های آموزشی پیشرو، علوم انسانی از معتبرترین و رقابتی‌ترین رشته‌هاست. ضعف کنونی محافل تاریخی ایران حاصل همین سیاست نابخردانه‌ای است که استعدادها را از این حوزه دور کرده و سپس همان حوزه را به خاطر نداشتن استعداد، سرزنش می‌کند.
سوم: حوزۀ تاریخ در ایران، از نظر اقتصادی ورشکسته است. همزمان، نظام آموزشی در حال پرورش و گلچین استعدادهای پزشکی و مهندسی مهاجر از طریق المپیادهای علمی برای دانشگاه‌های غرب است؛ این چرخۀ شوم، ادامۀ همان سیاست استعماری است.
علوم انسانی ستون فقرات تمدن است. تا زمانی که نظام آموزشی از بنیاد بازسازی نشود، سخن گفتن از بهبود تاریخ‌پژوهی، چیزی جز شعار نیست.
@midhistor