شوهر دادنِ عروس خلیج فارس
نقش اصلی در ماجرای واگذاری بحرین، بر عهدۀ امیرخسرو افشار قاسملو بود. وی شاه را که از موضوع نگران بود، در دهلی به اعلام این کار ترغیب کرد.
او که در طی دوران مقارن با پاییز ۱۳۵۷ و پس از عباسعلی خلعتبری به مقام وزارت خارجه در دولت شریف امامی رسید، در زمان بحران بحرین، سفیر ایران در بریتانیا بود.
بریتانیا که تهدید به حملۀ نظامی به ایران بابت مسئله بحرین کرده بود، مهرۀ خود یعنی افشار را مامور ترغیب شاه برای ارجاع مسئله به سازمان ملل و انجام همهپرسی کرد. از این موضوع در دربار استقبال شد تا نتیجه به عنوان نظر مردم بحرین تلقی شده و این تصمیم با ظاهری آبرومندانه عملی گردد.
مسئولیت هدایت مذاکرات و فرآیند رسمی واگذاری بحرین را نیز خود امیرخسرو افشار بر عهده داشت. وی از قول شاه نقل کرده بود که بحرین را از نظر اقتصادی «سربار» و از نظر راهبردی بیارزش میداند.
سرانجام به جای همهپرسی، یک نظرسنجی توسط نماینده ایتالیا انجام و استان چهاردهم ایران از کف رفت.
برای آگاهی از چگونگی جدایی بحرین، آثار دکتر احمد اقتداری و دکتر هوشنگ طالع را ببینید.
