مدیریت هوشمند واژگان
فشار در سرهنویسی فارسی، باید بر واژگان نوآمدۀ فرنگی باشد، نه کلمات کهنهتر عربی. زیرا دیگر واژۀ جدید عربی از آن رود خشکیده وارد نمیشود و این جنگ فرسایشی، بینتیجه است. بر خلاف مبارزه با هجوم روزانۀ فرنگیها که اینک نبرد با آن امری حیاتی برای بقای هویت زبانی میباشد.
۱. از واژگانی با ریشۀ کهن که هنوز زندهاند (پژوهش به جای تحقیق) بهره ببریم.
۲. با بنهای سادۀ فارسی (پرونده به جای دوسیه) و واژگان فهمپذیر برای غیرمتخصص (خودرو به جای اتومبیل) واژهسازی کنیم.
۳. واژگان معرب و عربی مثل کتاب، قلم و وقت...، جزو زبان فارسی شدهاند. تغییر اجباری آنها پرهزینه است.
۴. برای واژگان لاتین که هنوز تثبیت نشده (پروتکل یا استراتژی)، جایگزینی فوری و روان (تارنما برای وبسایت) زبان را غنی میکند.
. پرهیز از واژهسازی خودسرانه و توجه به آهنگ کلمات.
· هر جا معادل فارسی روان و کوتاه هست، استفاده کنیم (پایاننامه).
· هر جا معادلی جا نیفتاده است، فعلا واژۀ لاتین آن را با پانوشت فارسی به کار بریم و از ظرفیت واژهسازی فارسی (رایانه و پرتونگاری) غافل نشویم.
· به واژگان عربی موجود در متون کهن فارسی، دست نزنیم.
🌱
Post #3135
270
تاریخ میانه آیا با سرهنویسی در فارسی موافقید؟

- 👏 4