✍ *نشست منامه فرصتی برای انقلابیون بحرین*

👤 ایمان نوروزی

✅ در سال 2006 بعد از جدایی رهبران اصلی از الوفاق استاد شیخ حسن مشیمع به همراه چند تن دیگر حرکت حق را پایه ریزی کرد و در سال 2009 استاد عبدالوهاب حسین بعد از یک دوری 3 ساله از عرصه سیاست به همراه آیت ا... عبدالجلیل مقداد و شیخ سعید نوری جمعیت "تیار الوفاء الاسلامی" را تاسیس کردند. که در این سال ها مبارزات محدود این گروه ها با حکومت ادامه پیدا کرد. که منجر به دستگیری تعدادی از این رهبران و جوانان دیگری شد. که می توان به دستگیر شیخ حبیب مقداد و شیخ سعید نوری و نیز محاکمه غیابی استاد شیخ حسن مشیمع در ژوئن سال 2010 میلادی به اتهام تأسیس یک سازمان تروریستی به همراه 25 فعال شیعه معارض محاکمه شد.

✅ از 14 فوریه 2001 که کم بیش اعتراضات و مبارزات جسته و گریخته ای وجود داشت. پس از سقوط بن علی در تونس و حسنی مبارک در مصر و با آغاز خیزش ها در کشورهای منطقه، بهانه ای می شود که آتش زیر خاکستر شعله ور شود. در 4فوریه جمعی از رهبران از جمله استاد عبدالوهاب حسین و جوانان فعال در حمایت از انقلاب مصر در جلوی سفارت مصر در تجمعی چند صد نفره حضور می یابند. برنامه ریزی برای تظاهرات ضددولتی ده روز بعد و بمناسبت 14فوریه 2002 که قانون اساسی توسط پادشاه نقض شده بود توسط گروههای اپوزیسیون انجام و روز 14فوریه را روز "انقلاب و مخالفت با قانون اساسی" برای قیام تعیین میکنند.

✅ معامله قرن و نشست منامه فرصت بی نظیری را برای انقلابیون بحرین بوجود آورده است. همانطور که اشاره شد اعتراضات و جنبش های مردمی در بحرین تا قبل از پیروزی انقلاب بیشتر جنبه صنفی و پرچمدار این اعتراضات دست گروههای چپ و کمونیست بود. اما بعد از انقلاب اسلامی پرچمدار مبارزات دست گروههای اسلام گرا افتاد و صبغه اسلامی پیدا کرد. اگرچه تا قبل از 2011 بیشتر اعتراضات در فضای نخبگانی و غالبا جوانان و عدم مشارکت توده مردم بود. در 2011 برخلاف جنبشها و اعتراضات گذشته توده مردم و حتی کودکان و زنان هم در این انقلاب نقش ویژه داشتند و حتی برخی از گروههای اهل سنت که از ظلم آل خلیفه به ستوه آمده بودند نیز مشارکت داشتند، اما همه این اتفاقات به دلیل غلبه و حضور شیعیان، عمدتا در فضای جهان اسلام و به خصوص در بین اهل سنت ظهور و بروزی نداشته است. اگرچه مثلث عبری، عربی و غربی در عدم انعکاس صدای مردم بحرین و ظلم آل خلیفه موثر بوده است؛ اما خود مبارزین و گروههای بحرینی نیز در جهان اسلام و عرب بیشتر ارتباط شان با گروههای شیعی منحصر بوده است و فرصتی برایشان فراهم نبوده تا با جهان اهل سنت و جریان اسلام گرایی سنی ارتباط بگیرند. اما ارتباط رسمی آل خلیفه با اسرائیل و پشتیبانی سیاسی و مالی از معامله قرن و برگزاری نشست منامه فرصت بی نظیری را فراهم کرده است که چند نتیجه مهم داشته است که کمتر توسط رسانه ایرانی و غیر ایرانی مورد توجه قرار گرفته است:
🔹 انسجام و وحدت گروه های مختلف بحرینی با سلایق مختلف
🔹 ارتباط برخی از گروه های احزاب بحرینی با گروه های فلسطینی
🔹 بی آبرویی آل خلیفه در اذهان فعالین و مبارزان در جهان اسلام
البته این فرصت بسیار گرانبهایی است که نباید از آن غافل شد و آن هم برنامه ریزی برای ارتباط با سایر گروههای اهل سنت که در مسئله فلسطین دغدغه دارند.


🔗 علاقمندان می توانند متن کامل مقاله را در لینک زیر مطالعه نمایند:
http://mersadcss.com/fa/product/bahrein


©️ @mersadcss 🔷🔷🔷