♨️سلاح حزب الله ، تضمین گر موجودیت شیعه در لبنان

👤 نویسنده: محمد سامان اقدامی

🔸 در آستانه پایان سال ۲۰۲۵، بحث درباره سرنوشت سلاح حزب‌الله دوباره در لبنان داغ شده است. یکی از مباحث کلیدی این دوره، بحث «تغییر کارکرد» سلاح حزب‌الله از حالت تهاجمی به تدافعی است. تاریخ چهار دهه‌ای حزب‌الله نشان می‌دهد که این سازمان از یک گروه چریکی داخلی به بازیگری فراملی تبدیل شد و سلاح آن نیز بر اساس تحولات محیطی و منطقه‌ای تغییر کارکرد داده است. این سیالیت رفتاری، برخلاف ساختارهای سنتی نظامی، ویژگی خاص گروه‌های فروملی است که ظرفیت انطباقی بالایی در برابر تحولات ژئوپلیتیک دارند.

🔸 لبنان از دیرباز با سرنوشت فلسطین پیوند خورده و طبیعی است که مسئله فلسطین در هویت سیاسی و فرهنگی مردم و جریان‌های مبارز لبنانی حضور محوری داشته باشد. حزب‌الله نیز، پس از آزادی جنوب در سال ۲۰۰۰، همکاری با گروه‌های فلسطینی و آمادگی برای نقش‌آفرینی در معادلات فلسطین را بخشی از رسالت خود دانست. دکترین‌هایی همچون «حمله به الجلیل» نیز در همین چارچوب قابل فهم‌اند. حتی اگر حزب‌الله در رویدادهایی مانند هفت اکتبر وارد عملیات تمام‌عیار نشد، اما حمله هشتم اکتبر را باید در امتداد همان آرمان قدس تحلیل کرد؛ مرحله‌ای که سلاح حزب‌الله کارکردی کاملاً تهاجمی داشت.

🔸 تحولات منطقه پس از سقوط سوریه و ضربات سنگینی که حزب‌الله در پی طوفان الاقصی دریافت کرد، معادله امنیتی شیعیان لبنان را وارد مرحله‌ای تازه کرد. بازگشت گفتمان‌های ضدشیعی، تحرکات جریان‌های رقیب و انتشار اخبار مربوط به مسلح‌ شدن برخی احزاب لبنانی، خاطره تاریخی ستم علیه شیعیان را زنده کرد. در چنین فضایی، وحدت بی‌سابقه میان شیعیان و نزدیکی کم‌نظیر میان امل و حزب‌الله شکل گرفت. اکنون اولویت اصلی سلاح حزب‌الله نه محور مقاومت و نه حتی آرمان فلسطین است، بلکه صیانت از موجودیت شیعه در لبنان است؛ سلاحی که به باور بسیاری تضمین‌کننده بقا، امنیت و وزن سیاسی جامعه شیعه است.




🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید.

©️@mersadcss🔷🔷🔷