♨️ پل یمن-جیبوتی، نمونه‌ای برای دیپلماسی فعالانه ایران در پرونده یمن

👤 نویسنده: ایمان محمدی

🔸 از دلِ جنگ‌های شش‌گانه صعده و تحولات پیش از آن تا طوفان الاقصی، جنبش انصارالله مسیری را پیموده که امروز از یک گروه مقاومت محلی به بازیگری مؤثر در تحولات منطقه‌ای بدل شده است. زمانی دولت علی عبدالله صالح با حمایت آمریکا و عربستان، جنگ‌های شش‌گانه را برای خاموش کردن این نهال آغاز کرد؛ اما اکنون همان نهال به درختی تنومند تبدیل شده که دولت صنعا را در مرکز قدرت یمن مستقر کرده است.

🔸 انصارالله با بهره‌گیری از تحولات منطقه‌ای، از انقلاب ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ تا عملیات طوفان الاقصی در ۲۰۲۳، توانسته است نه تنها در جغرافیای یمن بلکه در معادلات امنیتی دریای سرخ، شاخ آفریقا و مدیترانه نیز نقش‌آفرینی کند. دولت صنعا اکنون نه صرفاً یک دولت محلی، بلکه نمادی از پایداری و کنشگری فعال در برابر ائتلاف‌های نظامی غربی و عربی است که نیاز به مرحله‌ای جدید از حمایت‌ها در مسیر مشروعیت‌بخشی به خود دارد.

🔸 در برابر این واقعیت، عربستان که پس از جنگی چند ساله و به بن‌بست رسیدن جنگ در یمن، در ۲۰۲۲ به سوی آتش‌بس رفت، امروز در پی «فریز کردن» تحولات است تا آنچه از مسیر جنگ نتوانست به دست بیاورد، از مسیر شرایط موسوم به «نه صلح و نه جنگ» به دست بیاورد؛ اما ضعف ساختاری دولت عدن و ناکامی‌های پیاپی، ریاض را در برابر واقعیت انصارالله قرار داده است که این شرایط، اوضاع را برای کنشگری فعال ایران آماده کرده است.

🔸 در این میان، ایران باید با عبور از سیاست‌های صرفاً حمایتی، به کنشگری فعال در مشروعیت‌بخشی به دولت صنعا و میانجیگری میان صنعا و ریاض بپردازد. طرح‌هایی چون کریدور زمینی آسیا–آفریقا و پل «جسرالنور» می‌توانند بستری برای همگرایی منافع ایران، عربستان و یمن فراهم کنند؛ طرحی که نه تنها صلحی پایدار برای یمن به ارمغان می‌آورد، بلکه مسیر پیوند هرچه بیشتر خاورمیانه با آفریقا و آسیا را هموار می‌سازد.


🔗 متن کامل يادداشت را از اینجا مطالعه کنید.

©️@mersadcss🔷🔷🔷