📣 «حزبالله در طوفان»؛ جنگ سوریه و حضور حزبالله
👤 نویسنده: سامان اقدامی
✂️برشهایی از متن:
🔸 در سال ۲۰۱۰ با خودسوزی محمد بوعزیزی در تونس، سلسله انقلابهایی در کشورهای عربی رخ داد که از آن به «بهار عربی» تعبیر میشود. بهاری که پاییز حاکمان عربی بود و یکی پس از دیگری آنها را به ورطه سقوط کشاند. بن علی، مبارک، قذافی و علی عبدالله صالح. تا اینکه چنان که انتظارش میرفت، دومینوی سقوط به بشار اسد، حاکم جوان سوریه، رسید. اما حساب اسد با دیگران جدا بود، چنانکه حساب مخالفانش نیز. از یک طرف بشار مانند پدرش حامی مقاومت بود و سوریه پشتیبان لجستیک محور مقاومت. از طرف دیگر، مانند دیگر کشورهای عربی، مخالفان اسد مطالبههایی بهحقی داشتند، اما پشت پرده بسیاری از این مخالفتها، دشمنان مقاومت و ایران قرار داشتند. در واقع، در ظاهر قرار بود اسد سقوط کند، اما در واقع این آمریکا، اسرائیل و همپیمانانشان بودند که از این مسئله سود میبردند. یعنی به نام اسد و به کام اسرائیل!
🔸 در چنین اوضاعی، حزبالله و ایران تصمیم به ورود به سوریه گرفتند تا سدی باشند در برابر سقوط اسد. اما مشکل اینجا بود که اسد علوی بود و اکثریت مردم سوریه و مخالفان اسد سنی بودند. و آن کس که آمد تا حامی اسد باشد، ایران بود و حزبالله و حشدالشعبی و فاطمیون و زینبیون و... همه شیعی! بنابراین طبیعی بود که جنگ، جنگ شیعه و سنی خوانده شود و ایران و حزبالله به سنیکشی متهم شوند و همان حمایت نیمبندی که از اهل سنت داشتند، نه تنها از دست برود، بلکه به جایش عداوت و بغض و دشمنی برای آنها بهوجود آید.
🔗 متن کامل این یادداشت را در اینجا مطالعه کنید.
©️@mersadcss🔷🔷🔷
Post #411
1.47K