📣حزبالله، جامعهی مقاوم و روح طائفهگرایی
👤 نویسنده: هادی معصومی زارع
✂️ برش های از متن:
🔹سیزده سال از اولین سفرم به لبنان گذشته است. اگر ریزش ششهزار درصدی ارزش پول این کشور را استثناء کنیم، تقریبا وضع همان است. با همان بیدولتی، سهمخواهی، حزبسالاری و البته آبوهوای مدیترانهای و زیبایی چشمنواز و دلربای تاریخی بیروت.
🔹چیزی که اما این چندسالهی اخیر و به ویژه دو سفر اخیر در پیش و پس از طوفان اقصی توجهم را به خود جلب کرده است، باز شدن پای دو جریان سنّتی و مناسکگرای شیعی به عرصه حیات اجتماعی و پهنهی زیست مذهبی جامعهی شیعیان است. با تمام مظاهری که از آن میشناسیم. دیوارنویسیهایی تحریکآمیز، سبک زیست هیئتی، پوششهای خاص، ادبیات طائفهای، مواضع عافیتطلبانه و الخ.
🔹تجربه این چنددهه به ما میگوید میان این گفتمان و سبک زندگی مقاوم جمعشدنی نیست. دفاع از امر امت که پیشکش، حتی برای دفاع از کیان تشیع و موجودیت طائفه. ما این را پیش از این در زینبیهی سوریه تجربه کردیم. آنجا که زیر باران گلولهی جماعتی که شعارشان خطاب به بانوی شام این بود که “با نظام سوریه خواهی رفت” تنها ماندیم و هر چه سر چرخاندیم اثری از ايشان ندیدیم. با صدای اولین گلوله دفاتر را بسته و سوریه را ترک کرده بودند.
🔗 متن کامل این یادداشت را در اینجا مطالعه کنید.
©️ @mersadcss 🔷🔷🔷
Post #343
1.13K