از کتابِ «گرایش‌ها سیاسی در خاورمیانه و امنیت ملی ایران»
حمید احمدی
واقعیت آن است که پس از گذشت چهار دهه از تأسیس جمهوری اسلامی، اهداف فراملی سیاست خارجی آن در زمینۀ تلاش برای وحدت مسلمانان، حمایت از مستضعفان جهان و پشتیبانی از همۀ جنبش‌های اسلامی تحقق پیدا نکرده و به همین‌گونه تلاش کشورهای عرب و دیگران برای نابودی امپریالیسم و صهیونیسم و اشغالگری آن نیز بی‌نتیجه مانده است.
در برابر، این سیاست دشمنی منطقه‌ای و جهانی را علیه ایران برانگیخته و توان اقتصادی و نظامی ایران را در مقایسه با کشورهای دیگر خاورمیانه همچون ترکیه و عربستان تضعیف کرده است. در این وضعیت جهانی جریان‌های قوم‌گرا نیز به تشدید فعالیت‌های خود برای جلب حمایت مخالفان و رقبای ایران در منطقه دست زده‌اند.
بنابراین، می‌توان دید که ماهیت سیاست خارجی بر امنیت ملی ایران تأثیر مستقیم می‌گذارد و تهدیدات امنیتی علیه سرزمین، اقتصاد، قدرت ملی و هویت آن ایجاد می‌کند.
رت ملی و هویت آن ایجاد می‌کند.
اصلاح و بازسازی سیاست خارجی باید به‌منظور تأمین منافع ملی کشور و مردم و تلاش برای توسعۀ ملی صورت بگیرد. بدین‌گونه به جای تأکید بر اهداف و شعارهای آرمان‌گرا‌یانۀ فراملی که در گذشته قابل دسترسی نبود، باید سیاست واقع‌گرایی را در پیش گرفت در آن بر اهداف ملی برای توسعۀ کشور و رفاه مردم تمرکز شده باشد. در‌پیش‌گرفتن سیاست خارجی واقع‌گرایانه با تأکید بر منافع ملی ایران و اصل عدم مداخله در امور داخلی کشورهای دیگر قدرت کشور را در چانه زنی‌های دیپلماتیک بالا می‌برد و بهانۀ فشارهای اقتصادی بین‌المللی و تحریم‌ها را از میان برمی‌دارد.
چنین سیاستی همچنین راه توجیه نفوذ بازیگران قدرتمند منطقه همچون عربستان سعودی و اسرائیل را در نهادهای بین‌المللی و در ایالات متحدۀ امریکا و اروپا برای اعمال فشار اقتصادی و سیاسی و نظامی بر ایران می‌بندد.
✅ @mellimazzhabi
Post #52275
420