ابعاد جدید از جنایت آمریکا در میناب
وبگاه دراپ‌سایت با گفت‌وگو با بازماندگان، والدین، امدادگران و شاهدان، روایت تازه‌ای از حمله به مدرسه شجره طیبه در میناب ارائه کرده است.
حمله در ساعات اولیه جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و در شرایطی رخ داد که معلمان در حال خارج کردن دانش‌آموزان از مدرسه بودند.
پس از نخستین انفجار، برخی کودکان هنوز در مدرسه مانده بودند و معلمان آنها را برای پناه گرفتن به نمازخانه بردند.
۹ موشک بین ساعت ۱۰:۴۵ تا ۱۱:۳۰ صبح به مدرسه و اطراف آن اصابت کرد و چند موشک دیگر نیز ساعاتی بعد به یک درمانگاه، کارواش و کسب‌وکارهای اطراف اصابت کردند.
عملیات جست‌وجو و انتقال پیکرها بیش از سه روز ادامه داشت و خانواده‌ها و نیروهای امدادی شبانه‌روز در میان آوار به دنبال کودکان بودند.
در ابتدا، مقام‌های دولت ترامپ مسئولیت حمله را رد کردند. روبیو گفت آمریکا مدرسه را عمداً هدف قرار نمی‌دهد و ترامپ مدعی شد این مدرسه احتمالاً توسط ایران هدف قرار گرفته است.
اما بررسی قطعات موشک‌های باقی‌مانده در محل توسط «ترور بال» تحلیلگر تسلیحات، نشان داد قطعات به موشک‌های تاماهاوک مربوط می‌شوند و کدهای روی قطعات به شرکت ریتون، پیمانکار اصلی تاماهاوک، مرتبط بوده است.
نیویورک‌تایمز در ماه مارس گزارش داده بود که تحقیقات نظامی آمریکا به این نتیجه اولیه رسیده که آمریکا مسئول حمله بوده و ساختمان مدرسه در اطلاعات هدف‌یابی ارتش آمریکا به‌عنوان یک هدف نظامی کدگذاری شده بود.
گزارش بلومبرگ نیز بر اساس گفت‌وگو با چندین مقام و منابع مطلع از تحقیقات پنتاگون، می‌گوید مدرسه به دلیل طبقه‌بندی اشتباه به‌عنوان بخشی از یک تأسیسات دریایی سپاه در فهرست اهداف قرار گرفته بود.
در این فرایند، سامانه هوش مصنوعی متعلق به پالانتیر نیز نقش داشته و ظاهراً نتوانسته بود تشخیص دهد محل موردنظر یک مدرسه است.
نگته مهم این است که آماده‌سازی فهرست اهداف در آستانه جنگ، که در جنگ‌های قبلی ساعت‌ها طول می‌کشید، تا حد زیادی با استفاده از ابزار هوش مصنوعی به چند دقیقه کاهش یافته بود.
یک مقام سابق پنتاگون نیز معتقد است فشار برای ایجاد تعداد بسیار زیادی هدف در آغاز جنگ ممکن است باعث شده باشد بازبینی و راستی‌آزمایی استاندارد اهداف انجام نشود و اطلاعات قدیمی مورد استفاده قرار گیرد.
در مقابل، فرمانده سنتکام در کنگره مدعی شد مدرسه در یک پایگاه فعال موشک‌های کروز سپاه قرار داشته اما مقام‌های محلی، امدادگران و یک مقام سابق پنتاگون که در زمینه ارزیابی تلفات غیرنظامیان فعالیت داشته، این ادعا را رد کرده‌اند.
بر اساس توضیحات مقام‌های محلی، این مجموعه از سال ۲۰۱۴ به کاربری غیرنظامی تبدیل شده بود و مدرسه از سال ۲۰۱۵ به‌صورت رسمی فعالیت می‌کرد. تأسیسات اداری سپاه در نزدیکی آن نیز در سال ۲۰۲۵ تخلیه شده بود.
گزارش درایپ‌سایت همچنین به تصاویر ماهواره‌ای اواخر سال ۲۰۲۵ اشاره می‌کند که حضور کودکان در حیاط مدرسه را نشان می‌داد؛ موضوعی که پرسش‌هایی درباره فرایند بررسی و به‌روزرسانی اطلاعات هدف ایجاد کرده است.
یک هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل در بررسی خود اعلام کرده که ساختمان مدرسه نقطه اصابت موردنظر بوده و خسارت ناشی از خطای موشکی یا آسیب جانبی حمله به تأسیسات سپاه مجاور نبوده است؛ این هیئت همچنین گفته اطلاعاتی مبنی بر استفاده نظامی از مدرسه پیدا نکرده است.
«رید برودی» وکیل حقوق بشر و دادستان سابق پرونده‌های جنایات جنگی می‌گوید حتی اگر آمریکا مدعی شود حمله نتیجه «اشتباه» یا اطلاعات قدیمی بوده، این موضوع لزوماً مسئولیت حقوقی آن را از بین نمی‌برد؛ زیرا طرف حمله‌کننده موظف است پیش از حمله، ماهیت هدف را به‌طور معقول و با اطلاعات به‌روز بررسی کند.
پیامدهای حمله فقط به تلفات روز حادثه محدود نمانده است. ۲۸۳ کودک از این حمله جان سالم به در بردند، اما روان‌شناسان از کابوس‌های مداوم، اضطراب و از بین رفتن احساس امنیت در میان کودکان بازمانده خبر داده‌اند.
یکی از روان‌شناسانی که با خانواده‌ها و کودکان کار کرده، می‌گوید آثار این حادثه تقریباً تمام خانواده‌های میناب را درگیر کرده است.
@Revayat_Jahan
✅@mellimazzhabi
Post #52157
266
