#Уламолар_ҳаёти

Раббоний уламолар ўгитларидан...

Маккий ибн Иброҳим айтади:

«Биз Абдуллоҳ ибн Авннинг ҳузурида эдик. Билол ибн Абу Бурда ҳақида гап очилди. Унинг зулми ва адолатсизлиги сабабли ҳузурдагилар уни лаънатлай бошладилар ва ёмонладилар. Ибн Авн эса жим ўтирди.

Унга:
“Сенга қилган ишлари сабабли уни эсламайсанми?” – дейишди.

Шунда Ибн Авн:
“Қиёмат куни саҳифамдан чиқадиган икки калима бор: «Ла илаҳа иллаллоҳ» ва «Аллоҳ лаънатласин».

Саҳифамдан «Ла илаҳа иллаллоҳ» чиқиши мен учун «Аллоҳ лаънатласин» деган сўз чиқишидан кўра севимлироқдир”, – деди».

Ибн Абу Дунё, «Ас-самт ва адабул-лисон», 741-бет.

Ибн Авн – буюк тобеинлар авлодидан бўлган, ибодатгўй ва зоҳид, қироат уламоларининг шайхи, муҳаддис ва ҳофиз Абдуллоҳ ибн Авн Басрий раҳимаҳуллоҳдир. У ҳижрий 150 йилда вафот этган.

У мавлолардан бўлиб, араб аёлига уйланган эди. Ўша даврда Басра волийси бўлган Билол ибн Абу Бурда уни дарра билан урдирган.

Салом ибн Атийъдан ривоят қилинишича, у:

«Улар орасида тилини энг кўп тийган киши Ибн Авн эди», деган.

«Сукут ва тил одоблари» дан.

@mehrob_uz