نگاه کن به خیابان...عروسکی افتاد...
اگر غلط نکنم باز کودکی افتاد....

نگاه کن‌‌..نه..عروسک نبود!..کودک بود
که در ادامه ی فریادِ کوچکی افتاد...!

حیاطِ خانه ی سرزنده ای به غصه نشست!
شکست پنجره ها! نبضِ قلکی افتاد...

جهان چه کرد؟ جهان لال،کور،کر،ترسو
صدای گریه که برخاست،موشکی افتاد!

نهال ها همه بیتاب و باغبان در خواب!
کلیدِ باغ به دست مترسکی افتاد...!

سکوت بود که نزدیکِ دوربین می شد
به قلبِ هرچه رسانه چه برفکی افتاد...

هزار و یک خبرِخوش هزار و یک کودک...
چه میوه ها نرسیده یکی یکی افتاد...

#محمد_پورمرادی
@mastabe