با من بخند و خستگی ات را نشان نده
ای آینه! شکستگی ات را نشان نده..

با من بخند و از شبِ باران عبور کن!
از نیمه ی شلوغ خیابان عبور کن‌..

دست مرا بگیر و به فکر جهان نباش!
دیگر اسیر جبرِ زمین و زمان نباش!

با من برقص و حال خودت را قشنگ کن
خواب مرا خیال خودت را قشنگ کن

آیینه ی شکسته ی من! بیخیال باش
ای قهرمان خسته ی من! بیخیال باش..

در کوچه های شهر کنارم نفس بکش
در آشتی و قهر کنارم نفس بکش..

#محمد_پورمرادی‌
چند بیت از یک غزل‌مثنوی
@mastabe