ادامه👆
آنها می‌توانند انسانی را بکشند، اما نمی‌توانند او را از حافظه‌ی ما پاک کنند و امید و عشق به آزادی را از ما بگیرند.

ما این چهره‌ها را به خاطر می‌سپاریم؛ نه آن‌گونه که حکومت می‌خواهد، در قاب دادگاه و زندان و چوبه‌ی دار، بلکه همان‌گونه که زندگی کردند: خندان، عاشق، امیدوار و زنده.
فراموش نمی‌کنیم. نه علیرضا را، نه رقصی را که باید در شب دامادی خود می‌کرد و نه زندگی‌ای را که از او گرفتند.