تحلیل پیامدهای اجتماعیِ سیاست و اقتصاد؛ جست‌وجویی
در سایه‌روشنِ جامعه ایرانی
@maryamzareian
Post #713
504
Channel Public Channel
ای ایران ما
@maryamzareian97
- Subscribers
- 782
- Photos
- 179
- Videos
- 44
- Links
- 146
Recent Posts 20 shown
Post #712
537
Forwarded from هفته‌نامه تجارت‌فردا
⭕️ هزینه بقای نمادین
گفتوگو با مریم زارعیان درباره هزینه‌های اجتماعی فقر
✍🏻 صبا نوبری/ نویسنده نشریه
🔹انسان فقط با منطق دخل‌وخرج زندگی نمی‌کند. او در یک جهان اجتماعی زندگی می‌کند؛ جهانی که در آن دیگران او را می‌بینند، درباره‌اش قضاوت می‌کنند و خود او هم جایگاهش را در مقایسه با دیگران ارزیابی می‌کند. برای همین است که باید میان توان پرداخت و معنای اجتماعی پرداخت تفاوت بگذاریم. فرض کنید خانواده‌ای سال‌ها در سطح مشخصی از زندگی اجتماعی و اقتصادی زیسته است؛ دوستانی دارد، روابط خانوادگی مشخصی دارد، فرزندانش به مدرسه خاصی می‌روند، نوع پوشش خاصی دارد و در مهمانی‌های خانوادگی هم نقشی برای خودش تعریف کرده است.
🔹چیزی که زمانی برای یک خانواده مصرف خاص یا لوکس محسوب می‌شد، ممکن است در فضای مجازی به شکل یک امر معمولی دیده شود. این تغییر استاندارد باعث می‌شود فشار منزلتی افزایش پیدا کند. یعنی اینجا یک پارادوکس شکل می‌گیرد: از یک‌سو قدرت خرید کاهش پیدا کرده و از سوی دیگر استانداردهای مقایسه‌ای کاهش پیدا نکرده است. در نتیجه فاصله میان آنچه فرد می‌تواند و آنچه احساس می‌کند باید بتواند، بیشتر می‌شود. مشکل زمانی بدتر می‌شود که جامعه هم به خانواده‌ای که مجبور شده سطح مصرف خود را پایین بیاورد، احساس ناکامی یا شکست اجتماعی بدهد.
🔹همه هزینه‌ها برای فرد فقط قیمت ندارند، بلکه هزینه اجتماعی هم دارند. در اقتصاد، وقتی درباره انتخاب خانوار صحبت می‌کنیم، مسئله منابع محدود و انتخاب میان گزینه‌های مختلف است. اما در زندگی اجتماعی، برخی انتخاب‌ها پیامدهایی دارند که در جدول هزینه خانوار دیده نمی‌شوند. مثلاً حذف یک مهمانی ممکن است از نظر مالی صرفه‌جویی باشد، اما اگر فرد احساس کند با این کار بخشی از شبکه روابطش را از دست می‌دهد، تصمیم دیگر صرفاً اقتصادی نیست. اینجا مفهوم سرمایه نمادین هم به‌کار می‌آید، یعنی بعضی دارایی‌ها و رفتارها مستقیم پول نیستند، اما به‌رسمیت شناخته شدن، احترام یا اعتبار ایجاد می‌کنند.
🔹اگر قدرت خرید خانوارها کاهش پیدا کرده است، نمی‌توان با توصیه فرهنگی مسئله را حل کرد. ناامنی اقتصادی، فشار منزلت را تشدید می‌کند. یعنی وقتی پول کم است اما جامعه همچنان همان انتظارات را دارد، آدم نه‌تنها فقیرتر می‌شود، بلکه مجبور است فقرش را هم پنهان کند. اما سیاست‌گذار باید یک چیز دیگر را هم بفهمد: کاهش قدرت خرید فقط به‌معنای کاهش مصرف کالا نیست. وقتی درآمد واقعی پایین می‌آید، ممکن است خانوار برای حفظ بخشی از هویت و روابط اجتماعی خود، هزینه‌هایی را که از بیرون غیرضروری به‌نظر می‌رسند حفظ کند و از بخش‌های دیگری بزند. بنابراین سیاست‌گذاری اجتماعی باید این پیچیدگی را ببیند.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
متن کامل گفتوگو را اینجا مطالعه کنید.
هفته نامه تجارت فردا هزینه بقای نمادین در ادبیات مرسوم اقتصادی، تصمیم‌گیری خانوار عمدتاً بر پایه بودجه خانواده، الگوی دخل‌وخرج و بهینه‌سازی سبد مصرف با منابع محدود صورت می‌گیرد و گفتوگو با مریم زارعیان درباره هزینه‌های اجتماعی فقر
✍🏻 صبا نوبری/ نویسنده نشریه
🔹انسان فقط با منطق دخل‌وخرج زندگی نمی‌کند. او در یک جهان اجتماعی زندگی می‌کند؛ جهانی که در آن دیگران او را می‌بینند، درباره‌اش قضاوت می‌کنند و خود او هم جایگاهش را در مقایسه با دیگران ارزیابی می‌کند. برای همین است که باید میان توان پرداخت و معنای اجتماعی پرداخت تفاوت بگذاریم. فرض کنید خانواده‌ای سال‌ها در سطح مشخصی از زندگی اجتماعی و اقتصادی زیسته است؛ دوستانی دارد، روابط خانوادگی مشخصی دارد، فرزندانش به مدرسه خاصی می‌روند، نوع پوشش خاصی دارد و در مهمانی‌های خانوادگی هم نقشی برای خودش تعریف کرده است.
🔹چیزی که زمانی برای یک خانواده مصرف خاص یا لوکس محسوب می‌شد، ممکن است در فضای مجازی به شکل یک امر معمولی دیده شود. این تغییر استاندارد باعث می‌شود فشار منزلتی افزایش پیدا کند. یعنی اینجا یک پارادوکس شکل می‌گیرد: از یک‌سو قدرت خرید کاهش پیدا کرده و از سوی دیگر استانداردهای مقایسه‌ای کاهش پیدا نکرده است. در نتیجه فاصله میان آنچه فرد می‌تواند و آنچه احساس می‌کند باید بتواند، بیشتر می‌شود. مشکل زمانی بدتر می‌شود که جامعه هم به خانواده‌ای که مجبور شده سطح مصرف خود را پایین بیاورد، احساس ناکامی یا شکست اجتماعی بدهد.
🔹همه هزینه‌ها برای فرد فقط قیمت ندارند، بلکه هزینه اجتماعی هم دارند. در اقتصاد، وقتی درباره انتخاب خانوار صحبت می‌کنیم، مسئله منابع محدود و انتخاب میان گزینه‌های مختلف است. اما در زندگی اجتماعی، برخی انتخاب‌ها پیامدهایی دارند که در جدول هزینه خانوار دیده نمی‌شوند. مثلاً حذف یک مهمانی ممکن است از نظر مالی صرفه‌جویی باشد، اما اگر فرد احساس کند با این کار بخشی از شبکه روابطش را از دست می‌دهد، تصمیم دیگر صرفاً اقتصادی نیست. اینجا مفهوم سرمایه نمادین هم به‌کار می‌آید، یعنی بعضی دارایی‌ها و رفتارها مستقیم پول نیستند، اما به‌رسمیت شناخته شدن، احترام یا اعتبار ایجاد می‌کنند.
🔹اگر قدرت خرید خانوارها کاهش پیدا کرده است، نمی‌توان با توصیه فرهنگی مسئله را حل کرد. ناامنی اقتصادی، فشار منزلت را تشدید می‌کند. یعنی وقتی پول کم است اما جامعه همچنان همان انتظارات را دارد، آدم نه‌تنها فقیرتر می‌شود، بلکه مجبور است فقرش را هم پنهان کند. اما سیاست‌گذار باید یک چیز دیگر را هم بفهمد: کاهش قدرت خرید فقط به‌معنای کاهش مصرف کالا نیست. وقتی درآمد واقعی پایین می‌آید، ممکن است خانوار برای حفظ بخشی از هویت و روابط اجتماعی خود، هزینه‌هایی را که از بیرون غیرضروری به‌نظر می‌رسند حفظ کند و از بخش‌های دیگری بزند. بنابراین سیاست‌گذاری اجتماعی باید این پیچیدگی را ببیند.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
متن کامل گفتوگو را اینجا مطالعه کنید.
- 👍 1
Post #711
755
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
Audio🔹 چکیده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»:
ساختن آینده در جایی دیگر!
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
✍️ مهاجرت نیروی متخصص و انتقال دارایی توسط کارآفرینان، هر دو ریشه در یک عامل مشترک دارند: «تصویر آینده».
✍️ نااطمینانی اقتصادی و ناتوانی در پیش‌بینی شرایط فردا، باعث می‌شود «قابلیت خروج» خود به یک ارزش اقتصادی تبدیل شود؛ چرا که سرمایه‌گذار ترجیح می‌دهد سرمایه‌اش را در تصمیم‌های بلندمدت و غیرقابل‌پیش‌بینی قفل نکند و متخصص نیز امکان برنامه‌ریزی، رشد شغلی و امنیت زندگی خانواده‌اش را در جایی دیگر مطمئن‌تر می‌بیند.
✍️ تصمیم فردی برای رفتن، با شکل‌گیری شبکه‌های ارتباطی و کاهش هزینه‌های روانی، به‌تدریج به یک «انتظار و هنجار جمعی» بدل می‌شود و چرخه‌ای خودتقویت‌شونده می‌سازد: کاهش سرمایه انسانی و افت سرمایه‌گذاری مولد، ظرفیت رشد آینده را محدودتر کرده و انگیزه برای خروج را افزایش می‌دهد.
✍️ هر مهاجرتی فرار مغزها و هر انتقال دارایی خروج سرمایه نیست و ملامت افراد فایده‌ای ندارد؛ چرا که رفتن، آخرین حلقه از زنجیره‌ای طولانی است که مدت‌ها قبل با حذف «گزینه ماندن از تصویر آینده» آغاز شده است.
✍️ برای تغییر این روند، باید متغیرهای اساسی تغییر کنند تا ماندن و سرمایه‌گذاری بلندمدت دوباره به گزینه‌ای قابل‌رقابت و قابل‌اعتماد تبدیل شود.
✍️ بنابراین، پرسش بنیادین این نیست که «چرا می‌روند؟»، بلکه این است که چگونه شرایطی شکل گرفت که افراد، آینده چند سال بعد خود را بیرون از کشور مطمئن‌تر می‌بینند.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
ساختن آینده در جایی دیگر!
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
✍️ مهاجرت نیروی متخصص و انتقال دارایی توسط کارآفرینان، هر دو ریشه در یک عامل مشترک دارند: «تصویر آینده».
✍️ نااطمینانی اقتصادی و ناتوانی در پیش‌بینی شرایط فردا، باعث می‌شود «قابلیت خروج» خود به یک ارزش اقتصادی تبدیل شود؛ چرا که سرمایه‌گذار ترجیح می‌دهد سرمایه‌اش را در تصمیم‌های بلندمدت و غیرقابل‌پیش‌بینی قفل نکند و متخصص نیز امکان برنامه‌ریزی، رشد شغلی و امنیت زندگی خانواده‌اش را در جایی دیگر مطمئن‌تر می‌بیند.
✍️ تصمیم فردی برای رفتن، با شکل‌گیری شبکه‌های ارتباطی و کاهش هزینه‌های روانی، به‌تدریج به یک «انتظار و هنجار جمعی» بدل می‌شود و چرخه‌ای خودتقویت‌شونده می‌سازد: کاهش سرمایه انسانی و افت سرمایه‌گذاری مولد، ظرفیت رشد آینده را محدودتر کرده و انگیزه برای خروج را افزایش می‌دهد.
✍️ هر مهاجرتی فرار مغزها و هر انتقال دارایی خروج سرمایه نیست و ملامت افراد فایده‌ای ندارد؛ چرا که رفتن، آخرین حلقه از زنجیره‌ای طولانی است که مدت‌ها قبل با حذف «گزینه ماندن از تصویر آینده» آغاز شده است.
✍️ برای تغییر این روند، باید متغیرهای اساسی تغییر کنند تا ماندن و سرمایه‌گذاری بلندمدت دوباره به گزینه‌ای قابل‌رقابت و قابل‌اعتماد تبدیل شود.
✍️ بنابراین، پرسش بنیادین این نیست که «چرا می‌روند؟»، بلکه این است که چگونه شرایطی شکل گرفت که افراد، آینده چند سال بعد خود را بیرون از کشور مطمئن‌تر می‌بینند.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
Post #710
1.2K
Post #709
717
Post #707
555
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
Audio🔹 چکیده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»:
موانع نهادی بهره‌وری در ایران
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
🔹بهره‌وری فقط به سرمایه، فناوری، تجهیزات یا مهارت نیروی کار وابسته نیست؛ کیفیت نهادها و سازوکارهایی که این عوامل را به ارزش اقتصادی تبدیل می‌کنند نیز نقشی تعیین‌کننده دارد.
🔹با وجود منابع طبیعی، نیروی انسانی تحصیل‌کرده و زیرساخت‌های قابل‌قبول، سهم بهره‌وری در رشد اقتصادی ایران از اهداف برنامه‌های توسعه فاصله داشته است؛ زیرا بخشی از ظرفیت کشور در فرآیندهای تصمیم‌گیری، اجرا و تعاملات نهادی مستهلک می‌شود.
🔹تأخیرهای اداری، امضاهای اضافی، ترس از گزارش خطا، جلسات بی‌نتیجه و موازی‌کاری، در مقیاس گسترده به کاهش سرعت تصمیم‌گیری، افزایش هزینه‌های مبادله، افت نوآوری و کاهش رقابت‌پذیری منجر می‌شوند. ریشه این مشکلات بیش از آنکه صرفاً ضعف افراد یا مدیران باشد، در قواعد بازی و محیط نهادی قرار دارد.
🔹قوانین و مقررات بی‌ثبات، بخشنامه‌های متعارض، ابهام در تفسیر مقررات، مجوزهای متعدد و دشواری اجرای قراردادها، منابع را از فعالیت‌های مولد منحرف و سرمایه‌گذاری بلندمدت را به تصمیم‌های کوتاه‌مدت و محافظه‌کارانه تبدیل می‌کنند.
🔹درون سازمان‌ها نیز تمرکز تصمیم‌گیری، ابتکار عمل و مسئولیت‌پذیری را کاهش می‌دهد؛ درحالی‌که اختیار همراه با پاسخگویی، زمینه نوآوری و بهبود مستمر را فراهم می‌کند.
🔹اعتماد میان بنگاه‌ها، دانشگاه‌ها و نهادهای عمومی، همکاری و انتقال دانش را کم‌هزینه‌تر می‌کند؛ اما بی‌اعتمادی به موازی‌کاری و اتلاف منابع می‌انجامد.
🔹بنابراین، بهره‌وری پیش از آنکه مسئله‌ای فنی باشد، مسئله‌ای نهادی و اجتماعی است و به کیفیت حکمرانی، ثبات قواعد، اعتماد و همکاری وابسته است.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
موانع نهادی بهره‌وری در ایران
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
🔹بهره‌وری فقط به سرمایه، فناوری، تجهیزات یا مهارت نیروی کار وابسته نیست؛ کیفیت نهادها و سازوکارهایی که این عوامل را به ارزش اقتصادی تبدیل می‌کنند نیز نقشی تعیین‌کننده دارد.
🔹با وجود منابع طبیعی، نیروی انسانی تحصیل‌کرده و زیرساخت‌های قابل‌قبول، سهم بهره‌وری در رشد اقتصادی ایران از اهداف برنامه‌های توسعه فاصله داشته است؛ زیرا بخشی از ظرفیت کشور در فرآیندهای تصمیم‌گیری، اجرا و تعاملات نهادی مستهلک می‌شود.
🔹تأخیرهای اداری، امضاهای اضافی، ترس از گزارش خطا، جلسات بی‌نتیجه و موازی‌کاری، در مقیاس گسترده به کاهش سرعت تصمیم‌گیری، افزایش هزینه‌های مبادله، افت نوآوری و کاهش رقابت‌پذیری منجر می‌شوند. ریشه این مشکلات بیش از آنکه صرفاً ضعف افراد یا مدیران باشد، در قواعد بازی و محیط نهادی قرار دارد.
🔹قوانین و مقررات بی‌ثبات، بخشنامه‌های متعارض، ابهام در تفسیر مقررات، مجوزهای متعدد و دشواری اجرای قراردادها، منابع را از فعالیت‌های مولد منحرف و سرمایه‌گذاری بلندمدت را به تصمیم‌های کوتاه‌مدت و محافظه‌کارانه تبدیل می‌کنند.
🔹درون سازمان‌ها نیز تمرکز تصمیم‌گیری، ابتکار عمل و مسئولیت‌پذیری را کاهش می‌دهد؛ درحالی‌که اختیار همراه با پاسخگویی، زمینه نوآوری و بهبود مستمر را فراهم می‌کند.
🔹اعتماد میان بنگاه‌ها، دانشگاه‌ها و نهادهای عمومی، همکاری و انتقال دانش را کم‌هزینه‌تر می‌کند؛ اما بی‌اعتمادی به موازی‌کاری و اتلاف منابع می‌انجامد.
🔹بنابراین، بهره‌وری پیش از آنکه مسئله‌ای فنی باشد، مسئله‌ای نهادی و اجتماعی است و به کیفیت حکمرانی، ثبات قواعد، اعتماد و همکاری وابسته است.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
- 👍 5
- ❤ 2
- 👎 1
Post #706
629
Post #705
665
Post #704
615
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
Audio🔹 چکیده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»:
فاصله میان واقعیت اقتصادی و ادراک اجتماعی در ایران
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
✍️ اقتصاد ایران در سال‌های اخیر با واقعیت‌هایی مانند تورم مزمن، کاهش قدرت خرید، افزایش نااطمینانی، افت سرمایه‌گذاری و فرسایش رفاه خانوارها مواجه بوده است.
✍️ در کنار این واقعیت‌ها، فاصله گرفتن ادراک اجتماعی از واقعیت اقتصادی نیز شکل گرفته؛ به‌گونه‌ای که جامعه در مواردی وضعیت را نامطلوب‌تر از آنچه هست تصور می‌کند.
✍️ چون انتظارات بر مصرف، سرمایه‌گذاری، پس‌انداز، خرید دارایی و مهاجرت اثر می‌گذارند، ادراک اجتماعی خود به متغیری اثرگذار بر عملکرد اقتصاد تبدیل می‌شود.
✍️ سوگیری منفی و تقویت محتوای هیجان‌برانگیز در شبکه‌های اجتماعی باعث می‌شود روایت‌های مبتنی بر بحران، به‌تدریج جای کل واقعیت را بگیرند و تصویر جامعه از شدت بحران، از خود بحران بزرگ‌تر شود.
✍️ در این شرایط، ناامیدی می‌تواند به هنجار اجتماعی تبدیل شود. اگر جامعه مستمر فقط یک روایت تاریک از خود بشنود، این روایت می‌تواند به «واقعیت اجتماعی» تبدیل شود، حتی اگر با واقعیت عینی فاصله داشته باشد.
✍️ نقد این پدیده به معنای انکار مشکلات اقتصادی نیست، بلکه هشدار می‌دهد که شکاف میان ادراک و واقعیت می‌تواند خود به تشدید مشکلاتی مانند کاهش امید، کاهش سرمایه‌گذاری، افزایش رفتارهای احتیاطی، خروج سرمایه و تضعیف اعتماد منجر شود.
✍️ جامعه سالم نه مشکلات را انکار می‌کند و نه همه واقعیت را در مشکلات خلاصه می‌کند. اقتصاد ایران به تحلیل‌های دقیق، روایت‌های متوازن و انتظارات واقع‌بینانه نیاز دارد، زیرا واقع‌بینی می‌تواند به حفظ سرمایه اجتماعی و افزایش ظرفیت عبور از بحران کمک کند.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
فاصله میان واقعیت اقتصادی و ادراک اجتماعی در ایران
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
✍️ اقتصاد ایران در سال‌های اخیر با واقعیت‌هایی مانند تورم مزمن، کاهش قدرت خرید، افزایش نااطمینانی، افت سرمایه‌گذاری و فرسایش رفاه خانوارها مواجه بوده است.
✍️ در کنار این واقعیت‌ها، فاصله گرفتن ادراک اجتماعی از واقعیت اقتصادی نیز شکل گرفته؛ به‌گونه‌ای که جامعه در مواردی وضعیت را نامطلوب‌تر از آنچه هست تصور می‌کند.
✍️ چون انتظارات بر مصرف، سرمایه‌گذاری، پس‌انداز، خرید دارایی و مهاجرت اثر می‌گذارند، ادراک اجتماعی خود به متغیری اثرگذار بر عملکرد اقتصاد تبدیل می‌شود.
✍️ سوگیری منفی و تقویت محتوای هیجان‌برانگیز در شبکه‌های اجتماعی باعث می‌شود روایت‌های مبتنی بر بحران، به‌تدریج جای کل واقعیت را بگیرند و تصویر جامعه از شدت بحران، از خود بحران بزرگ‌تر شود.
✍️ در این شرایط، ناامیدی می‌تواند به هنجار اجتماعی تبدیل شود. اگر جامعه مستمر فقط یک روایت تاریک از خود بشنود، این روایت می‌تواند به «واقعیت اجتماعی» تبدیل شود، حتی اگر با واقعیت عینی فاصله داشته باشد.
✍️ نقد این پدیده به معنای انکار مشکلات اقتصادی نیست، بلکه هشدار می‌دهد که شکاف میان ادراک و واقعیت می‌تواند خود به تشدید مشکلاتی مانند کاهش امید، کاهش سرمایه‌گذاری، افزایش رفتارهای احتیاطی، خروج سرمایه و تضعیف اعتماد منجر شود.
✍️ جامعه سالم نه مشکلات را انکار می‌کند و نه همه واقعیت را در مشکلات خلاصه می‌کند. اقتصاد ایران به تحلیل‌های دقیق، روایت‌های متوازن و انتظارات واقع‌بینانه نیاز دارد، زیرا واقع‌بینی می‌تواند به حفظ سرمایه اجتماعی و افزایش ظرفیت عبور از بحران کمک کند.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
- ❤ 2
- 👍 2
Post #703
651
Post #702
665
Forwarded from بهروز ملکی
-4442821321891373311_124089365881515 (1).pdf336 KBدکتر مریم زارعیان، جامعه شناس و عضو هیات علمی به این پرسش پاسخ می‌دهد که چرا منافع ایرانیان داخل و خارج (دیاسپورا) لزوما هم راستا نیست؟
مطالعه فایل بالا راحتتر از لینک زیر است.
www.tejaratefarda.com/بخش-اقتصاد-35/51894-میان-دو-ایران
مطالعه فایل بالا راحتتر از لینک زیر است.
www.tejaratefarda.com/بخش-اقتصاد-35/51894-میان-دو-ایران
- 👍 7
Post #701
394
Forwarded from نگاه متفاوت (احمد زیدآبادی) (Ahmad Zeidabadi)
انسان بزرگ وجود دارد؟
آندره مالرو در "ضدخاطرات" از قول کشیشی که یک عمر به اعتراف افراد مختلف گوش سپرده بود، سخنی بسیار دلسردکننده در بارهٔ انسان‌ها نقل می‌کند.
از کشیش می‌پرسند که نظرش در بارهٔ انسان‌ها چیست؟ و او پاسخ می‌دهد؛ انسان‌ها همگی بدبخت‌تر از آنند که نشان می‌دهند، در ثانی، انسان بزرگ وجود ندارد!
ضدخاطرات را همان ابتدای انتشارش به زبان فارسی در اواسط دههٔ شصت در حدود ۲۰ سالگی‌ام خواندم و کلام آن کشیش همچون پتکی بر ذهنم فرود آمد.
به واقع از آن پس، مهمترین دغدغهٔ شخصی و حتی سیاسی من، تأملات طولانی در بارهٔ سرشت انسان شد. در حقیقت، هر چه عمیق‌تر به این موضوع اندیشیدم و زندگی‌نامهٔ مردان و زنان نامی تاریخ را زیادتر مطالعه کردم، در برابر داوری کشیش بیشتر تسلیم شدم.
از نگاه من، انسانی در چشم ما بزرگ می‌آید که نسبت به او احساس کوچکی و ضعف کنیم! راستش اگر امکان اعتراف در مقابل آن کشیش برایم پیش می‌آمد، نزد او اقرار می‌کردم که من برای سالیان دراز با این فکر زیسته‌ام که انسان بزرگ وجود ندارد!
بعدها اما در تأملات سلول انفرادی، جایی که همچون وضعیت یک محتضر، علت و زمینه‌ای برای ریاکاری و نقش بازی کردن وجود نداشت، یک انسان بزرگ، یک انسان بسیار بزرگ، بر من متجلی شد.
در همان انفرادی با خود عهد کردم که پنج ماه آخر حیات او را در کتابی صد صفحه‌ای به نگارش درآورم تا نسل دلزده از تحریفات تاریخی و خرافات مذهبی، با اصل کار و حرکت او بدون اغراق و مجامله آشنا شود.
حاصل این تعهد، کتاب صد صفحه‌ای "چراغ زمین" شد که نشر نی یک سال و نیم پیش آن را منتشر کرد.
این کتاب کوچک که زندگی حسین‌بن‌علی در پنج ماه آخر عمرش را بر اساس چند متن قابل اتکای تاریخی بازگو می‌کند به تعداد ۳۰۰ نسخه از آخرین چاپ آن در واحد فروش نشر نی و برخی کتابفروشی‌ها موجود است.
به هر حال حسین در چشم من انسانی بسیار بسیار بزرگ است از آن انسان‌هایی که چون به کارش می‌اندیشی از انسان نامیدن خویش شرمسار و سرافکنده می‌شوی!
نیاز ما به کشف دوبارهٔ اوست تا از زیر بار خروارها تحریف و خرافه نجات یابد.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad
آندره مالرو در "ضدخاطرات" از قول کشیشی که یک عمر به اعتراف افراد مختلف گوش سپرده بود، سخنی بسیار دلسردکننده در بارهٔ انسان‌ها نقل می‌کند.
از کشیش می‌پرسند که نظرش در بارهٔ انسان‌ها چیست؟ و او پاسخ می‌دهد؛ انسان‌ها همگی بدبخت‌تر از آنند که نشان می‌دهند، در ثانی، انسان بزرگ وجود ندارد!
ضدخاطرات را همان ابتدای انتشارش به زبان فارسی در اواسط دههٔ شصت در حدود ۲۰ سالگی‌ام خواندم و کلام آن کشیش همچون پتکی بر ذهنم فرود آمد.
به واقع از آن پس، مهمترین دغدغهٔ شخصی و حتی سیاسی من، تأملات طولانی در بارهٔ سرشت انسان شد. در حقیقت، هر چه عمیق‌تر به این موضوع اندیشیدم و زندگی‌نامهٔ مردان و زنان نامی تاریخ را زیادتر مطالعه کردم، در برابر داوری کشیش بیشتر تسلیم شدم.
از نگاه من، انسانی در چشم ما بزرگ می‌آید که نسبت به او احساس کوچکی و ضعف کنیم! راستش اگر امکان اعتراف در مقابل آن کشیش برایم پیش می‌آمد، نزد او اقرار می‌کردم که من برای سالیان دراز با این فکر زیسته‌ام که انسان بزرگ وجود ندارد!
بعدها اما در تأملات سلول انفرادی، جایی که همچون وضعیت یک محتضر، علت و زمینه‌ای برای ریاکاری و نقش بازی کردن وجود نداشت، یک انسان بزرگ، یک انسان بسیار بزرگ، بر من متجلی شد.
در همان انفرادی با خود عهد کردم که پنج ماه آخر حیات او را در کتابی صد صفحه‌ای به نگارش درآورم تا نسل دلزده از تحریفات تاریخی و خرافات مذهبی، با اصل کار و حرکت او بدون اغراق و مجامله آشنا شود.
حاصل این تعهد، کتاب صد صفحه‌ای "چراغ زمین" شد که نشر نی یک سال و نیم پیش آن را منتشر کرد.
این کتاب کوچک که زندگی حسین‌بن‌علی در پنج ماه آخر عمرش را بر اساس چند متن قابل اتکای تاریخی بازگو می‌کند به تعداد ۳۰۰ نسخه از آخرین چاپ آن در واحد فروش نشر نی و برخی کتابفروشی‌ها موجود است.
به هر حال حسین در چشم من انسانی بسیار بسیار بزرگ است از آن انسان‌هایی که چون به کارش می‌اندیشی از انسان نامیدن خویش شرمسار و سرافکنده می‌شوی!
نیاز ما به کشف دوبارهٔ اوست تا از زیر بار خروارها تحریف و خرافه نجات یابد.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad
Post #700
346
Post #699
701
Post #698
392
Forwarded from روزنامه دنیای اقتصاد
Audio🔹 چکیده سرمقاله امروز «دنیای اقتصاد»:
دارایی‌داران بی‌درآمد؛ فرسایش تدریجی طبقه متوسط ایران
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
✍️ پدیده «دارایی‌داران بی‌درآمد»، توصیف‌گر بخش بزرگی از طبقه متوسط ایران است که با وجود مالکیت دارایی‌های ارزشمند، در جریان نقدینگی و تامین مخارج جاری زندگی دچار فرسایش شده‌اند.
✍️ این بحران، فراتر از یک ناهنجاری آماری، نشان‌دهنده فرسایش تدریجی ساختار اجتماعی ایران است؛ طبقه‌ای که موتور توسعه، ستون ثبات و حامل ارزش‌های قانون‌مداری و آینده‌نگری است.
✍️ تورم مزمن با ایجاد «نااطمینانی پایدار»، توان برنامه‌ریزی میان‌مدت و بلندمدت را از خانواده‌ها سلب کرده و آنان را به مدیریت بقای روزمره و «پیرایش نامرئی» (حذف تدریجی تفریحات، آموزش و خدمات درمانی) واداشته است.
✍️ این وضعیت علاوه بر فقر پنهان، موجب تعلیق هویتی و کاهش سرمایه انسانی شده است.
✍️ تقابل میان موجر و مستاجر نیز بازتابی از همین بحران است که هر دو سوی آن در ساختار تورمی قربانی‌اند.
✍️ کوچک‌سازی بنگاه‌ها، محدودیت اقتصاد دیجیتال و ناامنی‌های ناشی از جنگ، ضربات نهایی به هویت شغلی این طبقه بوده است.
✍️ بازسازی طبقه متوسط نه با بسته‌های حمایتی کوتاه‌مدت، بلکه نیازمند رشد اقتصادی باثبات، اصلاحات ساختاری، کاهش نااطمینانی‌ها و نگاه به این طبقه به عنوان زیرساخت توسعه بلندمدت کشور است.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
دارایی‌داران بی‌درآمد؛ فرسایش تدریجی طبقه متوسط ایران
👤 دکتر مریم زارعیان؛ جامعه‌شناس
✍️ پدیده «دارایی‌داران بی‌درآمد»، توصیف‌گر بخش بزرگی از طبقه متوسط ایران است که با وجود مالکیت دارایی‌های ارزشمند، در جریان نقدینگی و تامین مخارج جاری زندگی دچار فرسایش شده‌اند.
✍️ این بحران، فراتر از یک ناهنجاری آماری، نشان‌دهنده فرسایش تدریجی ساختار اجتماعی ایران است؛ طبقه‌ای که موتور توسعه، ستون ثبات و حامل ارزش‌های قانون‌مداری و آینده‌نگری است.
✍️ تورم مزمن با ایجاد «نااطمینانی پایدار»، توان برنامه‌ریزی میان‌مدت و بلندمدت را از خانواده‌ها سلب کرده و آنان را به مدیریت بقای روزمره و «پیرایش نامرئی» (حذف تدریجی تفریحات، آموزش و خدمات درمانی) واداشته است.
✍️ این وضعیت علاوه بر فقر پنهان، موجب تعلیق هویتی و کاهش سرمایه انسانی شده است.
✍️ تقابل میان موجر و مستاجر نیز بازتابی از همین بحران است که هر دو سوی آن در ساختار تورمی قربانی‌اند.
✍️ کوچک‌سازی بنگاه‌ها، محدودیت اقتصاد دیجیتال و ناامنی‌های ناشی از جنگ، ضربات نهایی به هویت شغلی این طبقه بوده است.
✍️ بازسازی طبقه متوسط نه با بسته‌های حمایتی کوتاه‌مدت، بلکه نیازمند رشد اقتصادی باثبات، اصلاحات ساختاری، کاهش نااطمینانی‌ها و نگاه به این طبقه به عنوان زیرساخت توسعه بلندمدت کشور است.
✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir
Post #697
684
💠بیانیه مهم جبهه اصلاحات ایران: اسرائیل دنبال جنگ داخلی و تجزیه کشور است/ ایران جنگ‌طلب نیست و تجاوز باید پایان یابد/ پیام انتخاب رهبر جدید باید صلح با جهان و آعاز دوره جدید در ایران باشد/ فردا را بدون نیاز به دخالت خارجی می‌سازیم
متن بیانیه جبهه اصلاحات ایران
قسمت دوم:
🔷چهار- ما ضمن حمایت و قدردانی از مقاومت قهرمانانه نیروهای دلاور نظامی در برابر دشمن متجاوز، بر این باوریم که همه تلاش‌ها و امکانات نرم افزاری و سخت افزاری نظام و جامعه می‌بایست در خدمت پایان دادن هرچه سریع‌تر به این تجاوز وحشیانه شود.
برای این منظور ایران نیازمند جلب همراهی و حمایت‌های منطقه‌ای و جهانی است.
🔹از این روی، گسترش حملات علیه پایگاه‌های نظامی آمریکا و تعمیم آن به مراکز سیاسی وابسته به این دولت، در کشورهای منطقه و عدم تفکیک این دو از یکدیگر، ایران را از موضع مظلومیت و قربانی تجاوز خارج کرده، موجب واکنش اجتناب‌ناپذیر دولت‌های منطقه و پیوستن آنانبه اجماع جهانی علیه ایران و در نتیجه کاهش توان دیپلماتیک ما برای پایان دادن به جنگ خواهد شد .
🔷پنج- فرهیختگان و نخبگان در این میان مسئولیتی تاریخی بر عهده دارند. ایران پس از جنگ دیگر ایران پیشین نخواهد بود. برای گشودن افق‌های امید به سوی آینده‌ای بهتر، بیش از هر چیز به عبور از فضای خشم و هیجان، و تبلیغ و ترویج عقلانیت نیازمندیم. خشم و هیجان جز تشدید چرخه خشونت و خونریزی به نفع بدخواهان و بیگانگان نتیجه دیگری نخواهد داشت.
🔷ایران یعنی ملتی با تاریخ چندهزار ساله و با جغرافیای بزرگ فرهنگی و تمدنی که خود را وامدار آن می‌داند. در این تاریخ بلند، ما همواره بدون حمایت و قدرت خارجی توانسته‌ایم از دل بحران‌های بنیاد بر باد ده، پیروز و سرفراز خارج شویم. این ملت هم توانایی و هم شایستگی آن را دارد که با اتکا به خرد و حکمت ایرانی، بدون نیاز به دخالت خارجی فردای خویش را به اراده خود، بسازد.
🔷امروز مسئولیت تاریخی ما ایرانیان اعم از ترک، کرد، لر، عرب، بلوچ، ترکمن، فارس و... ایجاب می‌کند با اتکا به خرد و حکمت ایرانی و به رسمیت شناختن تنوع قومی، فرهنگی و احترام به عقاید یکدیگر از هویت ملی و استقلال و تمامیت ارضی ایران دفاع کنیم.
جبهه اصلاحات ایران
۱۴ اسفند ۱۴۰۴
متن بیانیه جبهه اصلاحات ایران
قسمت دوم:
🔷چهار- ما ضمن حمایت و قدردانی از مقاومت قهرمانانه نیروهای دلاور نظامی در برابر دشمن متجاوز، بر این باوریم که همه تلاش‌ها و امکانات نرم افزاری و سخت افزاری نظام و جامعه می‌بایست در خدمت پایان دادن هرچه سریع‌تر به این تجاوز وحشیانه شود.
برای این منظور ایران نیازمند جلب همراهی و حمایت‌های منطقه‌ای و جهانی است.
🔹از این روی، گسترش حملات علیه پایگاه‌های نظامی آمریکا و تعمیم آن به مراکز سیاسی وابسته به این دولت، در کشورهای منطقه و عدم تفکیک این دو از یکدیگر، ایران را از موضع مظلومیت و قربانی تجاوز خارج کرده، موجب واکنش اجتناب‌ناپذیر دولت‌های منطقه و پیوستن آنانبه اجماع جهانی علیه ایران و در نتیجه کاهش توان دیپلماتیک ما برای پایان دادن به جنگ خواهد شد .
🔷پنج- فرهیختگان و نخبگان در این میان مسئولیتی تاریخی بر عهده دارند. ایران پس از جنگ دیگر ایران پیشین نخواهد بود. برای گشودن افق‌های امید به سوی آینده‌ای بهتر، بیش از هر چیز به عبور از فضای خشم و هیجان، و تبلیغ و ترویج عقلانیت نیازمندیم. خشم و هیجان جز تشدید چرخه خشونت و خونریزی به نفع بدخواهان و بیگانگان نتیجه دیگری نخواهد داشت.
🔷ایران یعنی ملتی با تاریخ چندهزار ساله و با جغرافیای بزرگ فرهنگی و تمدنی که خود را وامدار آن می‌داند. در این تاریخ بلند، ما همواره بدون حمایت و قدرت خارجی توانسته‌ایم از دل بحران‌های بنیاد بر باد ده، پیروز و سرفراز خارج شویم. این ملت هم توانایی و هم شایستگی آن را دارد که با اتکا به خرد و حکمت ایرانی، بدون نیاز به دخالت خارجی فردای خویش را به اراده خود، بسازد.
🔷امروز مسئولیت تاریخی ما ایرانیان اعم از ترک، کرد، لر، عرب، بلوچ، ترکمن، فارس و... ایجاب می‌کند با اتکا به خرد و حکمت ایرانی و به رسمیت شناختن تنوع قومی، فرهنگی و احترام به عقاید یکدیگر از هویت ملی و استقلال و تمامیت ارضی ایران دفاع کنیم.
جبهه اصلاحات ایران
۱۴ اسفند ۱۴۰۴
Post #696
655
💠بیانیه مهم جبهه اصلاحات ایران: اسرائیل دنبال جنگ داخلی و تجزیه کشور است/ ایران جنگ‌طلب نیست و تجاوز باید پایان یابد/ پیام انتخاب رهبر جدید باید صلح با جهان و آعاز دوره جدید در ایران باشد/ فردا را بدون نیاز به دخالت خارجی می‌سازیم
متن بیانیه جبهه اصلاحات ایران
قسمت اول:
🔷به نام خدا
🔹ملت شریف ایران
شهادت رهبری، فرماندهان نظامی، سربازان قهرمان، شهروندان مظلوم، به ویژه کشتار فجیع جمع کثیری از کودکان و دانش‌آموزان بی‌گناه به دست رژیم متجاوز صهیونیستی را تسلیت عرض می‌کنیم.
🔷امروز کشور عزیزمان ایران در یکی از خطرناکترین و سرنوشت‌سازترین مقاطع تاریخ خود به سر می‌برد. تجاوز وحشیانه رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار در سکوت یا همراهی قدرت‌های جهانی و بی‌عملی مجامع بین‌المللی به بهانه دروغین جلوگیری از دستیابی ایران به بمب اتمی و تهدید ثبات منطقه، در شرایطی رخ داد که تأسیسات هسته‌ای ایران در جنگ دوازده روزه عملاً از بین رفته و در پی تحولات اخیر منطقه، ادعای تهدید ایران علیه منطقه بیش از هر زمان دیگری مضحک و باورناپذیر می‌نماید. از این روی، نباید تردید کرد هدف اسرائیل از این تجاوز آشکار، از بین بردن همه توانمندی‌ها و زیرساخت‌های دفاعی کشور، سرنگونی نظام، و در ادامه هرج و مرج و جنگ داخلی و تجزیه کشور است.
🔹بی شک ما شاهد از دست رفتن فرصت‌های بسیاری بودیم که می‌توانست از گرفتار آمدن کشور به چنین وضعیتی جلوگیری کند. جنگ دوازده روزه به رغم همه تلخی‌ها فرصت مناسبی برای شناخت دقیق نقاط قوت و آسیب‌پذیر و بازنگری در شیوه‌های اداره کشور در عرصه‌های داخلی و خارجی بود. اگر آن تجربه مورد توجه قرار می‌گرفت و توصیه‌های مشفقانه و مکرر علاقمندان به این مرز و بوم از جمله بیانیه‌های پانزده ماده‌ای آقای سید محمدخاتمی و یازده ماده‌ای جبهه اصلاحات ایران گوش شنوایی می‌یافت، امروز در پایان چشم‌انداز بیست ساله که قرار بود قدرت اول منطقه باشیم، شاهد این وضعیت وخامت بار نبودیم.
🔷در عین حال اکنون زمان افسوس بر فرصت‌های از دست رفته نیست، اصلی‌ترین مسأله امروز ما جنگ و وضعیت آینده کشور است. بر این اساس جبهه اصلاحات ایران به عنوان مهمترین تشکل سیاسی مستقل کشور که همواره منافع و مصالح ایران را مدنظر داشته است، برای عبور از شرایط بحرانی جاری مصرانه بر موارد زیر تأکید می‌کند:
🔷یک- کشور ما درگیر جنگی ناعادلانه با دشمنی برخوردار از پیشرفته‌ترین فناوری‌های نظامی و اطلاعاتی است. تاب‌آوری جامعه در چنین جنگی جز با بسیج همه ظرفیت‌های ملی در پرتو وحدت و انسجام ملی ممکن نیست.
🔷از جمله این ظرفیت‌ها، چهره‌های موجه ملی و مورد وثوق و احترام جامعه مدنی و مجامع جهانی هستند که در چهارچوب یک دیپلماسی عمومی می‌توانند ضمن ارتباط با محافل بین‌المللی آنان را به تحرک بیشتر در محکومیت جهانی این تجاوز ترغیب کنند.
🔷دو- همچنین در این مصاف اتکا بر بخشی از جامعه و فراموشی ظرفیت‌های عظیم بخش‌های دیگر، خطایی بس بزرگ و نابخشودنی است.
🔷در این شرایط تشدید قطبی‌سازی جامعه به مثابه ادامه سیاست‌های غلط گذشته، می‌تواند به خسارت‌های جبران‌ناپذیر بیشتری منجر شود. از این روی احترام به حقوق اساسی ملت، اعلام عفو عمومی کلیه کسانی که دستشان به خون آلوده نشده و آزادی همه زندانیان سیاسی و فعالان مدنی، یک ضرورت ملی و تاریخی است.
🔷سه- چنان که گفتیم تبلیغات آمریکایی - صهیونیستی در حال حاضر می‌کوشد با ترسیم چهره‌ای از جمهوری اسلامی ایران به عنوان نظامی جنگ‌طلب و عامل بی‌ثبات‌کننده منطقه، تجاوز خود علیه ایران را مشروع و ضروری جلوه دهد. در این میان انتخاب رهبری جدید نظام فی نفسه می‌تواند تبلیغات مذکور را نقش بر آب ساخته، حاوی پیام صلح و دوستی با جهان باشد و به این ترتیب اعتراضات ضد جنگ را در صحنه جهانی تقویت کند.
🔹همچنین انتخاب رهبری جدید می‌بایست حاوی پیام آغاز دورانی تازه در ایران باشد؛ دورانی که نوید مشارکت همه سلایق و گرایش‌های سیاسی و مدنی در اداره کشور را می دهد. ایران قدرتمند در پرتو تلاش همه بخش‌ها اعم از حاکمیت و اقشار ملت برای پرکردن شکاف دولت - ملت، اتحاد و وحدت ملی، اقتصاد قدرتمند و حضور مؤثر در عرصه بین‌المللی تحقق می‌یابد. اتکای به اقلیت و نادیده گرفتن بخش اعظم جامعه در اداره کشور، سیاستی است که وضعیت کنونی را برای مردم ایران رقم زده است.
برای عبور از این وضعیت بحرانی باید از مسیر آمده، بازگشت و راهی جدید به سوی آینده گشود. همچنین این انتخاب می‌تواند با تقویت امید به گشایش افق‌های آینده و در نتیجه تقویت انسجام ملی، دشمن متجاوز را از تحقق اهداف خود ناامید و بدخواهان این ملت را از تحقق نیات شوم خود ناکام گرداند.
متن بیانیه جبهه اصلاحات ایران
قسمت اول:
🔷به نام خدا
🔹ملت شریف ایران
شهادت رهبری، فرماندهان نظامی، سربازان قهرمان، شهروندان مظلوم، به ویژه کشتار فجیع جمع کثیری از کودکان و دانش‌آموزان بی‌گناه به دست رژیم متجاوز صهیونیستی را تسلیت عرض می‌کنیم.
🔷امروز کشور عزیزمان ایران در یکی از خطرناکترین و سرنوشت‌سازترین مقاطع تاریخ خود به سر می‌برد. تجاوز وحشیانه رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار در سکوت یا همراهی قدرت‌های جهانی و بی‌عملی مجامع بین‌المللی به بهانه دروغین جلوگیری از دستیابی ایران به بمب اتمی و تهدید ثبات منطقه، در شرایطی رخ داد که تأسیسات هسته‌ای ایران در جنگ دوازده روزه عملاً از بین رفته و در پی تحولات اخیر منطقه، ادعای تهدید ایران علیه منطقه بیش از هر زمان دیگری مضحک و باورناپذیر می‌نماید. از این روی، نباید تردید کرد هدف اسرائیل از این تجاوز آشکار، از بین بردن همه توانمندی‌ها و زیرساخت‌های دفاعی کشور، سرنگونی نظام، و در ادامه هرج و مرج و جنگ داخلی و تجزیه کشور است.
🔹بی شک ما شاهد از دست رفتن فرصت‌های بسیاری بودیم که می‌توانست از گرفتار آمدن کشور به چنین وضعیتی جلوگیری کند. جنگ دوازده روزه به رغم همه تلخی‌ها فرصت مناسبی برای شناخت دقیق نقاط قوت و آسیب‌پذیر و بازنگری در شیوه‌های اداره کشور در عرصه‌های داخلی و خارجی بود. اگر آن تجربه مورد توجه قرار می‌گرفت و توصیه‌های مشفقانه و مکرر علاقمندان به این مرز و بوم از جمله بیانیه‌های پانزده ماده‌ای آقای سید محمدخاتمی و یازده ماده‌ای جبهه اصلاحات ایران گوش شنوایی می‌یافت، امروز در پایان چشم‌انداز بیست ساله که قرار بود قدرت اول منطقه باشیم، شاهد این وضعیت وخامت بار نبودیم.
🔷در عین حال اکنون زمان افسوس بر فرصت‌های از دست رفته نیست، اصلی‌ترین مسأله امروز ما جنگ و وضعیت آینده کشور است. بر این اساس جبهه اصلاحات ایران به عنوان مهمترین تشکل سیاسی مستقل کشور که همواره منافع و مصالح ایران را مدنظر داشته است، برای عبور از شرایط بحرانی جاری مصرانه بر موارد زیر تأکید می‌کند:
🔷یک- کشور ما درگیر جنگی ناعادلانه با دشمنی برخوردار از پیشرفته‌ترین فناوری‌های نظامی و اطلاعاتی است. تاب‌آوری جامعه در چنین جنگی جز با بسیج همه ظرفیت‌های ملی در پرتو وحدت و انسجام ملی ممکن نیست.
🔷از جمله این ظرفیت‌ها، چهره‌های موجه ملی و مورد وثوق و احترام جامعه مدنی و مجامع جهانی هستند که در چهارچوب یک دیپلماسی عمومی می‌توانند ضمن ارتباط با محافل بین‌المللی آنان را به تحرک بیشتر در محکومیت جهانی این تجاوز ترغیب کنند.
🔷دو- همچنین در این مصاف اتکا بر بخشی از جامعه و فراموشی ظرفیت‌های عظیم بخش‌های دیگر، خطایی بس بزرگ و نابخشودنی است.
🔷در این شرایط تشدید قطبی‌سازی جامعه به مثابه ادامه سیاست‌های غلط گذشته، می‌تواند به خسارت‌های جبران‌ناپذیر بیشتری منجر شود. از این روی احترام به حقوق اساسی ملت، اعلام عفو عمومی کلیه کسانی که دستشان به خون آلوده نشده و آزادی همه زندانیان سیاسی و فعالان مدنی، یک ضرورت ملی و تاریخی است.
🔷سه- چنان که گفتیم تبلیغات آمریکایی - صهیونیستی در حال حاضر می‌کوشد با ترسیم چهره‌ای از جمهوری اسلامی ایران به عنوان نظامی جنگ‌طلب و عامل بی‌ثبات‌کننده منطقه، تجاوز خود علیه ایران را مشروع و ضروری جلوه دهد. در این میان انتخاب رهبری جدید نظام فی نفسه می‌تواند تبلیغات مذکور را نقش بر آب ساخته، حاوی پیام صلح و دوستی با جهان باشد و به این ترتیب اعتراضات ضد جنگ را در صحنه جهانی تقویت کند.
🔹همچنین انتخاب رهبری جدید می‌بایست حاوی پیام آغاز دورانی تازه در ایران باشد؛ دورانی که نوید مشارکت همه سلایق و گرایش‌های سیاسی و مدنی در اداره کشور را می دهد. ایران قدرتمند در پرتو تلاش همه بخش‌ها اعم از حاکمیت و اقشار ملت برای پرکردن شکاف دولت - ملت، اتحاد و وحدت ملی، اقتصاد قدرتمند و حضور مؤثر در عرصه بین‌المللی تحقق می‌یابد. اتکای به اقلیت و نادیده گرفتن بخش اعظم جامعه در اداره کشور، سیاستی است که وضعیت کنونی را برای مردم ایران رقم زده است.
برای عبور از این وضعیت بحرانی باید از مسیر آمده، بازگشت و راهی جدید به سوی آینده گشود. همچنین این انتخاب می‌تواند با تقویت امید به گشایش افق‌های آینده و در نتیجه تقویت انسجام ملی، دشمن متجاوز را از تحقق اهداف خود ناامید و بدخواهان این ملت را از تحقق نیات شوم خود ناکام گرداند.
Post #695
659
Forwarded from هفته‌نامه تجارت‌فردا
⭕️زیستن در سایه جنگ
واکاوی پیامدهای اجتماعی تهدید جنگ در گفتوگو با مریم زارعیان
✍️فائزه مومنی / نویسنده نشریه
🔸در جوامعی که دهه‌ها زیر سایه یک تهدید بیرونی زیسته‌اند، مسئله جنگ دیگر یک رویداد محتمل یا نامحتمل نیست، بلکه به یک وضعیت پایدار تبدیل می‌شود. وضعیتی که نه می‌توان آن را صلح نامید و نه جنگ، بلکه چیزی است میان این دو. تعلیقی مزمن که زمان را از حرکت طبیعی‌اش بازمی‌دارد و آینده را از افق امید به افق تهدید بدل می‌کند.
🔸در چنین شرایطی، جنگ ممکن است هرگز رخ ندهد، اما منطق آن در تاروپود زندگی جمعی نفوذ می‌کند؛ در قوانین، در ساختارهای اداری، در توزیع امتیازات، در زبان رسمی و در ذهنیت روزمره مردم.
🔸برای بررسی پیامدهای اجتماعی و روان‌شناختی این پدیده با مریم زارعیان، جامعه‌شناس، به گفتوگو نشستیم. او بر این باور است که مفاهیمی مانند «مناطق عملیاتی پس از جنگ»، سهمیه‌ها، امتیازهای ایثارگری و سیاست‌های امنیتی ماندگار، فقط یادگارهای گذشته نیستند؛ نشانه‌های نهادی شدن وضعیتی هستند که در آن، اضطرار دائمی، عادی می‌شود. جنگ پایان یافته، اما زمان متوقف مانده است.
🔸زارعیان می‌گوید: این تعلیق ساختاری، در سطح روانی و اجتماعی، به فرسودگی جمعی می‌انجامد. جامعه‌ای که مدام با یک «اگر» بزرگ زندگی می‌کند -اگر جنگ شد- ناچار است انرژی حیاتی خود را صرف انتظار، احتیاط و بقا کند.
📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
هفته نامه تجارت فردا زیستن در سایه جنگ در جوامعی که دهه‌ها زیر سایه یک تهدید بیرونی زیسته‌اند، مسئله جنگ دیگر یک رویداد محتمل یا نامحتمل نیست، بلکه به یک وضعیت پایدار تبدیل می‌شود. واکاوی پیامدهای اجتماعی تهدید جنگ در گفتوگو با مریم زارعیان
✍️فائزه مومنی / نویسنده نشریه
🔸در جوامعی که دهه‌ها زیر سایه یک تهدید بیرونی زیسته‌اند، مسئله جنگ دیگر یک رویداد محتمل یا نامحتمل نیست، بلکه به یک وضعیت پایدار تبدیل می‌شود. وضعیتی که نه می‌توان آن را صلح نامید و نه جنگ، بلکه چیزی است میان این دو. تعلیقی مزمن که زمان را از حرکت طبیعی‌اش بازمی‌دارد و آینده را از افق امید به افق تهدید بدل می‌کند.
🔸در چنین شرایطی، جنگ ممکن است هرگز رخ ندهد، اما منطق آن در تاروپود زندگی جمعی نفوذ می‌کند؛ در قوانین، در ساختارهای اداری، در توزیع امتیازات، در زبان رسمی و در ذهنیت روزمره مردم.
🔸برای بررسی پیامدهای اجتماعی و روان‌شناختی این پدیده با مریم زارعیان، جامعه‌شناس، به گفتوگو نشستیم. او بر این باور است که مفاهیمی مانند «مناطق عملیاتی پس از جنگ»، سهمیه‌ها، امتیازهای ایثارگری و سیاست‌های امنیتی ماندگار، فقط یادگارهای گذشته نیستند؛ نشانه‌های نهادی شدن وضعیتی هستند که در آن، اضطرار دائمی، عادی می‌شود. جنگ پایان یافته، اما زمان متوقف مانده است.
🔸زارعیان می‌گوید: این تعلیق ساختاری، در سطح روانی و اجتماعی، به فرسودگی جمعی می‌انجامد. جامعه‌ای که مدام با یک «اگر» بزرگ زندگی می‌کند -اگر جنگ شد- ناچار است انرژی حیاتی خود را صرف انتظار، احتیاط و بقا کند.
📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
#تجارت_فردا
@tejaratefarda
- 👍 4
Post #692
700
Post #691
724
فریادِ نام‌ها در زمانه‌ی استیصال
مریم زارعیان
گاهی مردم نام یک نفر را فریاد می‌زنند، نه از سر شیفتگی، بلکه از سر درماندگی. این تفاوت ظریفی است که اگر دیده نشود، فهم رفتار جامعه دشوار می‌شود. در نگاه نخست، چنین فریادی ممکن است شبیه حمایت از یک فرد یا یک جریان سیاسی به نظر برسد، اما در لایه‌ای عمیق‌تر، بیشتر شبیه تلاش برای پیدا کردن روزنه‌ای برای تغییر است.
در جامعه‌ای که راه‌های معمول اصلاح و تغییر کم‌رنگ یا بسته می‌شود، امید شکل عجیبی پیدا می‌کند. دیگر در قالب برنامه‌ها و نهادها ظاهر نمی‌شود؛ در قالب «نام‌ها» ظاهر می‌شود. مردم به جای اینکه به یک سازوکار اعتماد کنند، به یک نشانه چنگ می‌زنند. این چنگ زدن بیشتر شبیه گرفتن شاخه‌ای در آب است تا انتخابی از سر اطمینان.
در سال‌های مختلف، این الگو بارها تکرار شده است. موج‌های بزرگ حمایت شکل گرفته‌اند و همان‌قدر سریع فروکش کرده‌اند. این نوسان‌ها بیشتر از آنکه نشان‌دهنده‌ی دلبستگی پایدار به اشخاص باشد، نشان‌دهنده‌ی جست‌وجوی مداوم برای راهی دیگر است. جامعه هر بار سکویی پیدا می‌کند تا شاید از وضع موجود فاصله بگیرد؛ سکویی که اغلب بیش از آنکه واقعی باشد، حامل امید است.
وقتی مردم نام کسی را بلند فریاد می‌زنند، گاهی در واقع می‌گویند: «راه دیگری به ذهنمان نمی‌رسد.» این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما پشت آن تجربه‌ای طولانی از ناامیدی و انتظار قرار دارد. انتظار برای تغییری که مسیر روشنی برایش دیده نمی‌شود.
مشکل از همین‌جا آغاز می‌شود. اگر این فریادها به‌اشتباه به عنوان وفاداری عمیق تفسیر شوند، سوءتفاهمی بزرگ شکل می‌گیرد. زیرا همان‌طور که امید می‌تواند ناگهان شکل بگیرد، می‌تواند ناگهان هم فروبریزد. و هر بار که چنین فروپاشی‌ای رخ می‌دهد، اعتماد عمومی کمی بیشتر فرسوده می‌شود.
شاید واقع‌بینانه‌تر این باشد که فریاد نام‌ها را نشانه‌ای از یک وضعیت بدانیم، نه نشانه‌ی یک باور پایدار. نشانه‌ی جامعه‌ای که هنوز راه‌های مطمئن و جمعی برای تغییر را پیدا نکرده است. جامعه‌ای که میان امید و تردید، میان خواستن و نتوانستن، در رفت‌وآمد است.
فریاد یک نام، همیشه از ایمان نمی‌آید؛ گاهی از استیصال می‌آید.
https://t.me/maryamzareian97
مریم زارعیان
گاهی مردم نام یک نفر را فریاد می‌زنند، نه از سر شیفتگی، بلکه از سر درماندگی. این تفاوت ظریفی است که اگر دیده نشود، فهم رفتار جامعه دشوار می‌شود. در نگاه نخست، چنین فریادی ممکن است شبیه حمایت از یک فرد یا یک جریان سیاسی به نظر برسد، اما در لایه‌ای عمیق‌تر، بیشتر شبیه تلاش برای پیدا کردن روزنه‌ای برای تغییر است.
در جامعه‌ای که راه‌های معمول اصلاح و تغییر کم‌رنگ یا بسته می‌شود، امید شکل عجیبی پیدا می‌کند. دیگر در قالب برنامه‌ها و نهادها ظاهر نمی‌شود؛ در قالب «نام‌ها» ظاهر می‌شود. مردم به جای اینکه به یک سازوکار اعتماد کنند، به یک نشانه چنگ می‌زنند. این چنگ زدن بیشتر شبیه گرفتن شاخه‌ای در آب است تا انتخابی از سر اطمینان.
در سال‌های مختلف، این الگو بارها تکرار شده است. موج‌های بزرگ حمایت شکل گرفته‌اند و همان‌قدر سریع فروکش کرده‌اند. این نوسان‌ها بیشتر از آنکه نشان‌دهنده‌ی دلبستگی پایدار به اشخاص باشد، نشان‌دهنده‌ی جست‌وجوی مداوم برای راهی دیگر است. جامعه هر بار سکویی پیدا می‌کند تا شاید از وضع موجود فاصله بگیرد؛ سکویی که اغلب بیش از آنکه واقعی باشد، حامل امید است.
وقتی مردم نام کسی را بلند فریاد می‌زنند، گاهی در واقع می‌گویند: «راه دیگری به ذهنمان نمی‌رسد.» این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما پشت آن تجربه‌ای طولانی از ناامیدی و انتظار قرار دارد. انتظار برای تغییری که مسیر روشنی برایش دیده نمی‌شود.
مشکل از همین‌جا آغاز می‌شود. اگر این فریادها به‌اشتباه به عنوان وفاداری عمیق تفسیر شوند، سوءتفاهمی بزرگ شکل می‌گیرد. زیرا همان‌طور که امید می‌تواند ناگهان شکل بگیرد، می‌تواند ناگهان هم فروبریزد. و هر بار که چنین فروپاشی‌ای رخ می‌دهد، اعتماد عمومی کمی بیشتر فرسوده می‌شود.
شاید واقع‌بینانه‌تر این باشد که فریاد نام‌ها را نشانه‌ای از یک وضعیت بدانیم، نه نشانه‌ی یک باور پایدار. نشانه‌ی جامعه‌ای که هنوز راه‌های مطمئن و جمعی برای تغییر را پیدا نکرده است. جامعه‌ای که میان امید و تردید، میان خواستن و نتوانستن، در رفت‌وآمد است.
فریاد یک نام، همیشه از ایمان نمی‌آید؛ گاهی از استیصال می‌آید.
https://t.me/maryamzareian97
- 👍 3
- 👏 2
About this channel
- How can I read @maryamzareian97 without a Telegram account?
- TGViewer shows the public web preview Telegram publishes for ایران ما: recent posts, photos, videos and the subscriber count, with no app, login or account.
- How many subscribers does ایران ما have?
- ایران ما (@maryamzareian97) has 782 subscribers on Telegram, refreshed roughly every 30 minutes.
- Does ایران ما know I viewed it here?
- No. Public channel previews carry no viewer identity, and TGViewer has no accounts or tracking of what you look up.