نگاه متفاوت (احمد زیدآبادی)

روح مدرس را آزار ندهید!

دوستان و حامیان شیخ حمید رسایی هرگونه دفاعی از او را که مايلند، انجام دهند، ولی بالاغیرتاً شیخ را با سید حسن مدرس مقایسه نکنند!
زنده‌یاد مدرس بعد از انقلاب به اندازهٔ کافی از همه‌سو مورد تحریف قرار گرفته و شخصیت واقعی‌اش در گرد و غبارهای سیاسی گم شده است. پس دیگر به اقدام تازه‌ای در این جهت نیاز نیست!
مدرس یک چهرهٔ استثنایی در تاریخ معاصر روحانیت است. او در مقام یک رجل استخوان‌دار آگاه و ملی و مشروطه‌خواه، زندگی خود را وقف حفظ منافع ایران و مقابله با هر نوع ظلم و تعدی و تجاوز به حقوق شهروندان ایرانی کرد. حال چه شباهتی بین آن سید با این شیخی است که جز تنگ‌نظری و جنجال‌آفرینی و توجیه مظالم علیه شهروندان و درخواست برای محدود و منکوب کردن حقوق آنها از وی دیده نشده است که قرار به تشبیه‌شان با هم باشد؟
پس بگذارید مدرس در مقتل خود خود آرام و قرار داشته باشد!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

جلسه با رئیس‌جمهور

عصر امروز جلسه‌ای با رئیس‌جمهور پزشکیان در محل پاستور برگزار شد که بسیاری از دوستان در آن حضور داشتند.
در آخر جلسه، پرسشی با آقای پزشکیان در میان گذاشتم که به دلیل تنگی وقت گویا رسا نبود و به همین دلیل از شخص رئیس‌جمهور گرفته تا شماری از حاضران دچار سوءتفاهم شدند.
آقای پزشکیان پنداشت که او را به تسلیم در برابر رقبای داخلی متهم می‌کنم و به همین دلیل با کمی دلخوری به دفاع از عملکرد خود برخاست.
پرسش من اما معطوف به نکته‌ای بنیادی در شرایط بغرنج و تراژیک سیاسی بود که فردا در ویدئویی در یوتیوب به آن و آنچه در جلسه گذشت، به طور مشروح می‌پردازم.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

نقشه‌ای دیگر!

بنیامین نتانیاهو با تمام اعوان و انصار امنیتی‌اش، محرمانه به امارات متحدهٔ عربی سفر کرده و ساعت‌های طولانی با سران امارات به گفتگو نشسته است.
دولت نتانیاهو از رسانهٔ افشاگر این سفر، نزد دادگاه شکایت کرده چون درز خبر را نقض مقررات سانسور نظامی در اسرائیل دانسته است.
سفری محرمانه با هیئتی متشکل از عموم مقام‌های بلندپایهٔ امنیتی و گفتگوهای شش-هفت ساعته در بالاترین سطوح، بدون شک برای مسائل خرد و ریز و کم‌اهمیت برنامه‌ریزی نشده است.
واضح است که دار و دستهٔ نتانیاهو، نقشهٔ تازه‌ای علیه کشورمان کشیده‌اند!
فهم و خنثی‌سازی این نقشه، خردمندی سیاسی فوق‌العاده‌ای را طلب می‌کند.
نقشه‌های پنهان و توطئه‌آمیز با زبان تهدید و توهين و تبختر خنثی نمی‌شوند!
نزاع بر سر قدرت به تحقق آنها کمک می‌کند.
هر دغدغه‌ و انگیزه و هدفی جز عبور دادن کشور از این بلا و بحران تاریخی، عینِ انحطاط اخلاقی و سیاسی است.
متأسفانه همهٔ بوهای زننده و مسموم از هر طرف در فضای سیاسی کشور ما پراکنده است. اگر دست مستقیم دار و دستهٔ بی بی در ایجاد این وضعیت در کار نباشد، بدون تردید آنها با مشاهدهٔ این شرایط نسبت به پیشبرد نقشهٔ خود دلگرم شده‌اند.
من که دیگر امیدی جز به خدا ندارم.
اگر بارش‌های پارسال به اندازهٔ پیرارسال بود، ما امروز در منجلابی از بحران کمبود آب دست و پا می‌زدیم! اما باران بیشتری بارید و ما سبب آن نبودیم.
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ؟ (آيا آبی را كه مي‌نوشيد، نمی‌بینید؟)
أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ؟ (شما آن را از دل ابر فروآورده‌اید یا ما آن را نازل کرده‌ایم؟)
خدایا! بارش رحمتی دیگر! در این خشک‌سالی سیاسی کار مؤثری از ما ساخته نیست!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

تظلم‌خواهی!!

امیر حسین ثابتی از اعضای مجلس، در نامه‌ای به ریاست قوهٔ قضائیه نسبت به حکم صادره علیه شیخ حمید رسایی معترض شده، اما محتوای اصلی نامه‌اش این است:
به ما کاری نداشته باشید اما به جایش پدر رقبای سیاسی ما را در آورید!
چه تظلم‌خواهی منصفانه‌ای!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

از آدمیزاد تا اسب!

گویا محمد مرندی طی مصاحبه‌ای در توجیه صدور حکم قطعی شلاق برای پرستو احمدی گفته است که این "ضربه‌ای بسیار سبک" است و مانند شلاق زدن به اسب نیست!
اگر منظور آقای مرندی از "ضربهٔ بسیار سبک" این است که خانم احمدی با تحمل آن، احساس هيچ‌گونه دردی نخواهد کرد، خب، این چه حکمی است که درد ندارد اما تا دل‌تان بخواهد بدنامی دارد و نفرت می‌آفریند!
اما اگر منظورش این است که درد دارد اما نه به اندازه‌ای که غیرقابل تحمل باشد، خب، مگر اسب را چطور شلاق می‌‌زنند؟ طوری می‌زنند که طاقت نیاورد؟
واقعاً چرا باید در این قرن احکامی صادر شود که نیاز به این نوع توجیهات عجیب و غریب داشته باشد؟
مُردیم از این همه مشکل و مشکل‌تراشی برای این جامعه!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

رئیس و دبیر!

یک عضو مجلس، "رئیس" شورای عالی امنیت ملی کشور را که آقای پزشکیان باشد، هیچ‌کاره دانسته و مواضع او را در بارهٔ سیاست خارجی، نظرات شخصی‌اش قلمداد کرده است، اما در عوض، "دبیر" شورای عالی امنیت ملی را که محسن رضایی باشد، مسئول اعلام سیاست خارجی کشور معرفی کرده است!
آیا از بدو مدنیت بشر تاکنون، نهادی در عالم انسانی شکل گرفته که رئیسش هیچ‌کاره و دبیرش همه‌کاره باشد؟
ظاهراً در کشور ما شکل گرفته و ما از آن خبر نداشتیم!
با این وضع، طرف‌های خارجی چطور ممکن است در مذاکرات خود مقام‌های رسمی کشور را جدی بگیرند؟
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

لجن‌پراکنی؟

شیخ حمید رسایی در اعتراض به حکم ده ماه محکومیت خود به حبس، متنی اعتراضی نوشته و خبرگزاری تسنیم آن را "لجن‌پراکنی علیه حکم قضایی" دانسته و آن را جرم قلمداد کرده است!
فارغ از داوری در بارهٔ شکل و محتوای حکم آقای رسایی و دقیق یا نادقیق بودن متن اعتراضی او، اما نوع ورود خبرگزاری تسنیم به این ماجرا از هر جهت نادرست است.
انگار از نگاه این خبرگزاری، هر حکم قضایی فی‌نفسه امری عادلانه و حتی مقدس است و هر نقد و اعتراضی به آن، لجن‌پراکنی و جرم محسوب می‌شود!
روزانه در سرتاسر کشور هزاران حکم قضایی از سوی قضات مختلف صادر می‌شود که یکی از طرفین دعوا آن را ناحق و ظالمانه می‌داند و به آن اعتراض می‌کند. آیا همهٔ آنها مرتکب لجن‌پراکنی و جرم می‌شوند؟
رئیس دستگاه قضا طبق مادهٔ ۴۷۷ آئین دادرسی کیفری، ماهانه چندین حکم قضایی را خلاف بیّن شرع تشخیص می‌دهد و برای اعادهٔ دادرسی، آنها را به دیوان عالی کشور ارجاع می‌دهد.
آیا تشخیص رئیس قوه در مورد مغایرت آشکار یک حکم قضایی با موازین شرعی، باید لجن‌پراکنی علیه حکم قضایی و امری مجرمانه تلقی شود؟
قضات هم آدمند و حتی اگر دغدغهٔ انصاف و عدالت داشته باشند، به هزاران دلیل ممکن است رأی اشتباه صادر کنند. این در حالی است که برخی از آنها اساساً دغدغهٔ عدالت هم ندارند و درگیر همان مفاسدی‌اند که برخی دیگر از کارمندان دستگاه‌های مختلف به آن گرفتارند!
نمونهٔ بیّن و انکارناپذیرش سعید مرتضوی است که در دوره‌ای بر جان و مال و آبروی مردم حاکم شد و نهایتاً عالی‌ترین مقام‌های کشور نیز او را فردی دروغگو معرفی و معزولش کردند.
متأسفانه در دورهٔ تصدی او، امکان نقد امن و آزاد احکامش با همين منطق خبرگزاری تسنیم وجود نداشت، و این مسئله به او چنان مصونیت آهنینی بخشید که خود را فعال‌مایشاء تصور کرد و عاقبت کار، به فاجعهٔ کهریزک ختم شد!
این در حالی است که بدتر از سعید مرتضوی هم هنوز وجود دارد، اما همان مصونيت‌های کاذب مانع از نقد احکام آنها توسط جامعهٔ حقوقدانان کشور می‌شود.
به هر حال، نوع نگرش امثال خبرگزاری تسنیم بدبختانه کمکی به اصلاح و بهبود عملکرد دستگاه قضایی نمی‌کند، حال طرفش هر که می‌خواهد باشد.
غرض از این نوشته، داوری در بارهٔ ماهیت حکم آقای رسایی و دفاع از کارهای او که به نظر من عمدتاً جنجالی و نادرست است، نیست. هدف، دفاع از حق اعتراض او به حکمش هست، حقی که طبیعی و خدادادی است و حتی قوانین جاری نیز آن را برای تک تک شهروندان در هر جایگاهی به رسمیت شناخته‌اند، اما گویا برخی در جهت سلب آن تلاش می‌کنند.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

نقطهٔ استقرار قالیباف

از مهدی محمدی به عنوان مشاور محمدباقر قالیباف یاد می‌شود.
آقای محمدی در این روزها نکاتی را در بارهٔ مسائل مختلف جنگ مطرح می‌کند که نه فقط با نظر دیگر کسانی که مشاوران آقای قالیباف معرفی می‌شوند، متفاوت است بلکه چند گامی هم از حامیان سعید جلیلی تندتر و تیزتر به نظر می‌آید.
به نظرم وقت آن رسیده است که آقای قالیباف فارغ از مصلحت‌سنجی‌های کاذب، به طور روشن نظر خود را در بارهٔ جنگ جاری مطرح کند تا برای افکارعمومی روشن شود که در کدام نقطه قرار گرفته است.
آیا همراه و همگام رئیس‌جمهور است یا اینکه به مشی حامیان سعید جلیلی گرایش پیدا کرده است؟
اگر هم با هر دو اختلاف‌نظر دارد، لازم است نقاط اختلاف خود را با آنها روشن کند تا جایی برای سوءتفاهم و سوءتحلیل باقی نماند!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

فقط بگویم از آشنایی با دانشجویان صمیمی و گرمی که خود را همسوی نیروی چهارم معرفی می‌کردند، بسیار خوشحال شدم. همینطور از دوستانی که پشت در دانشگاه مانده بودند، بسیار شرمنده شدم.
بعد از اتمام جلسه متوجه این موضوع شدم چون در طول جلسه موبایلم را چک نکردم. برخی از آنها پشت در ماندن خود را پیامک کرده بودند.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

هماهنگ نشده است!

از درِ شمالی دانشگاه تهران وارد می‌شوم. نگهبانان سخت مشغولِ احراز هویت واردشوندگان هستند. خانمی که مشتری همیشگی کلاس‌هایم در کافه‌تاریخ بود، آنجا منتظر است. نیم‌ساعت قبل رسیده است. هراسان به سراغم می‌آید و می‌گوید؛ مرا به داخل راه نمی‌دهند، می‌گویند "هماهنگ نشده است!"
به یکی از نگهبانان می‌گویم؛ قرار است من در انجمن دانشکدهٔ پزشکی صحبت کنم. مرا به یکی دیگر از همکارانش ارجاع می‌دهد. همکارش رفتار سرد و بی‌اعتنایی دارد و می‌گوید "با ما هماهنگ نشده است!" سلوکش برخورنده است و به آدمی احساس توهین دست می‌دهد.
لحظه‌ای بعد رئیس انجمن که دانشجوی دختر فعالی است، شتابان و شرمسار سر می‌رسد. بنای عذرخواهی می‌گذارد و قصهٔ برنامهٔ انجمن و موافقت دانشکده و صدور مجوز را به نگهبان توضیح می‌دهد، نگهبان اما با همان لحن بی‌اعتنا و بدون کمترین حس همدلی می‌گوید که به آنها اطلاع داده نشده و هماهنگی صورت نگرفته است.
رئیس انجمن عذرخواهانه آنجا را ترک می‌کند تا به سراغ مسئول حراست برود. در این میان دانشجوی پسری بلندقامت با عرق ملایمی بر پیشانی، او هم شتابان و شرمنده و عذرخواه، وارد می‌شود و روند دریافت مجوزهای لازم برای برگزاری برنامه را برای نگهبان تشریح می‌کند. او هم پاسخ قبلی را می‌شنود و برای پیگیری راهی حراست دانشکده می‌شود.
گویا مسئول حراست، در دفترش نیست و معاونش هم از دسترس خارج است! دانشجوی پسر به هر زحمتی که شده با یکی از آنها تماس برقرار می‌کند. قرار می‌شود مسئول یا معاون حراست به نگهبانی زنگ بزنند. بلافاصله زنگ تلفن آنجا به صدا در می‌آید و نگهبان بعد از مکالمه‌ای کوتاه می‌گوید مهمان اجازهٔ ورود دارد اما افراد خارج از دانشگاه برای حضور در جلسه مجوز ندارند!
این در حالی است که در پوستر اعلام برنامه که من آن را روی کانال منتشر کرده بودم، نوشته شده بود؛ ورود برای عموم آزاد است! حتی تأکيد شده بود؛ منتظر شما هستیم!
ظاهراً مسیر مجوزخواهی و مجوزگیری، روند بروکراتیک طولانی و کُشندهٔ خود را تا انتها طی نکرده بود و یکی از نگهبانان که رفتار همدلانه‌تری داشت توضیح داد که فقط دریافت نامهٔ مجوز از سوی انجمن که مسئول انجمن بر آن تأکید داشت، کافی نیست و آنها باید از صبح دوباره پیگیر ماجرا تا نقطهٔ نهایی آن می‌شدند. نهایتاً با اصرار و درخواست مسئولان انجمن، قرار شد تا ده نفر را اجازهٔ ورود بدهند.
پس از ورود به دانشکده احساس عصبانیت داشتم. گرچه معمولاً همیشه برای حضور در برنامه‌های دانشجویی در داخل دانشگاه‌های مختلف کشور با این نوع مشکلات مواجه بوده‌ام و کم و بیش به آن عادت کرده‌ام، اما رفتار نگهبانان در عصبی شدن یا نشدن آدمی خیلی مؤثر است!
واقعیت این است که اگر از طرف هر کدام از مقام‌های کشور از جمله وزیر علوم یا رئیس دانشگاه تهران برای انجام ملاقاتی با من تماس گرفته شود، برای پاسخ به آنها اول باید برنامهٔ کاری‌ام را چک کنم! بعد با این وضع، برای ورود به یک جلسهٔ کوچک دانشجویی باید مدت‌ها در پشت گیت دانشگاه معطل بمانم و با نگهبان آنجا سر و کله بزنم!
چند بار به سرم زد که همان لحظه آنجا را ترک کنم، اما تصور احساسی که به دانشجویان منتظر و مسئولان انجمن از این کار دست می‌داد، مانعم شد.
مسئولان انجمن برایم توضیح دادند که شاید یکی از دلایل سختگیری بیشتر برای ورود افراد خارج از دانشگاه، برگزاری تجمع دانشجویان بسیجی در محوطهٔ دانشکده در همان ساعت باشد!
ظاهراً این دسته از دانشجویان هر وقت بخواهند می‌توانند هر نوع برنامه‌ای را در دانشگاه برگزار کنند! خدا را باید شکر کرد که در کشورمان اصل مساوات شهروندان برقرار است و در هیچ کجای آن اثری از تبعیض دیده نمی‌شود!
سالن انجمن بسیار کوچک بود و واقعاً جایی هم برای دعوت از بیرون دانشگاه وجود نداشت.
قبل از صحبت، تلاش کردم تا خود را از عصبانیت خالی کنم تا اثری بر حرف‌هایم نگذارد.
در حین صحبت، از سالن کناری صدای قرآن از بلندگو پخش شد. در مورد دليل نابهنگام پخش قرآن در آن ساعت از دانشجویان سؤال کردم. گفتند؛ در آنجا رسم است که قبل از هر امتحان آیة‌الکرسی را از بلندگو پخش کنند!
خدایا... !
این هم ظاهراً ابتکاری شبیه سلام و صلوات‌های غلیظ و طولانی اخبارگوهای صدا و سیما قبل از خواندن خبر است!
برنامهٔ انجمن به قدری طول کشید که وقت دکتری که برای معاینهٔ رگ سیاتیکم گرفته بودم، از دست رفت. به سختی خود را به مطب دکتر رساندم و تا ساعت یازدهٔ شب گرفتار گرفتن نوار عصبی و غیره شدم!
چون قرار است فیلم برنامه از طرف انجمن منتشر شود، چیزی در بارهٔ آن نمی‌نویسم.

خوف!

از افرادی که مرتب تکرار می‌کنند از هیچ چیز نمی‌ترسند، باید ترسید!
کسی که می‌گوید از هیچ چیز نمی‌ترسد یعنی بروز فاجعه در هر ابعادی برایش علی‌السویه است!
قرآن در مورد فرار موسی از مصر می‌گوید: "فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا يَتَرَقَّبُ ۖ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِين." (موسی از مصر با حال ترس و نگرانی و مراقبت خارج شد و گفت‌‌؛ پروردگارا مرا از شر قوم ستمکار نجات ده.)
حسین نیز چون از مدینه به سوی مکه آهنگ سفر کرد؛ همین آیه را با صدای بلند قرائت کرد.
حالا وقتی که شخصیت‌هایی به عظمت موسی و حسین از عاقبت کار خود در رویارویی با قومی ستمکار خائف بوده‌اند، تکرار ‌"ما از هیچ چیز نمی‌ترسیم" چه توجیه و منزلتی دارد؟
خداوند رحمت کند کسی را که از تهدید و خطر علیه مردم و کشور خود بترسد!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

پست‌تر از نتانیاهو!

پست‌تر و حقیرتر از نتانیاهو موجودی به اسم مصی علی‌نژاد است!
نتانیاهو برای توجیه جنگ‌طلبی خود علیه ایران به هر حال تصوری از منافع اسرائیل دارد‌؛ اما این موجود انگار از نابودی آب و خاکی که در آن به دنیا آمده است، مثل یک بیمار دیگرآزار لذت می‌برد!
قریب به تمام مردم ما در اینجا دل‌نگران جنگی دوباره و از هم پاشیدن نظامِ حداقلی معیشت و حیات روزمرهٔ خود هستند، بعد این موجود بیمار، از در مخالفت با هر نوع دیپلماسی برای پایان دادن به بحران و اصرار بر جنگ تا "تمام شدن کار" در آمده است!
موجودی که درکش از فضای سیاسی ایران و جهان در حد یک علف‌خوار هم نیست، بدبختانه در مقام رهنموددهنده برای آیندهٔ کشوری با این همه پیچیدگی و گرفتاری ظاهر شده است!
من سعی می‌کنم در نوشته‌هایم حتی‌المقدور از به کارگیری دشنام علیه افراد بپرهیزم، اما شما را به خدا آیا چنین موجوداتی جایی برای کمترین احترامی برای خود باقی می‌گذارند؟
آنچه اما سخيف‌تر از چنین موجوداتی است آن فضای سیاسی از هر جهت تباه و مسمومی است که سبب برآمدن و برساختن آنها به عنوان "چهرهٔ سیاسی" می‌شود!
اگر سیاست آن چیزی است که این موجودات می‌گویند، پس سیاست مستحق همان شعر هزلی است که مرحوم میرزادهٔ عشقی سروده است!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

آلتِ قتاله در صحن سازمان‌ملل!

بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل آلتِ قتاله‌ای را با خود به صحن مجمع عمومی سازمان‌ملل برده بود تا به همگان نشان دهند که با چه ابزاری دشمنان خود را ترور کرده است!
این درست مثل این است که چنگیزخان از گور برخیزد و پشت تریبون ملل‌متحد قرار گیرد و آنگاه شمشیرش را از غلاف برکشد و در مقابل چشم ناظران گیرد و خطاب به آنها بگوید؛ می‌دانید این چیست؟ اگر شما نمی‌دانید مردم نیشابور به خوبی می‌دانند!
آیا همین یک حرکت برای اثبات دنائت و حقارت و بی‌رحمی نتانیاهو کافی نیست؟
انسان‌های اصيل و بالغ و بزرگوار و متمدن، هر گاه که بنا به اقتضای سرشت تراژیک سیاست، مجبور به حذف دشمنان خود هم شوند، هیچ احساس خوش و افتخارآمیزی پیدا نمی‌کنند. آنها از اینکه مجبور به ریختن خونی در جنگ‌ها شده‌اند، احساس غم و اندوه و تأسف می‌کنند و در صدد برمی‌آیند که دلایل تأثرانگیز آن را به ديگران توضیح دهند!
آدم‌های پست و حقیر و نکبت و بی‌رحم اما وقتی به هر دلیلی، دشمن خود را می‌کشند، آن را پرچم اقتدار و افتخار خود می‌سازند! نتانیاهو حتی یک گام فراتر از این گذاشته و آلت‌قتالهٔ خود را به نیویورک برده است تا آن را به رخ رهبران جهان بکشد!
این نوع حرکات از سوی هر که صورت گیرد، علامت دنائت و بی‌رحمی است.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

یاغی!

سخنرانی نتانیاهو در مقر سازمان‌ملل یک رسوایی تمام‌عیار بود!
تصور می‌کنم تجمعات اعتراضی، ترک هیئت‌ها و هو شدن، او را از کوره به در برد و همین کار دستش داد!
به عنوان یک یاغی بین‌المللی بی‌رحم و خودخواه در پشتِ تریبون ملل متحد ظاهر شد و رهبران جهان را مورد توهين قرار داد.
این نوع حضور در سازمان‌ملل، او را در عرصهٔ جهانی منزوی‌تر کرد و در عرصهٔ داخلی هم به نظرم به زیان او در انتخابات تمام خواهد شد.
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

برای خودشان دیدار برای ما جنگ؟

دائم ار تریبون‌های داخلی تکرار می‌شود که تخاصم جاری آمریکا و ایران در واقع تابعی از رقابت آمریکا و چین برای شکل دادن به نظام جهانی است.
گرچه اینطور نیست، اما حالا فرض بگیریم که همینطور است.
اگر منشأ اصلی منازعه، به رقابت آن دو قدرت برمی‌گردد، پس چرا رهبران خودشان اینقدر با هم گرم می‌گیرند و هر نوع تصادم و تخاصم را به زیان همدیگر ارزیابی می‌کنند؟
برای صاحبانِ علًه، دیدار و مذاکره و همکاری و برای مردم ما قهر و تحریم و محاصره و جنگ؟
مگر ما باید قربانی رقابت آن گردن‌کلفت‌ها شویم؟
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

در باب ایران؛ چه می‌گذرد؟

سیاست در عصر ملت-دولت با چه الزامات و محدودیت‌هایی مواجه است؟ و در این میان، ایران امروز با چه پرسش‌ها و چالش‌هایی روبه‌روست؟

در سومین شنبه از سلسله‌جلسات «در باب ایران»، میزبان احمد زیدآبادی، نویسندهٔ کتاب «الزامات سیاست در عصر دولت–ملت»خواهیم بود و تا دربارهٔ ایرانِ امروز، سراغ کتاب بریم و گفت‌وگو کنیم.

شنبهٔ سوم | ۴ مهر | ساعت ۱۳
مهمان: احمد زیدآبادی
موضوع: الزامات سیاست در عصر ملت-دولت

منتظرت هستیم.

ورود برای عموم آزاد و نیازمند ثبت‌نام است.
@anjomani_support

موافقت یا مصادره؟

در میان کسانی که به تمجید و تکریم نطق آقای پزشکیان در مقر سازمان‌ملل برخاسته‌اند، نام عده‌ای به چشم می‌خورد که از بیخ و بن مخالف هر نوع تماس و مذاکره‌ با آمریکایند و آن را خیانت می‌دانند.
این در حالی است که دکتر پزشکیان در کنار جملات کوبندهٔ خود به صراحت اعلام کرد که دست همکاری به سوی جهان دراز می‌کند و از مذاکره گریزان نیست.
حالا آیا همهٔ تمجيدگرانِ سخنرانی رئیس‌جمهور در نیویورک، با این کلام او نیز موافقند یا اینکه در صدد رادیکالیزه کردن صحبت او به قصد مصادرهٔ کامل آن برآمده‌اند؟
در این میان، آقای پزشکیان که مشی رسمی خود را احیا و تثبیت و اجرای تفاهم‌نامهٔ اسلام‌آباد اعلام کرده است آیا به پوست خربزه‌ای که برخی از دشمنان قسم‌خوردهٔ هرگونه مذاکره و مصالحه با ستايش از نطق او زیر پایش می‌اندازند، حواسش هست؟
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad