مـآرنِل؛ آسـ‌تانهٔ پـ‌گاه

⛓این پیام فور کنید تا قاتل و مقتول مشخص کنم و بگم چطور به قتل می‌رسید/می‌رسونید.

به ترتیب یکی در میون از فور ها قاتل مقتول میکنمتون

جوین باشید

🎻 | 𝖥𝗈𝗋𝗐𝖺𝗋𝖽 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗆𝖾𝗌𝗌𝖺𝗀𝖾 𝖺𝗇𝖽 𝖨’𝗅𝗅 𝗍𝖾𝗅𝗅 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝗌𝗈𝗇𝗀 𝗐𝗂𝗅𝗅 𝗌𝗎𝖽𝖽𝖾𝗇𝗅𝗒 𝗉𝗅𝖺𝗒 𝗂𝗇 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖾𝖺𝗋𝗌 𝗈𝗇 𝖺𝗇 𝖺𝗎𝗍𝗎𝗆𝗇 𝖺𝖿𝗍𝖾𝗋𝗇𝗈𝗈𝗇, 𝗌𝗂𝗍𝗍𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗇 𝖺 𝖻𝖾𝗇𝖼𝗁 𝖺𝗇𝖽 𝖾𝗇𝗃𝗈𝗒𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝗈𝖿𝗍 𝗋𝖺𝗂𝗇.

‌ ‌آرشـہء مِـہ‌آلـود؛‌ ✨

‌🇬🇧🕯 لـندن؛ بعد از ظهری از جنسِ پائیـز، که زودهنگام تاریک شده. دکان‌ها با شیشه‌های بخارکرده، نوری گرم، هدیهٔ بـارانِ گردآمده بر کفِ سنگ‌فرش می‌کنند. پس از به صدا درآمدن لولای درِ چـای‌خانه‌ها، مهِ خـاکستری راهیِ گذرگاه می‌شود؛ گویی پشتِ نمای هر دکان، گرما به پیشواز ایستاده. خـیابانِ بیـکر، صاحبِ عمارت‌های سنگیِ تنگ و باریک به رنگ‌های گوناگون، و چند اشکوب با پله‌هایی چـوبین، فـرش‌های خاک خوردهٔ قدیمی و ورودی‌های جلا گرفته، با پوششی براق است.
دِل‌باختگان، پائیـز را بهانهٔ شیفتگی و دلدادگیِ خویش می‌دانند. هرکدام با شـال‌های دست‌بافت و بالا‌پوش‌های دوخته‌شده از پارچهٔ فـوتر، دست در دستِ هم نهاده‌اند. برخی، دسـتِ دیگری را، گونه‌ای در جـیبِ بالا‌پوشِ خود پنهـان کرده‌اند، که گویی بـاران، برای جدا ساختنِ دست‌ها آمده‌است، و نه به هم رساندن...
از نـظارهٔ این تئـاترِ واقعیت، که پائیـز، نویسندهٔ آن است، خشنود شد؛ اما خوب می‌دانست، بر خلافِ چهرهٔ مخـوفِ شهر، این تـلاطمِ احساسات، ریشه‌ای از پیچشِ ذهنِ او نیست.
☕️🎸 فـنجان شیرِ در دستش را بر روی نعـلبکی قرار داد، و آن را به سمتِ میز روانه کرد. به گوشهٔ اتاق قدم برداشت؛ تردید، دقایقی بر دلش نشست. ویولـن را از روی جایگاه بلند کرد؛ ساز بر روی شـانهٔ او بسیار آرمیده بود. همراه با نواخـته‌شدن سرود "𝖫𝖺 𝖢𝖺𝗆𝗉𝖺𝗇𝖾𝗅𝗅𝖺" چشم‌هایش روی هم آرام شدند. آرشـه، در دستِ راستِ او می‌رقصید، و سایهٔ مـرد برای رهگذران جلوه می‌کرد...

You still write by the damp wooden window. The forest remembers. Every quiet page, the cabin was never empty when you were inside.

" می‌شود برای ماندن آمده باشید؟
می‌خواهم باور کنم میانِ آبان و آذر،
بدون ‌چتر، در خیابانی گیر افتاده‌ام... "

هوا بارونیه…

🌟✉️𝘰𝘭𝘥𝘦𝘯🎀 𝐹𝒜𝐿𝐿 𝐹𝒪𝑅 ::
🌟 🌟✉️𝘶𝘵𝘶𝘮𝘯 𝘢𝘳𝘤𝘩𝘪𝘷𝘦 🍄‍🟫