یکی از اثرات فقیر شدن جامعه بر بخش مسکن، توقف یا حتی برخی مواقع معکوس شدن فرآیند توالی- جایگزینی یا تبدیل به احسن است. در فرآیند طبیعی، خانوارها به تدریج واحد مسکونی خود را بهبود و ارتقاء می‌دهند. در گذشته در واحدهای ویلائی، این موضوع از طریق ساخت تدریجی صورت می‌گرفت. خانوار در مقاطع زمانی مختلف، با توجه به بهبود درآمد و رسیدن توان پس‌انداز و تأمین مالی به حد قابل قبول، با اولویت به تأمین یک بخش از نیاز که در واحد مسکونی باید تأمین شود، مانند یک اتاق جداگانه برای کودکان و ... اقدام می‌کرد. در روزگار جدید و در شهرهای بزرگ و زندگی آپارتمانی، این فرآیند تدریجی از ساخت به فرآیند تدریجی برخورداری تبدیل شده بود. خانوار ابتدا یک واحدی را برای شروع زندگی اجاره می‌کرد. پس از مدتی، یک واحد کوچک خریداری می‌کرد. مدتی که می‌گذشت و شرایط بهتر می‌شد، با فروش آن واحد کوچک و افزودن پس‌انداز یا وام به آن، واحد بزرگتری را یا در منطقه بهتری خریداری می‌کرد.
این فرآیند، در کلیت بازار، نقش مهمی داشت. با روند رو به رشد درآمد خانوارها و حرکت تدریجی آنها از واحدهای کوچک یا ارزان‌تر به سمت واحدهای بزرگتر یا با امکانات بیشتر، واحدهای قبلی مجددا در بازار عرضه می‌شد و خانوارهای جدید که در ابتدای زندگی دنبال واحد کوچک و ارزان بودند، با فایلهای زیادی مواجه می‌شدند.
با فقیر شدن جامعه و بدتر از آن، چشم‌انداز ناامیدکننده از آینده، این فرآیند متوقف شده‌است. حتی در برخی شرایط، ممکن است خانوار به ویژه وقتی به صورت اجاره‌ای است، به عقب برمی‌گردد.
یک مسئله دیگر به این موضوع می‌تواند تأثیر بگذارد و آن روند پیرسالی جمعیت است. خانوارهای چهار نفره با ازدواج فرزندان به خانوار 2 نفره تبدیل می‌شوند. برخی از این خانوارهای قدیمی و مسن، به دلائلی چون عدم توانایی نگهداری از واحد بزرگتر یا نیاز به منابع مالی و یا فقر، ترجیح می‌دهند که واحد را واگذار و واحد کوچکتری را خریداری نمایند.
این فرآیند سبب می‌شود که نه تنها تقاضای خانوارهای جدید روی واحدهای کوچک و ارزان وجود داشته باشد، بلکه به دلیل توقف روند تدریجی، واحدهای کوچک موجود عرضه نشوند، از سوی دیگر، برخی خانوارها با عقبگرد از واحدهای بزرگتر به سمت واحدهای کوچکتر، تقاضا را بیشتر هم بکنند. این به معنی فشار بیشتر بر واحدهای مسکونی مقرون به صرفه است.
با این حال، در شرایط کنونی که رکود تورمی بر بازار مستولی است، همینطور با تقاضای سفته‌بازانه در واحدهای لوکس و بزرگ شمال شهر، ممکن است این پدیده کمتر به چشم بیاید. یعنی رشد قیمت واحدهای کوچک بیشتر از رشد قیمت واحدهای بزرگ به نظر نرسد. با این حال، این تحلیل نشان می‌دهد که ابعاد مختلف فقیر شدن جامعه بر مسکن می‌تواند متفاوت و از جهات مختلف در خور توجه باشد.
به نظر می‌رسد بحران اصلی بحران فقر و فقیر شدن جامعه است. بقیه بحران‌ها از جمله بحران مسکن، صرفا نمودی عینی از بحران اصلی است.
http://t.me/maolad