💢شکافی که کسی آن را طراحی نکرد؛ اما همه در ایجاد آن نقش دارند

یکی از نکات مهم این موضوع آن است که تقریبا هیچ هیات مدیره ای هنگام تعیین حقوق مدیرعامل، نسبت حقوق مدیرعامل به کارکنان را معیار تصمیم گیری قرار نمی دهد. آن ها معمولا از روشی به نام Benchmarking یا الگوبرداری از بازار استفاده می کنند.
در این فرایند، اعضای هیات مدیره بررسی می کنند که شرکت های مشابه به مدیرعامل خود چه میزان پرداخت می کنند و سپس تلاش می کنند حقوق مدیرعامل خود را نزدیک به میانگین بازار تعیین کنند. از دیدگاه آن ها، پرداخت کمتر از سطح بازار ممکن است به معنای از دست دادن مدیران توانمند باشد.

مشکل دقیقا از همین نقطه آغاز می شود، زیرا معیار مقایسه فقط مدیرعامل با مدیرعامل است، نه مدیرعامل با کارکنان سازمان. در نتیجه، هر شرکت صرفا از دیگر شرکت ها الگوبرداری می کند و به مرور زمان، سطح پرداخت مدیران بدون آنکه کسی عمدا قصد افزایش شکاف را داشته باشد، به صورت تجمعی افزایش پیدا می کند.
این پدیده نمونه ای از آن چیزی است که در مدیریت با عنوان وابستگی به مسیر (Path Dependency) شناخته می شود؛ یعنی تصمیم های کوچک و منطقی که در طول زمان، ساختاری بزرگ و گاه نامطلوب ایجاد می کنند.

✍کانال مدیریت منابع انسانی

@management_simple