یک بازی بود متعلق به دوره کودکی ما، صندلی بازی؛ پنج صندلی می‌چیدند و شش کودک دور آنها می‌چرخیدند تا قطع موزیک؛ به یک نفر صندلی نمی‌رسید و از دور مسابقه خارج می‌شد. باز برای پنج نفر بعدی، چهار صندلی می‌گذاشتند و ادامه مسابقه.
شب گذشته داشتم برای مشمول افزایش کالابرگ شدن، فرم پر می‌کردم و حس‌م این مسابقه بود. هربار چند نفر از دور بازی خارج خواهند شد؟
اصلا این اعتراف به نداشتن، این فرم «تقاضا» پر کردن را، اصلا در شأن مردمم ندیدم. هربار این عزت نفس من است که آسیب می‌بیند. آرزو کردم فرزندانمان از این روزها نداشته باشند. از این فرم آسیب‌ها در امان باشند.
دیشب که داشتم فرم را پر می‌کردم، خیلی از من کم می‌شد و کلماتم اشک شده بودند.

#دردها