lost green

و من قبول کرده‌ام که تصویر تو هرگز شبیه به خودت نبوده و نخواهد بود
تصویری که من از تو دارم، با حقیقتِ تو بسیار تفاوت دارد
و شبی که پذیرفتم تو با تصویرت فرق داری، شب عجیبی بود.
آن شب تنهاترین و بی پناه‌ترین آدم روی زمین بودم
آن شب فکر می‌کردم "میمیرم"
ایمان داشتم که دیگر نمی‌توانم در دنیا دوام بیاورم؛
اما شب‌های زیادی گذشت
و من زنده ماندم
و تو همچنان بی‌تفاوت..

" تکه‌هایی از یک کل منسجم"

هر بار که فکر میکنم دیگه یاد گرفتم
بدون تو ادامه دادن..
شب میشه و هیچ زوری برای پنهان کردن تاریکی ها برام نمیمونه
چون کل روز داشتم زور میزدم اونا رو گوشه نور امید پنهان کنم.
ولی شبا هیچ نوری نیست، و تو دقیقا نور امید تاریکی های من بودی.
تاریکی ها رو دوست داشتم
چون تورو اونجا پیدا میکردم؛

بی محابا توی تاریکی قدم میزاشتم
چون تو نورم بودی، چون ته اون تاریکی تو منتظرم بودی.
و من الان توی قلب ویران این تاریکی گم شدم.

من وسط اون تاریکی گمت کردم
حالا نه میتونم تورو پیدا کنم
نه راه برگشت به خونه

بله
روزهای سخت میگذره
دقیقا از روم...

همه هستن جز اونی که باید باشه.

"maybe that all"

گاهی چیزی که می‌مونه، عشق نیست؛ دلخوری، دلتنگی، عادت و زخمیه که هنوز بسته نشده.

"C.h.p."

گذر کردن از اون روز ها باعث میشه بخوام بیشتر از قبل مواظب خودم باشم، تا دوباره مجبور نباشه عبور کنه‌ از اون راهی که جنازشو ازش کشیده بیرون.

اگه میخواستی منو بکشی، پس چرا منو خلق کردی؟

نمیگم دیگه دلم نمیخواد تلاش کنم
"بجاش کل چراغ ها رو خاموش میکنم و کل روز نمیزارم دست نور بهم برسه"

احساس میکنم این یکی قابل قبول تر شد

دیگه حتی نوتیف پیاماتم خوشحالم نمیکنه خوشگله

البته هنوز نه کامله نه اونقدر باب میلمه"))

"در تلاش برای یه چیز جدید یاد گرفتن⭐️"

آقا...
دوباره "یه قهوه" میتونه ما رو نجات بده؟

هر وقت حس کردید دلتون برای کسی تنگ شده
وقت خوابیدن شماست خوشگله🎀