На днях выйшаў артыкул "Першокласники Києва не розуміють 40% почутого на уроках, бо майже не знають української". Метадалогію даследавання раскрытыкавалі (напрыклад тут), аўтар паспрабаваў адбіцца (напрыклад тут)
Сутнасць даследавання:
1. Памералі слоўнікавы запас украінскай. Там шматступенная працэдура, але актыўны запас вымяраецца так: паказваюць прадмет, просяць яго назваць, замяраюць % адказаў украінскай ("стеля" vs "потолок")
2. Распавялі дзецям гісторыю
3. Паразмаўлялі з дзецьмі пра яе і замералі, % які дзеці зразумелі (уяўляю, што можна вельмі па-рознаму гэта замераць)
4. Памералі карэляцыі паміж, напрыклад, актыўным слоўнікавым запасам і % зразумелага
Сутнасць спрэчкі:
1. У выбарцы 34 дзіцёнкі. Аўтар адказвае, што яны не ўсё расшыфравалі і будзе 60. Margin of error 13-17%, што шмат, але не робіць аналіз цалкам невалідным
2. Аўтар кажа, што яны правялі падобнае даследаванне ў кіеўскіх садках і там выбарка была ў 220 дзяцей. 85% з якіх назвалі менш 33% прадметаў па-украінску. І гэты факт прастымуляваў іх правесці даследаванне ў першых класах
3. Класічнае "карэляцыі не ёсць прычынна-следчая сувязь!". Па мне, прэтэнзія неасэнсаваная — паспрабуйце ўявіць сусвет, дзе памер слоўнікавага запасу не паўплывае на разуменне мовы
4. Памер карэляцый. Ён 0.72. Тобок, 0.72^2 = 52% варыяцыі ў разуменні ўкраінскай можа быць "патлумачана" памерам слоўнікавага запасу. Наколькі гэта мапіцца ў фразу "...бо майже не знають української" — тое яшчэ пытанне. "Часткова праз тое" было б лепшай фармулёўкай
Маё асабістае стаўленне: а) выбаркі ў 34 назіранні — заўсёды дрэнна б) лепшае валоданне мовай натуральна вядзе да лепшага засваення матэрыялу в) таму не разумею метафізчнай значнасці таго, які там канкрэтна каэф дэтэрмінацыі. Ёсць праблема, яе трэба выпраўляць
У каменты кіну спіс словаў, праз якія замяралі. Можаце сябе праверыць. Я ведаю ўсе, апроч аднаго. Як гэта, быць лепшым за больш чым 85% 5-гадовых дзяцей у Кіеве? Адказваю: прыемна