زندگی به عنوان سرویس

#claudeCode

🆔 @lifeAsAService

حتی AI هم نتونسته درست به تصویر بکشه.

🆔 @lifeAsAService

گاهی یک نفر
درد خود را درمان می‌کند
و جماعتی
نجات پیدا می‌کنند

👤 ناشناس

صرفا استفاده کردن یا کمک گرفتن از AI فایده نداره، باید استخدامش کنی قشنگ.

بهش کار بدی، براش متریک موفقیت تعریف کنی، بهش اعتماد کنی، براش تسک تعریف کنی و مثل یه تیمی باهاش برخورد کنی.
#تجربه
🆔 @lifeAsService

🔵 عنوان مقاله
Building an Ultra-High Throughput AI-SQL Engine (13 minute read)

🟢 خلاصه مقاله:
در دنیای امروز، پردازش داده‌های حجیم و استفاده از هوش مصنوعی در تحلیل‌های گسترده، اهمیت فراوانی یافته است. یکی از چالش‌های اصلی در این حوزه، سرعت اجرای کوئری‌ها و کارایی سیستم‌های پایگاه داده‌های مبتنی بر هوش مصنوعی است. در همین راستا، توسعه سامانه‌های قدرتمندی مانند Quail، نقشی کلیدی در بهبود این فرآیندها ایفا می‌کند. Quail یک موتور متن‌باز است که به صورت همزمان بهینه‌سازی برنامه‌ریزی پرس‌وجو و استنتاج مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) را هدف قرار داده است. این موتور، توانسته است در مقایسه با نسخه‌های معمولی مانند vLLM، سرعتی میان 1.84 برابر افزایش دهد و در برخی موارد، تا 14 برابر بیشتر در اجرای کارهای سنگین و پیچیده، کارایی از خود نشان دهد.

در حقیقت، یکی از مزایای اصلی Quail کاهش کارهای بی‌فایده مرتبط با کش‌های کلید-مقدار (KV-cache) و همچنین کاهش بار روی مدیریت و زمان‌بندی GPU است. این به معنای هزینه‌های کمتر، سرعت بیشتر و بهبود در مصرف منابع است. با این فناوری، امکان انجام فیلترینگ‌های گسترده و عملیات پیوستن داده‌ها در مقیاس بزرگ، با هزینه‌های کمتر و بهره‌وری بالاتر، مهیا می‌شود. در نتیجه، سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی قادر خواهند بود با سرعت و کارایی بیشتری در پاسخگویی به نیازهای پیچیده و داده‌محور امروزی عمل کنند و افق‌های جدیدی در تحلیل داده‌های حجیم گشوده می‌شود.

در نهایت، توسعه چنین فناوری‌هایی نشان از آینده‌ای دارد که در آن، هوش مصنوعی و پایگاه‌های داده‌های بزرگ، با همکاری نزدیک‌تر و بهبود مستمر، نقش بیشتری در بهبود تصمیم‌گیری‌های استراتژیک و اجرای عملیات‌های بزرگ فناوری اطلاعات ایفا خواهند کرد.

#هوش_مصنوعی #پایگاه_داده #کدباز #سرعت_بالا

🟣لینک مقاله:
https://fsdatalab.github.io/blog/introducing-quail/?utm_source=tldrdata

➖➖➖➖➖➖➖➖
👑 @Database_Academy

✍️یک رود و صد مسیر ، همین است زندگی
با مرگ خو بگیر! همین است زندگی

با گریه سر به سنگ بزن در تمام راه
ای رود ِسربه زیر! همین است زندگی

تاوان دل بریدن از آغوش ِکوهسار
دریاست یا کویر؟ همین است زندگی!

بر گِرد خویش پیله تنیدن به صد امید
این رنج ِدلپذیر ، همین است زندگی

پرواز در حصار فروبستهء حیات
آزاد یا اسیر ، همین است زندگی

چون زخم، لب گشودن و چون شمع سوختن
« لبخند » ناگزیر، همین است زندگی

دلخوش به جمع کردن یک مشت آرزو
این شادی ِحقیر ، همین است زندگی

با « اشک » سر به خانهء دلگیر « غم » زدن
گاهی اگرچه دیر ، همین است زندگی

لبخند و اشک ، شادی و غم ، رنج و آروز
از ما به دل مگیر ، همین است زندگی ...


👤 #فاضل_نظری

.....................................
#روان_نوشت | @ravan_nevesht

دوستی این پرسش را داشتند که گفتم پاسخ عمومی بدهم:

در مورد وکلا این پست را 14 ماه قبل نوشتم که چقدر از این استارت‌آپ استقبال شده است. ولی وکلا در اکثر کشورها یکی از قدرتمندترین لابی‌های حکومتی را دارند و حاشیه امن پایدارتری به همین دلیل ایجاد میکنند.


محض اطلاع در آمریکا بزرگترین لابی علیه خودروهای خودران و مجوزهای خودرانی را اتحادیه وکلا انجام می‌دهند چون بیش از 50 درصد پرونده‌های حقوقی (و سهم بزرگی از درآمد ایشان) مربوط به دعاوی مرتبط با تصادفات خودرویی است . چند تا آمار بدهم تا متوجه شویم که نگرانی آنها بی‌دلیل نیست، نرخ تصادف معمولی یک ماشین خودران به 1.2 تصادف در هر 1 میلیون کیلومتر می‌رسد (برای خودرو معمولی این حدود 7 تصادف در یک میلیون کیلومتر است) و نرخ فوت در خودرانی برای ویمو در بیش از 400 میلیون کیلومتر صفر بوده است و برای تسلا هم با 23 میلیارد پیمایش تجمیعی تاکنون در حالت خودرانی 57 نفر بوده است که این عدد برای وضعیت عادی تا 200 نفر هم می‌رسد.

همینجوری سرانگشتی حساب کنید درآمد حداقل یک سوم و شاید تا یکدهم می‌تواند کاهش داشته باشد و وکلاً بجای اینکه برای ایجاد ساختارهای حقوقی جدید و مدل‌های کسب و کار نوین تلاش کنند، همچنان درصدد کندکردن سیستم هستند.

البته دقت داشته باشید این آمار قشنگ چولگی و سوءگیری هم دارد، مثلاً حتی کوچکتری خراش هم از سمت خودرو خودران بصورت تصادف ثبت می‌شود یا اکثر تصادفات خودران‌ها برخورد ماشین دیگر از عقب به آنها بوده است و البته در بسیاری از شرایط تصادف‌زا! نظیر هوای بشدت بارانی و یا بوران و برف کلاً خودرو راننده را وادار به مداخله شخصی میکند و خودران نیست. و البته توجه داشته باشید که خودرانی تسلا از ده سال پیش بوده و هرروز بهتر می‌شود و بخش بزرگی از این 57 نفر در حالت خودرانی فوت نکرده‌اند ولی چون تا 30 ثانیه قبلش سیستم خودران فعال بوده، در پرونده به این شکل ثبت‌شده‌اند.
@MasoudSharings

🚀 ۱۰ روز پیش خانم «مارگارت همیلتون» در ۹۰ سالگی از دنیا رفت. زنی که کدهای آپولو ۱۱ که ماموریت فرود روی ماه رو داشت نوشت.

⭐️ ایشون برای اولین‌بار واژه و مفهوم «مهندسی نرم‌افزار - Software Engineering» رو مطرح کردن و بنیان سازوکاری که امروزه تحت عنوان مهندسی نرم‌افزار می‌شناسیم رو بنا گذاشتن. تلاش‌های ایشون باعث شد تا دنیای کامپیوتر و برنامه‌نویسی مدون، مهندسی‌شده و نظام‌مند بشه.

✈️ یکی از شاهکارهای ایشون در طراحی آپولو ۱۱، به کارگیری طراحی Async و همچنین استفاده از مفهوم «اولویت‌بندی» بود که باعث شد این فضاپیما ماموریتش رو درست انجام بده. از ویکی‌پدیا:

در یکی از بحرانی‌ترین لحظات مأموریت آپولو ۱۱، نرم‌افزار هدایت پرواز که توسط تیم همیلتون توسعه داده شده بود، از لغو فرود بر سطح ماه جلوگیری کرد. تنها سه دقیقه پیش از رسیدن ماه‌نشین به سطح ماه، چندین هشدار رایانه‌ای (از جمله هشدارهای معروف ۱۲۰۱ و ۱۲۰۲) فعال شدند. این هشدارها نشان‌دهنده سرریز شدن وظایف پردازشی رایانه به دلیل ارسال داده‌های اضافی از رادار تقارب بودند. رایانه قادر به پردازش هم‌زمان تمامی این اطلاعات در زمان واقعی نبود و باید برخی وظایف را به تعویق می‌انداخت.
به لطف معماری ناهمگام و قابلیت اولویت‌بندی وظایف که همیلتون و همکارانش طراحی کرده بودند، رایانه وظایف کم‌اهمیت‌تر مربوط به رادار را کنار گذاشت و توان پردازشی خود را منحصراً به وظایف حیاتی فرود و کنترل پیشرانه‌ها اختصاص داد. نمایشگر اولویت‌دار به فضانوردان و کنترل‌کننده‌های پرواز ناسا در زمین این امکان را داد تا دریابند که رایانه همچنان به درستی وظایف اصلی فرود را انجام می‌دهد و در نتیجه مأموریت با دستور ادامه («Go») دنبال شد و آپولو ۱۱ در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ با موفقیت بر ماه فرود آمد.

همیلتون بعداً در نامه‌ای به سال ۱۹۷۱ دربارهٔ این رخداد نوشت:

رایانه (یا به عبارت دقیق‌تر، نرم‌افزار درون آن) به اندازه کافی هوشمند بود که تشخیص دهد وظایف بیشتری نسبت به ظرفیتش به آن محول شده است. سپس یک هشدار فرستاد که به فضانورد می‌گفت: «من با وظایف بیش از حد روبه‌رو شده‌ام و فقط کارهای بااهمیت‌تر، یعنی موارد ضروری برای فرود را نگه می‌دارم»... اگر رایانه این مشکل را تشخیص نداده بود و فرایند بازیابی را انجام نمی‌داد، بعید می‌دانم آپولو ۱۱ می‌توانست به چنین فرود موفقی دست یابد.

⭐️ احترام ابدی برای ایشون و آدم‌هایی مثل ایشون که زندگیشون رو وقف پیشرفت کردن. ایشون به معنای واقعی کلمه «آپولو هوا کردن»

🆔 @lifeAsAService

اندر مصائب وایب‌کدینگ
#claudeCode

🆔 @lifeAsAService

🎭 پانتومیم بازی کنیم

وقتی پانتومیم بازی می‌کنیم تمام تمرکزمون روی منتقل کردن منظورمون به هم‌بازیمونه.
پز نداریم، اصطلاحات پیچیده نداریم، نمی‌خوایم چیز اضافه‌ای نشون بدیم. پوست‌کنده و خالص می‌خوایم منظورمون رو برسونیم.
خیلی تلاش می‌کنیم که همه چیز رو ساده منتقل کنیم.
وقتی پانتومیم بازی می‌کنیم دائم سعی می‌کنیم طرف مقابل رو روشن کنیم، بهش فرصت درگیر شدن(engage) می‌دیم.
عبارت‌های بزرگ رو می‌شکونیم و سعی نمی‌کنیم همه‌ی موضوع رو یکباره بازی کنیم.
اگه هم‌بازیمون درست حدس بزنه تشویقش می‌کنیم. اگه هم اشتباه کنه وقتی صرف تنبیه‌ش نمی‌کنیم به توضیح دادن به شکل دیگه‌ای ادامه می‌دیم.
وقتی داریم حرکات هم‌بازیمون رو حدس می‌زنیم تمام تلاشمون رو می‌کنیم که بفهمیم، به منظورها و احساسات توجهی نمی‌کنیم. شش‌دانگ حواسمون پی اینه که دوستمون سعی داره چی بهمون بگه.
پانتومیم در واقع تلاشی است برای فهمیدن یک موضوع، تلاشی دو سویه. هر چقدر سخت، هر چقدر بی‌کلام، من تلاش می‌کنم که بفهمم.

خیلی خوبه که پانتومیم بازی کنیم. این بازی باعث می‌شه بین عمل/حرکت بدن، ذهنمون و کلاممون هماهنگی ایجاد بشه. باعث می‌شه سعی کنیم شفاف صحبت کنیم. صحبت کردن که همیشه کلام و صدا نیست. اما ریشه‌ی اون کلام و اون حرکت از یه جاست. پانتومیم باعث می‌شه اون یه جا ورزیده و تقویت بشه.

✍🏻 مَهدی آخی

🆔 @lifeAsAService

خیلی دوست داشتم توی ژانرِ «عمل‌گرا vs کمال‌گرا» شرکت کنم، اما به همین یه جمله بسنده می‌کنم:
بی‌عملی، امن‌ترین پناهگاه کمال‌گرایی است.

»روان‌شناسِ ایرانی«

#tweet

Stop making more .md files for Claude.

#claudeCode

🆔 @lifeAsAService

⭐️ برگرکینگ چطور وارد بازی FIFA 20 شد

📌 ایده اصلی
برگرکینگ به جای اسپانسرینگ تیم‌های چند ده میلیون دلاری، سراغ تیم Stevenage FC رفت، تیمی در سطح چهارم فوتبال انگلیس. چون FIFA 20 کیت تیم‌های licensed رو مثل دنیای واقعی نمایش می‌داد، لوگوی Burger King با هزینه خیلی پایین‌تر وارد بازی شد.

در واقع برند به جای خرید attention گرون، جایی رو پیدا کرد که attention هنوز درست قیمت‌گذاری نشده بود.

🧩 حرکت بعدی
کمپین Stevenage Challenge از گیمرها می‌خواست در Career Mode با Stevenage بازی کنن، ستاره‌هایی مثل Messi و Ronaldo رو بخرن، گل بزنن، clip رو online بگذارند و جایزه Burger King بگیرند. در چند ساعت، شبکه‌های اجتماعی پر شد از تصویر ستاره‌های فوتبال با پیراهن Stevenage و لوگوی Burger King.

🧠 نتیجه بازاریابی
کمپین کمی بیشتر از دو هفته اجرا شد و طبق WPP بیش از ۲۵ هزار گل با Stevenage تو social media منتشر شد. پیراهن خانگی Stevenage هم برای اولین بار در تاریخ باشگاه sold out شد. مارکتینگ‌شون واقعا next level بود، جایی رو پیدا کردن که قانون سیستم اجازه می‌ده با هزینه کوچک وارد سطح بزرگی از توجه بشید و بهترین استفاده رو ازین فرصت کردن.

🔗 https://www.wpp.com/en/case-studies/david-madrid-stevenage-challenge

✈️ @Mirage_Notes

گر من از عشق غزالی، غزلی ساخته‌ام
شیوه‌ی تازه‌ای از مبتذلی ساخته‌ام

گر چو چشمش به سپیدی زده‌ام نقش سیاه
چون نگاهش، غزل بی بدلی ساخته‌ام

گر چو زنبور به نیشم بنوازند، رواست
کز لب لعل تو نوشین عسلی ساخته‌ام

شکوه در مذهب درویش حرام است ولی
با چه یاران دغا و دغلی ساخته‌ام

ادب از بی ادب آموز که لقمان گوید
از عمل سوخته، عکس العملی ساخته‌ام

میکنم چشم طمع، میشکنم دست سوال
من که با جامعه کور و شلی ساخته‌ام

چه خروسی تو که وقتی نشناسی ورنه
من به هر عربدهٔ بی‌محلی ساخته‌ام

درنمی‌یابی اگر ذوق، نه من در هر بیت
طرفه مضمونی و ضرب‌المثلی ساخته‌ام؟

می‌چرانم به غزل چشم غزالان وطن
مرتعی سبز به دامان تلی ساخته‌ام

من در این کلبهٔ تاریک به اشراق ادب
آفتابم که به برج حملی ساخته‌ام

#شهریار
@kashkisheermaramikhandi

چند ماه پیش بود که در مورد کد تمیز و اصول مهندسی نرم‌افزار توی این پست نوشتم.
حالا خود باب مارتین هم توی توئیتر به این موضوع پرداخته و گفته من کدهای AI رو نمی‌خونم و فقط با تست‌های مختلف مطمئن می‌شم که درست کد زده باشه.

I’m significantly older than you. I started coding in the late 60s. My current strategy is to not read any of the code written by my agents. That’s the only way I can take advantage of their productivity. What I do instead is to surround the agents with extreme constraints. Unit tests, gherkin tests, QA procedures, quality metrics, mutation testing, test coverage, and a plethora of others. In the end, I have very high confidence in the code they produce because they’ve had to run the gauntlet of all of my constraints and tests.

🔗Uncle Bob Martin

توئیتی هم که قبلا زده بود از این قراره

I don’t review code written by agents. I measure things like test coverage, dependency structure, cyclomatic complexity, module sizes, mutation testing, etc.

Much can be inferred about the quality of the code from those metrics. The code itself I leave to the AI.

Humans are slow at code. To get productivity we humans need to disengage from code and manage from a higher level.

🔗Uncle Bob Martin

این نوشته از حسین هم می‌تونه مفید باشه.
🆔 @lifeAsAService

🤩 شینیسه(Shinise): شرکت‌هایی با قدمت یک تمدن

⭐️ تفکر پشت شینیسه
به دلیل شرایط جغرافیایی و فرهنگی حاکم بر مجمع الجزایر ژاپن، دووم آوردن و پایداری از جمله ویژگی‌هاییه که توی مردم شکل گرفته. نمود این ویژگی‌های رو هم می‌تونید همه جا ببینید. نگاه کنید به محصولات ژاپنی مثل ماشین‌های تویوتا، کنسول‌های پلی‌استیشن، محصولات توشیبا، برج‌های ضدزلزله و غیره. سونامی، مشکلات هسته‌ای، زلزله، حمله‌ی اتمی، مشکلات جغرافیایی و تعارضات ژئوپولیتیک با چین و روسیه و شبهه جزیره‌ی کره، طبیعت خشن و اقیانوسی و کلی چیزهای دیگه همه در کنار هم باعث شده که در ژاپنی‌ها این ویژگی‌ها تقویت بشه. افراد برای این که دوام بیارن باید باتحمل، پایدار، سخت‌کوش و سرسخت باشن. چیزها با دید بلند مدت ساخته می‌شن و خانواده ارزشی بنیادین محسوب می‌شه. این ویژگی‌ها رو می‌شه بُن‌مایه‌ی شکل‌گیری شینیسه‌ها دونست. کسب‌وکارهایی که نه بر سود کوتاه مدت، بلکه بر ارزش‌های بلند مدت شکل گرفتن. اینطوری خانواده هم همیشه یک شغل تضمین شده داره.

⭐️ بر خلاف شرکت‌هایی که در غرب شکل گرفتن و تولید بدهی و سود حداکثری کوتاه مدت در اونها یک اصل به حساب میاد، در شینیسه‌ها تولید ثروت و پس‌انداز ارزشی بنیادین محسوب می‌شه[اینم ریشه در بحران‌هایی مثل زلزله و جنگ و سونامی داره که در ژاپن طبیعیه]. یکی از دلایل اساسی دوام شرکت‌ها هم همین ارزش هستش. از آینده قرض نمی‌گیریم و بر گذشته تکیه داریم. یک مسیر ابدی پیش‌روی داریم پس باید از پس بالا و پایین بر بیایم. بارزترین مثال این رفتار/ویژگی رو می‌شه در تویوتا بعد از زلزله و سونامی سال ۲۰۱۱ ژاپن دید که آسیب زیادی دید ولی تونست سرپا بشه و کماکان جزو بزرگترین خودروسازهای جهان باقی بمونه.

تعدادی لینک مرتبط:
🔗 تکراسا: چگونه کسب‌وکارهای هزار ساله ساخت؟
🔗 ایسنا: چگونه یک میراث خانوادگی قرن ها دوام آورد؟
🔗 Differences between Japanese and Western companies
🔗 The Long Game: Why Legacy Thinkers Build Different Companies
🔗 The spirit of shinise: Lessons from long-lived Japanese companies


🆔 @lifeAsAService