معرفی چند کتاب که اخیرا خوانده ام : قسمت دوم
یازده: یوزپلنگانی که با من دویده اند نوشته بیژن نجدی
کتاب غافلگیرکننده ای بود. از نویسنده ای گیلانی که در سیستان متولد شده و در ۵۶ سالگی بعلت سرطان ریه درگذشته است. کتاب از چند جهت غافلگیرتان می کند: مهمتر از همه سبک مدرن نویسندگی نجدی است. فراواقعیت و مرگ از اجزای مهم داستانهای این کتاب اند و آنچه که از لحاظ ادبی شما را مجذوب میکند، وفور استعارات و تشبیهات زیبا در متن است. مثلا چه کسی می تواند یک باران پاییزی را اینگونه توصیف کند که {پاییز خودش را به آبی چتر میزد}. نقطه قوت کتاب، پیوند کمنظیر نثر داستانی با ظرفیتهای شعر و تصویر است. و گاهی این شاعرانگی بر روایت غلبه میکند.
دوازده : آخرین روز یک محکوم نوشته ویکتور هوگو
احتمالا قبلا هم نوشته هایی در مورد مذمت مجازات اعدام خوانده اید (آنچه که الان در خاطرم هست، کتاب تاملاتی درباره گیوتین نوشته آلبرکامو است) اما این کتاب با روایت اول شخص از مجرمی در ابتدای قرن نوزدهم فرانسه که محکوم به اعدام شده است، چیزی را به ما نشان می دهد که اصلا تصورش را هم نکرده ایم. تمام تفکرات یک فرد که لحظه به لحظه به اعدام نزدیک می شود با سبکی واقع گرایانه، ما را با فروپاشی روان آن فرد نزدیک می کند. نمی دانیم جرم محکوم چیست و همین باعث می شود از پیش داوری دور بمانیم و تنها بر مجازات تمرکز کنیم که آیا جامعه میتواند مرگ را به مجازات تبدیل کند. و نباید فراموش کنیم که این کتاب در سال ۱۸۳۰ نوشته شده است.
سیزده: تو مثل من فردا دنیا آمدی : نامههای مارینا تسوتایوا، بوریس پاسترناک و راینر ماریا ریلکه
کتاب نامه نگاری های این سه نفر است که توسط نهال تجدد ترجمه شده است. در پی دیدار کوتاه پاسترناک و ماریناتسوتایوا نامههایی بین این دوشخصیت ادبی رد و بدل می شود و به مدت ۱۴ سال این نامه نگاری ها ادامه مییابد. چند سال بعد راینر ماریا ریلکه نیز به این دو نفر می پیوندد و نامهها، یک مثلث عاشقانه را رقم می زنند. هر چند دور از هم، اما نامه ها مانند ترانههای ادبی عاشقانه هستند و از سویی دیگر مانند نوری به زندگی این سه نفر.
چهارده: مجموعه شش جلدی فلسفه مدرن: از دکارت تا دریدا
برای علاقمندان فلسفه که به دنبال متونی با زبان نه چندان پیچیده درمورد فلسفه مدرن هستند، این سری کتاب صوتی بسیار مفید است. این کتابها در واقع درس گفتارهای استاد فلسفه معاصر لارنس کهون برای دانشجویان فلسفه است اما بیان خوب و غیرپیچیده آن شما را بسیار راضی خواهد کرد
پانزده: عامه پسند نوشته بوکوفسکی
ظاهر کتاب، پلیسی است اما بسیار هجوآمیز. ادبیات جنایی حتی به سخره گرفته می شود و مرز میان خیال و واقعیت کمرنگ. نگاهی تلخ و پوچ گرایانه همراه طنز سیاه، ویژگی کتاب است. حتی بنظر میرسد بوکوفسکی میخواهد خود داستان گویی را دست بیاندازد
شانزده و هفده: مجمع الوحوش نوشته عطیه عطار زاده و آذرباد نوشته نسیم مرعشی
این دو را به این علت کنار هم آوردم که اولا هر دو را نتوانستم تمام کنم و در یک سوم ابتدایی رها کردم و دوم اینکه کتابهای قبلی این دو نویسنده هر دو در نظرم شاهکار بودند. مردن با گیاهان دارویی عطیه عطار زاده و هرس نسیم مرعشی، بنظرم جزو برترین کتابهای نویسندگان ایرانی در سالهای اخیر هستند. اما با کتابهای جدیدشان نتوانستم ارتباط بگیرم. شاید بعدا دوباره تلاش کنم
هجده : پالیکوشکا نوشته تولستوی
نام این کتاب تولستوی را قبلا نشنیده بودم. کتاب کوتاهی است اما تاثیر گذار. متن روان و ساده ای دارد و در پس این سادگی به مناسبات پیچیده ارباب رعیتی قرن نوزده روسیه می پردازد. گاه طنزآمیز و گاه تلخ. که سرنوشت طبقه فرودست چگونه بوده و چرا تغییر نمی کرده است و تغییر نکرده است.
نوزده: کتاب کلکسیونر نوشته جان فاولز
این کتاب در سال ۱۹۶۳ منتشر شده است و یکی دو بار هم دست مایه ساخت فیلم سینمایی بوده است. کتاب از این لحاظ که روایت جذابی است از اتفاقی حاصل یک ذهن بیمار، ارزشمند و خواندنی است. وقتی کتاب را بخوانید متوجه می شوید که این ژانر که در سینمای امروز بارها تکرار شده است، به چه سالهایی بر می گردد و چه آثار خوبی پشتوانه آن بوده اند
بیست: کتاب آموزش دانش سیاسی اثر حسین بشیریه
الان دیگر همه میدانیم که جمله { من آدم سیاسی نیستم} چقدر بی معنا است. سیاست چیزی جدای از زندگی نیست. و اگر میخواهیم جامعه ای داشته باشیم که مصالح عموم در آن در نظر گرفته شود باید با سیاست و اصول جامعه مدنی آشنا باشیم. و این کتاب برای این هدف، شروع بسیار خوبی است.
Post #215
62
- ❤ 11
- 🙏 4
- 👍 2