تیکه کتاب‌های Lectiophile ⋆

❔ جورین و دوست دخترش تو موزیک ویدیو kiss رفتن

❔ سولوش کلی تحسین شد و بین هیپ هاپ فنا وایرال شد

- برتراند راسل

- حافظ

خواجه شمسُ‌الدین محمد بن بهاءُالدّین محمد حافظ شیرازی متولد سال ۷۲۶ قمری در شیراز چشم به جهان گشود. او مشهور به لسان الغیب، ترجمانوالاسرار، لسان العرفا و ناظم الاولیاء، متخلص به حافظ، شاعر فارسی‌گوی ایرانی بود. بیش‌تر شعرهای او غزل است. مشهور است که حافظ به شیوه سخن‌پردازی خواجوی کرمانی گرویده و همانندی سخنش با شعر خواجو مشهور است. حافظ را از مهم‌ترین اثرگذاران بر شاعرانِ فارسی‌زبان پس از خود می‌شناسند. در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی اشعار او را به زبان‌های اروپایی نیز ترجمه کردند و نامش به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

مکتب حافظ رندی است و رند و رندی اساسی‌ترین اصطلاح در شعر و جهان‌بینی حافظ است؛ از این‌رو، شناخت رندی شناخت جهان‌بینی و اندیشه و هنر حافظ را نتیجه می‌دهد. رندی، در نگاه حافظ، نظامی روشنفکرانه و فلسفی است؛ و رند متفکر روشنفکر. بیش از هر شخصیت دیگری که در دیوان دیده می‌شود رند است که حامل پیام حافظ است. بیشتر صاحب‌نظران بر آنند که حافظ غزل فارسی را به اوجی رساند که دیگر هرگز تکرار نشد. شعر حافظ دارای سه فضای عاشقانه و عارفانه و مدحی است. حافظ پژوهان برجسته‌ترین ویژگی سبکی غزل او را «پریشانی» دانسته‌اند؛ یعنی استقلال و عدم ارتباط ابیات: هر بیت موضوعی را مطرح می‌کند که گاه مستقل از دیگر ابیات حتی به موضوعی جداگانه اشاره دارد و گاه در ارتباط با موضوع همان غزل است. دگرگونی‌های پی‌درپی بن‌مایه‌ها و صور خیال حافظ سبب می‌شود خیال کنیم موضوع شعر پیوسته تغییر می‌کند، درحالی‌که شاید چنین نباشد. از این‌رو، برای تحلیل درست غزل حافظ باید مرز ظریف میان موضوع بیان‌شده و روش‌های گوناگونِ بیان آن موضوع را در نظر داشت.

- کیوان مهرگان

من از دنیای بی‌‌کودک می‌ترسم - هیوا مسیح

شانزدهم روز است از مهرماه و نامش مهر. و اندرین روز ظفر یافت بر «افریدون» «بیورسب جادو» آنک معروف است به «ضحّاک». و به کوه دماوند بازداشت. و روزها که سپس مهرگان است همه جشناند بر کردار آنچ از پس نوروز بود. و ششم آن «مهرگان بزرگ» بود و رام 1 روز نام
است و بدین دانندش.
مشهورترین علت نام‌گذاری این جشن به نام مهرگان، انتساب این جشن به مهر یا میترا، ایزد بزرگ آریایی است و از آن جا که در دوران هخامنشیان، این الهه از اعتبار و اهمیت والایی برخوردار بوده، در این روز با شکوه‌ترین جشن‌ها برگزار می‌شده است. این جشن را در قدیم "متراکانا" می‌گفتند و بعدها به نام مهرگان، خوانده شد و پس از اسالم، آن را «مهرجان» گفتند.
در ایران باستان، هر روز از ماه، نام خاصی داشته و هرگاه نام روز با نام ماه یکی می‌شده در آن روز، جشن می‌گرفتند و از آن‌جا که روز شانزدهم هر ماه نام داشته «مهر» ، این روز را روز جشن مهرگان
قرار داده‌اند. افزون بر یکی بودن نام روز مهر از ماه مهر، مناسبت‌های دیگری را نیز برای برگزاری این جشن برمی‌شمرند که معروف‌ترین آن، قیام کاوه آهنگر و پیروزی بر ضحّاک و به پادشاهی نشستن فریدون است. شاعر بزرگ حماسی سرای ایرانی، در «شاهنامه» کتاب عظیم مهرگان را به عنوان روزی به نظم می‌کشد که پادشاه بزرگ و دادگر ایرانی "فریدون" آن را برای تاج گذاری و شروع فرمانروایی خود، برگزیده است.

جشن مهرگان، شش روز به درازا می‌کشید؛ درحالی‌که در سراسر ماه، شادمانی و سرور برقرار بود و عامه و خواص در این جشن به شادی و پایکوبی و رد و بدل کردن هدایا می‌پرداختند و بدین منظور در شهرها بازار برپا میشد. نوروز و مهرگان، دو فصل سال هستند. مهرگان دخول زمستان و فصل سرماست و نوروز، اذن دخول فصل گرماست.