جسم آن معیار و سنجه‌ی محدودکننده نیست

اگر در عشق، جسم و خصوصیات صرفا جسمانی-فیزیکی را فاکتور بگیریم، نمی‌توانیم به نتیجه برسیم زیرا زیبایی جسمانی، از آن‌جا که در بدن‌های فراوانی وجود دارد، اساسا محدود نمی‌شود و نمی‌تواند دایره‌یِ انتخاب‌های ما را محدود سازد. از آن‌جا که زیبایی جسمانی نه در یک تن و جسم که در جسم‌ها و تن‌های فراوانی یافت می‌شود، ما (همان‌طور که افلاطون می‌گفت) مدام از سمت این جسم به آن جسم کشیده می‌شویم و باز از آن جسم به سمت جسمی دیگر و الی آخر. و این دور بیهوده پايان نخواهد داشت. پس به قول کيرکگور، ما به یک اصل «محدودکننده» نیاز داریم تا دایره‌ی انتخاب‌های ما را به اجبار تقلیل و کاهش دهد. و این اصل «محدودکننده» نمی‌تواند یک معیار جسمانی و ظاهری صرف باشد، بلکه اصلی است اخلاقی و غیر جسمانی. پس اگر فاکتور و معیار را جسم و زيبایی جسمانی بگذاریم، ما همچون «دون خوان» و «کازانووا» عمل خواهیم کرد، یعنی کسانی که به هیچ اصل «محدودکننده»ای متعهد نیستند و اساسا نمی‌توانند به سکون و آرامش دست یابند.

#روابط_انسانی #روابط_خانوادگی #روابط_عاطفی #عشق

@mes_observations
@LDplus