💡راه‌هوایی دهانی-حلقی (OPA)

▪️راه‌هوایی چه رنگی باید برای بیمارمون بذاریم؟
✓ راه هوایی oropharyngeal، اندازه‌ی استانداردی برای «هر فرد» نداره. اندازه باید بر اساس آناتومی صورت هر بیمار انتخاب بشه.

✓ روش استاندارد اینه که airway رو کنار صورت بیمار بذارید و اندازه‌ای رو انتخاب کنید که طولش از دندان‌های پیشین تا زاویه‌ی مندیبل برسه.

▪️اندازه‌گیری بر اساس شماره:
✓ سایز airwayهای بزرگسالان با شماره مشخص میشه.
این شماره‌ها معمولاً بین ۷ تا ۱۱ هستن که هر شماره تقریباً برابر با طول به سانتی‌متره؛ یعنی مثلاً سایز ۹ میشه حدوداً ۱۰ سانتی‌متر.

✓ سایز مناسب مردان با قد متوسط: سایز ۹
✓ سایز مناسب زنان با قد متوسط: سایز ۸

❗️اهمیت انتخاب سایز مناسب:
انتخاب سایز خیلی بزرگ خطرناکه و میتونه اپی‌گلوت رو جابه‌جا کنه و انسداد راه هوایی رو بدتر.
سایز خیلی کوچیک هم مانع افتادن زبان به عقب نمیشه و عملاً فایده‌ی تعبیه‌ی airway رو زیرسوال میبره.

▪️کدگذاری رنگی:
ایروی‌های دهانی معمولاً بر اساس اندازه با رنگ‌های استاندارد مشخص میشن، اما ممکنه این رنگ‌ها همیشه قاعده‌مند نباشن و شما رو به اشتباه بندازن.

✓ به‌طور کلی از کوچک به بزرگ:
سفید (کوچک‌ترین)، سبز، زرد، قرمز (بزرگ‌ترین).

❗️توجه داشته باشید که رنگ‌بندی‌ها ممکنه بین سازنده‌های مختلف، مقداری متفاوت باشه و مرجع اصلی برای انتخاب سایز مناسب airway، اندازه‌گیری آناتومیک صورته، نه صرفاً رنگش.

▪️موارد منع مصرف oral airway:
۱. حفظ رفلکس گگ/بیمار هوشیار یا نیمه‌هوشیار: مهم‌ترین کنترااندیکاسیون. OPA فقط باید برای بیماران عمیقاً بی‌پاسخ و فاقد رفلکس گگ استفاده بشه. قرار دادنش تو بیمار هوشیار یا نیمه‌هوشیار می‌تونه رفلکس گگ رو تحریک کنه و منجر به استفراغ و متعاقباً آسپیراسیون ریوی بشه؛ همچنین ممکنه باعث ایجاد لارنگواسپاسم بشه. در چنین مواردی، راه‌هوایی نازال توصیه میشه که ما در اورژانس‌های ایران نداریمش.

۲. انسداد راه هوایی توسط جسم خارجی، خون یا ترشحات: در چنین مواردی ابتدا باید ساکشن/برداشتن جسم خارجی انجام بشه.

۳. اختلال انعقادی شدید یا تمایل به خونریزی دهان و حلق، آسیب یا توده مخاطی دهان-حلق.

▪️نحوه‌ی تعبیه‌ی صحیح OPA:
قرار دادن airway با تکنیک چرخش ۱۸۰ درجه:
۱. راه‌هوایی رو وارونه وارد دهان کنید (یعنی انحنا به سمت کام باشه) و به سمت عقب پیش ببرید.

۲. وقتی به عقب زبان رسید، ۱۸۰ درجه بچرخونیدش تا انحناش روی زبان قرار بگیره و نوکش به سمت حلق هدایت بشه. این تکنیک از هل دادن زبان به عقب جلوگیری میکنه.