کردمان

♦️«پ.ک.ک» به انحلال و خلع‌سلاح نزدیک‌تر شد

🔻«پروین بولدان» عضو هیأت حاکمه‌ی «پ.ک.ک» در «امرالی» اعلام کرد که «عبدالله اوجالان» از طریق تماس تصویری در دوازدهمین کنگره‌ی این حزب برای انحلال و خلع‌سلاح آن شرکت کرده است. او این نشست را «نقطه‌ی عطف تاریخی در آرمان کردها» توصیف کرد.

🔻نتایج نشست که ادعا شده «پایه و اساس صلح در ترکیه و منطقه» خواهد بود، به زودی اعلام می‌شود و «رجب طیب اردوغان» نیز قرار است با صدور بیانیه‌ای، این تحول را «زمینه‌ی تازه‌ای برای صلح در ترکیه» بداند.

🔻این در حالی است که در روزهای اخیر دولت ترکیه بی‌وقفه به حملات خود به مناطق محل استقرار نیروهای «پ.ک.ک» حتی با «تسلیحات ممنوعه» ادامه داده است.

🔻«حزب دموکراتیک خلق‌ها» (ح.د.پ) نیز این نشست را یک «رویداد تاریخی حیاتی» دانست که فصل جدیدی برای «صلح و راه‌حل‌های دموکراتیک» می‌گشاید و از پارلمان ترکیه خواست تا مسئولیت «دستیابی به دموکراسی واقعی و حل مسئله‌ی کردها» را بر عهده بگیرد.

🔻«اتحاد اسلامی کردستان» و «انجمن عدالت کردستان» به‌عنوان دو حزب اسلامی، زیرساخت سازمانی مشخصی دارند، اما آرای آن‌ها رو به کاهش است. حزب «نگرش ملی» نیرویی تازه‌نفس است که خود را یک گزینه‌ی ملیِ اصلاح‌طلب با رویکرد منطقی و جدی معرفی می‌کند. حزب «نسل نو» به رهبری «شاسوار عبدالواحد» با پیام ضدفساد خود توجه رأی‌دهندگان جوان را به خود جلب کرده است. حزب «جبهه خلق» نیز از «اتحادیه‌ی میهنی کردستان» منشعب شده و با آن زاویه دارد. با این حال، اختلافات این پنج حزب در مورد مسائل اقتصادی، نوع روابط پیدا و پنهان با دو حزب اصلی کُرد و دولت مرکزی (بغداد) قابل توجه است.

🔻با توجه به این‌که منابع مالی کردستان عمدتاً در اختیار دو حزب حاکم است، احزاب اپوزیسیون برای رقابت با آن‌ها توان کافی ندارند. زیرا برخی از آن‌ها به‌ظاهر مستقل‌اند، ولی در عمل وابستگی شدید به نهادهای مالی دو حزب حاکم دارند. مانع دیگر بر سر راه ائتلاف پنج حزب یادشده، جاه‌طلبی‌های سران آن‌ها برای رهبری فهرست مشترک است. همچنین، روابط احزاب کردستان با جریان‌ها و شخصیت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی (در ایران، ترکیه، عراق، رژیم صهیونیستی، کشورهای غربی و عربی) نیز پیچیدگی‌های بیشتری پدید آورده است. این روابط خارجی اغلب با یکدیگر در تضاد هستند و هماهنگی پایدار بین آن‌ها بسیار دشوار است.

🔻کارشناسان مسائل کُردی پیش‌بینی می‌کنند این بار نیز شکل‌گیری ائتلاف واحد بین احزاب اپوزیسیون کردی علیه دو حزب حاکم با ناکامی مواجه شود و «اتحادیه‌ی میهنی کردستان» و «حزب دموکرات کردستان» مثل همیشه بیشترین نماینده را به مجلس عراق بفرستند و همچنان سیطره‌ی خود را بر مناطق مختلف اقلیم حفظ کنند.

☀️کردمان
کانال تحلیلی خبری میز کردی اندیشکده مرصاد

♦️آغاز تکاپوی انتخاباتی در اقلیم کردستان/ تلاش احزاب اپوزیسیون کُردی برای ائتلاف علیه دو حزب حاکم

👤 کردمان

🔻فعالیت‌های انتخاباتی زودهنگام در اقلیم کردستان برای «انتخابات پارلمانی عراق» (اواخر ۲۰۲۵ ) آغاز شده است. تحلیل‌گران، انتخابات امسال را نقطه‌ی عطفی در سرنوشت سیاسی کردستان در آینده می‌دانند. احزاب مختلف در تلاش‌اند ائتلاف واحدی علیه دو حزب اصلی «اتحادیه‌ی میهنی کردستان» و «حزب دموکرات کردستان» تشکیل دهند که معمولاً اکثریت کرسی‌ها را در اربیل و سلیمانیه به دست می‌آورند.

🔻احزاب اپوزیسیون کُرد در گذشته تجربه‌ی موفقی در ارئه‌ی لیست واحد نداشته‌اند. پس از سربرآوردن «جنبش گوران» در ۲۰۰۹ ائتلاف‌های اپوزیسیونی مختلفی شکل گرفت، اما موازنه‌ی قدرت در اقلیم را تغییر ندادند. این روزها پنج حزب «اتحاد اسلامی کردستان» (یەکگرتووی ئیسلامی کوردستان)، «انجمن عدالت کردستان» (کۆمەڵی دادگەری کوردستان)، «نگرش ملی» (هەڵوێستی نیشتمانی)، «نسل نو» (نەوەی نوێ) و «جبهه‌ی خلق» (بەرەی گەل) در تلاش‌اند با تشکیل ائتلاف و ارائه‌ی فهرست واحد، با دو حزب اصلی کردستان رقابت کنند.

🔹ناکامی‌های پیشین ترکیه در استفاده از کردها علیه ایران

🔻نویسنده یادآوری کرد که در سال ۲۰۱۵، «حزب دموکرات کردستان ایران» (حدکا) و دیگر احزاب کُرد کوشیدند با پروژه‌ی «راسان» از گسترش نظامی پژاک جلوگیری کنند و مانع افزایش عضوگیری این گروهک شوند تا شاید نقش سابق خود در کردستان ایران را بازیابی کنند. واقعه‌ی کوهستان «کله‌شین» در سال ۲۰۱۵ و برنامه‌ریزی مخفیانه برای عملیات «راسان» کار دولت ترکیه بود. رسانه‌های «حدکا» و تا حدودی «کومله» تأیید کردند که آنکارا پشت این پویش ضدایرانی است. اما با شکست این برنامه و آشکار شدن بی‌کفایتی احزاب کُرد ایران، آنکارا ناچار شد به گروهک تروریستی پژاک دل خوش کند. همزمان رژیم صهیونیستی نیز غیرمستقیم به احزاب کُرد ایران پیام فرستاد که تابستان آن سال قرار است «تغییرات بزرگی» در ایران رخ دهد که نقش کردها در آن تعیین‌کننده خواهد بود.

🔹ترکیه چگونه از اهرم پژاک علیه ایران بهره می‌برد؟

🔻به گزارش این رسانه‌ی کُردی، روند انحلال و خلع سلاح پ.ک.ک هنوز به نتیجه نرسیده و چه‌بسا بی‌نتیجه بماند. اما اگر هم به نتیجه برسد، بی‌شک همه‌ی این چریک‌ها‌، سلاح‌ به زمین نخواهند گذاشت و مجبور کردن آن‌ها به این کار دشوار خواهد بود. بنابراین، بهترین جا برای ادامه‌ی فعالیت این شبه‌نظامیان، همان گروهک پژاک است. در این روند، اوجالان باید طی توافقی همه‌جانبه با اردوغان، متعهد شود که نیروهای پژاک دست به هیچ اقدامی علیه ترکیه نزنند؛ ترک‌ها پژاک را این‌گونه می‌خواهند. در این حالت، کردها در صورت «تغییر در ایران» نمی‌توانند با منافع رژیم تلاویو همسو شوند. با این طرح، ترکیه می‌خواهد از اهرم کردها علیه ایران استفاده کند. ترکیه نمی‌خواهد اشتباهاتش در سوریه را دوباره در ایران تکرار و کردها را به عامل مخالف خودش تبدیل کند. به نظر برخی تحلیل‌گران، ترکیه انتظار دارد پژاک نقش «نیروهای ملی سوریه» (اس‌ان‌ای) را همچون اپوزیسیون در ایران ایفا کند.

🔹راهبردها و واکنش‌های ایران به مسئله‌ی کُرد

🔻در ادامه ادعا شد که ایران از سال ۲۰۰۸، روند صلح داخلی در ترکیه را برای خود تهدید دانسته است؛ تهدیدی که با عقب‌نشینی چریک‌های کُرد از کردستان ترکیه به مناطق مرزی ایران در ۲۰۱۳ به اوج خود رسید. همان موقع، تهران با «اتحادیه میهنی کردستان» و «حزب دموکرات کردستان» و «پ.ک.ک» نشست‌های پرتنشی داشت و به‌وضوح با تجمع چریک‌های کرد در مرزهای خود مخالفت کرد. زیرا تهران می‌دانست  که اگر اوجالان با ترکیه به توافق برسد، کسی مسئول مهار پژاک نخواهد شد. وجود پژاک از معضل ژئوپلیتیکی عمیق‌تر و مسئله‌ی راهبردی تاریخی بین تهران و آنکارا حکایت دارد. این گروهک، در دست اوجالانِ عمل‌گرا، دیر یا زود راه را برای توافق پ.ک.ک با ترکیه هموار می‌کند.

🔻نویسنده احتمال داد که ایران، به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای متوجه نیت ترکیه نباشد. روی کار آمدن دولت «مسعود پزشکیان» از آمادگی ایران برای مقابله با برنامه‌های ترکیه و سایر نیروهای منطقه‌ای و بین‌المللی حکایت دارد. همزمان با آغاز روند صلح بین آنکارا و اوجالان، دولت پزشکیان موضوع آموزش به زبان‌های بومی غیرفارسی را مطرح کرد که در اصل ۱۵ قانون اساسی کشور به آن اشاره شده است. تهران می‌خواست در شرایط کنونی با کردها چالشی ایجاد نشود و اهرم «کُرد» از دست ترکیه و  به‌خصوص صهیونیست‌ها خارج گردد.

🔹هراس پ.ک.ک از رویارویی مستقیم با تهران

🔻در ادامه‌ی مقاله پیش‌بینی شد با خلع سلاح پ.ک.ک و اعمال تغییرات در قانون اساسی ترکیه، نقش گروهک پژاک بیشتر از همیشه خواهد شد. در غیر این صورت، چه‌بسا پ.ک.ک پل‌های ارتباطی خود با ایران را خراب کند. در حال حاضر اما احتمال می‌رود پ.ک.ک تلاش کند نگرانی‌های تهران را برطرف کند.

🔻در پایان، تحلیل «دراومدیا» این بود که نقشه‌ی ترکیه برای پژاک به مواضع سران پ.ک.ک بستگی دارد. اگر پ.ک.ک روابطش را با تهران قطع کند، به این معناست که  می‌خواهد تمام تخم‌مرغ‌های خود را در سبد ترکیه بگذارد. البته چنین تصمیمی در شرایط کنونی منطقی نمی‌نماید. زیرا برای پ.ک.ک دشوار است بدون تضمین‌های حقوقی و سیاسی، از طریق پژاک دست به اقدامی علیه ایران بزند و تهران را در مقابل خود قرار دهد و بحران‌ها و چالش‌های تازه‌ای برای خود پدید آورد.

🔻آن‌گاه تشریح شد که پژاک تحت رهبری «امیر کریمی» و «پیمان ویان»، عضو «کنفدرالیسم جوامع کردستان» (ک.ج.ک) است که شامل چند حزب و سازمان کُردی دیگر نیز می‌شود که همگی «اوجالان» را «مرجع فکری و سیاسی» خود می‌دانند. آنکارا از ۲۰۱۵، تا حد زیادی مانع پیوستن جوانان کَرد ترکیه به پ.ک.ک شد. در نتیجه، تعداد چریک‌های کَرد ایرانی در صفوف پ.ک.ک افزایش یافت. برآورد این است که هم‌اکنون حدود یک‌سوم ساختار نظامی «ک.ج.ک» را کردهای ایران تشکیل دهند. بنابراین، گروهک پژاک بخش مهمی از سرمایه‌ی نظامی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، سازمانی و دیپلماتیک «ک.ج.ک» شده است.

🔹ایران، کردها و فرصت‌ها و تهدیدهای پیش روی ترکیه

🔻به نوشته‌ی این رسانه‌ی کُردی، روند گفت‌وگو بین اردوغان و اوجالان برای خلع سلاح و انحلال پ.ک.ک به علت پنهان‌کاری طرف‌ها به‌ویژه در مورد پژاک، هنوز نامشخص است. از این رو، برای فهم مسئله باید به مواضع پیشین اوجالان رجوع شود. در سال 2008، اوجالان به سران پ.ک.ک در قندیل هشدار داد که در برابر نگرانی‌های تهران در مورد خروج نیروهای پ.ک.ک از ترکیه به کردستان ایران و تلاش جمهوری اسلامی برای اخلال در این روند، تمهیدات مناسب بیاندیشند. او در سال 2013، با وضوح بیشتر در مورد ایران صحبت کرد و مدعی شد که تهران قادر است همیشه علیه ترکیه اقدام نظامی انجام دهد و آن را به گردن پ.ک.ک بیندازد. به ادعای اوجالان، تنها راه مقابله با ایران این بود که پژاک نیروهای خود را به ۴۰ هزار تن افزایش دهد. اگرچه بیانیه اوجالان بیشتر سیاسی بود تا فنی، اما بینش مهمی از وضعیت پنهان این روزها به دست می‌دهد.

🔻به نوشته‌ی «دراومدیا» واقعیت دیگری که می‌توان از طریق آن به نحوه‌ی تفکر مشترک دولت ترکیه و اوجالان در مورد پژاک پی برد، وضعیت بین‌المللی امروز است. جنگ در اوکراین، رویدادهای سوریه و لبنان، نقش رژیم صهیونیستی در مسائل منطقه، بحران بین هند و پاکستان و برنامه‌های آمریکا در غرب آسیا، بر تعیین سرنوشت و دستور کار گروهک پژاک تأثیر دارد. درواقع، وضعیت بین‌المللی فعلی، فرصتی برای ترکیه فراهم کرده که نقش خود را در تحولات منطقه افزایش دهد. البته ترکیه همزمان با تهدیدهایی نیز روبه‌رو است که چه‌بسا از فرصت‌هایش بیشتر باشد. زیرا در وضعیت کنونی، آنکارا از بسیاری جهات در مقابل متحدان ناتوی خود قرار گرفته است. با این حال، اوجالان و دولت ترکیه بر سر قدرت و ظرفیتی که پ.ک.ک در موازنه‌های منطقه‌ای کسب کرده، توافق دارند.

🔹اشتباهات اردوغان در مورد ایران دوباره تکرار می‌شود؟

🔻نویسنده‌ی‌ مقاله با اشاره به رقابت تاریخی و منطقه‌ای تهران و آنکارا، مدعی شد که گروهک تروریستی پژاک در جغرافیای کردستان ایران از ظرفیت سیاسی، نظامی، اجتماعی و دیپلماتیک برخوردار است. همچنین، در سال‌های اخیر، منافع ایران و ترکیه در قفقاز جنوبی، به ویژه در مناقشه‌ی آذربایجان-ارمنستان، ناهمسو بوده است. بنابراین، اوضاع کنونی ایران در منطقه و دنیا، فرصتی برای ترکیه فراهم کرده تا در دور تازه‌ی درگیری‌های منطقه‌ای، جایگاه خود را تقویت کند. از این رو، توافق اوجالان و ترکیه یک بُعد ایرانی نیز دارد. چه‌بسا به همین سبب، ترکیه به روند مذاکره با پ.ک.ک و شخص اوجالان کشیده شده است. اکنون پیداست که ترکیه بر آن است با تکیه بر سال‌ها تجربه‌اندوزی در سوریه، اشتباهات گذشته‌اش در مواجهه با ایران را تکرار نکند.

🔻به نظر «دراومدیا»، در سال‌های اخیر، کردها در تعیین موازنه‌ی قدرت در درگیری‌های سوریه نقش مهمی داشته‌اند. دخالت مداوم ترکیه در امور داخلی سوریه و خصومت با کردها، باعث شد کردهای سوریه کاملاً علیه منافع ترکیه عمل کنند. پیش از این، در جریان مداخله آمریکا در عراق، کردها برخلاف خواست آنکارا، جایگاه مستحکمی به دست آوردند. در عین حال، تقلای مداوم رژیم نتانیاهو برای آشوب و «تغییر» در ایران، سبب شد ترکیه نیز به طمع بیافتد طرح و برنامه‌ای برای ایجاد تنش و آشوب داخلی در ایران دست و پا کند؛ رفتار شتاب‌زده‌ی سران ترکیه برای این‌که پ.ک.ک سریع‌تر نشست داخلی بگذارد و انحلال و خلع سلاح حزب را اعلام کند، در همین راستا قابل ارزیابی است. درواقع، آنکارا فهمیده که بدون همکاری با گروهک تروریستی پژاک نمی‌تواند به اهداف خود در ایران برسد.

♦️فرصت‌ها و تهدیدهای روند مذاکره‌ی ترکیه و پ.ک.ک/ پژاک؛ سرمایه‌ی پنهان رقبای منطقه‌ای علیه ایران/ تهران در مسئله‌ی کردها دست‌بسته نیست

🔹پژاک؛ اهرم تجزیه‌طلبان و رقیبان منطقه‌ای ایران

🔻«دراومدیا» طی مقاله‌ای به گروهک پژاک به‌منزله‌ی اهرم مخفی ترکیه علیه ایران پرداخت. ابتدا اشاره شد که در روند انحلال و خلع سلاح پ.ک.ک، در خصوص سرنوشت «حزب زندگی آزادی کردستان» (پژاک) سکوت شده است. اما تعیین وضعیت این گروهک تروریستی، بی‌تردید در دستور کار و محاسبات ایران، ترکیه و سایر بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی است. «پژاک» - شاخه‌ی «حزب کارگران کردستان» (پ.ک.ک) در ایران - در ۲۰۰۴ تأسیس شد و شاخه‌ی نظامی خود را تحت نام «یگان‌های کردستان شرقی» (ی.ر.ک) در کردستان ایران فعال کرد و بارها با مرزداران ایران درگیر شدند. سال ۲۰۱۱، ایران عملیات گسترده‌ای علیه این گروهک در کوهستان «قندیل» انجام  داد. پس از آن، شدت درگیری دو طرف فروکش کرد.

این رسانه‌ی کردی در ادامه نوشت که ادعای ترامپ برای دادن مهلت دو‌ماهه به ایران، برای کردها مهم است. سپس با اشاره به بیانات رهبری در خصوص موقت بودن صلح امام حسن(ع)، افزود که ایران از روابط خود با چین و روسیه به‌منزله‌ی اهرم فشار بر آمریکا استفاده می‌کند و امیدوار است که فشارهای واشنگتن طولانی نشود. هم‌چنین می‌خواهد مذاکرات را تا اکتبر به‌آرامی پیش ببرد تا از خطر بازگشت تحریم‌های بین‌المللی با «سازوگار ماشه» جلوگیری کند.

سپس احتمال داده شد که اگر ایران و آمریکا به توافق برسند و شرکت‌های غربی به ایران بیایند، فرصت‌های مهمی برای کردهای ایران و اقلیم کردستان ایجاد شود. اما اگر جنگ شود، کردستان بخشی از درگیری خواهد بود و کوه‌های زاگرس که قسمت مهمی از جغرافیای نظامی ایران هستند و شهرهای کردنشین را احاطه کرده‌اند، به یک عرصه‌ی امنیتی حساس تبدیل می‌شوند. در نتیجه، نظارت نظامی-سیاسی جمهوری اسلامی در این مناطق افزایش خواهد یافت. پایگاه‌های آمریکا در منطقه‌ی کردستان عراق نیز اهدافی جدی برای ایران و نیروهای مقاومت عراق می‌شوند.

در سوی دیگر، دولت حاکم بر سوریه نمی‌تواند مانع تردد نیروهای حزب‌الله در امتداد مرز شود. «الجولانی» مقر بسیاری از گروه‌های مقاومت فلسطین در سوریه را بست و برخی از رهبران جهاد اسلامی را نیز دستگیر کرد. او کوشید به امید جلب حمایت غرب، لغو تحریم‌های سوریه و بازگرداندن میلیون‌ها دلار پول مسدودی سوریه، با کردها و دروزی‌ها با ملایمت رفتار کند. ترکیه و رژیم صهیونیستی می‌خواهند اوضاع سوریه را با عجله به نفع خود تغییر دهند. اما ایران منتظر است که اوضاع سوریه به‌زودی علیه ترکیه و صهیونیست‌ها چرخش کند.

به نظر «روداو»، در این شرایط، «همایش قامشلو» بین گروه‌های تجزیه‌طلب کُردی و با حمایت آشکار آمریکا و فرانسه، یک گام دیرهنگام اما مهم برای کردها بود که البته با موانع داخلی و خارجی زیادی روبه‌رو شد. در این همایش احزاب مختلف هر یک پرچم‌ خود را برافراشتند و به سبب اختلافات داخلی و تکثر دیدگاه‌ها، عملاً همایش بی‌نتیجه ماند؛ سرنوشت مذاکرات اوجالان و ترکیه در مورد خلع‌سلاح پ.ک.ک نیز مانع دیگری بود. این رسانه‌ی کردی هشدار داد که کردها نباید روی جنگ داخلی سوریه حساب باز کنند و امید آن‌ها به جلب حمایت رژیم صهیونیستی نیز اشتباه بزرگ‌تری است. زیرا تلاویو بیشتر دنبال سازش با ترکیه است و آن را با حمایت پرهزینه از کردها معاوضه نخواهد کرد.

به ادعای «روداو»، خلع‌ سلاح گروهک تروریستی پ.ک.ک نه‌تنها برای ترکیه، بلکه از جنبه‌ی منفی برای ایران نیز بسیار مهم است. طبق این ادعا، حضور پ.ک.ک در کوهستان‌های مرزی غرب و شمال غرب ایران، مانع استقرار گروهک‌های تروریستی علیه تهران می‌شود. در این شرایط ایران تنها کشوری است که هنوز به مسائل کردی مستقیماً ورود نکرده است.

کُندی حاکمان کُرد هم‌زمان با سرعت گرفتن تحولات غرب آسیا/ تأثیر مذاکرات تهران و واشنگتن بر وضعیت مناطق کردنشین/ ایران باید فعالانه به مسئله‌ی کردها ورود کند!

تارنمای کُردی «روداو» در اقلیم کردستان، طی مقاله‌ای از تعلل و سستی کَردها هم‌زمان با سرعت گرفتن تحولات غرب آسیا انتقاد کرد. نویسنده ابتدا چند رویداد هم‌زمان را کنار هم قرار داد؛ 1) مهلت دوماهه‌ی ادعایی ترامپ برای توافق با ایران، 2) سخنان امیدآفرین رهبر معظم انقلاب نسبت به آینده ایران و مقاومت منطقه. 3) شتاب‌زدگی ترکیه برای انحلال گروهک تروریستی «پ.ک.ک». 4) فرصت‌خواهی سران این گروهک برای برگزاری نشست داخلی. 4) تقلای «احمد شرع» برای سروسامان دادن به سوریه. سپس نتیجه گرفت در وضعیت ژئوپلیتیک فعلی غرب آسیا، شتاب یا کُندیِ بازی‌گران در تصمیم‌گیری و اقدام، موضوعیت راه‌بردی پیدا کرده است.

این رسانه، سپس وضعیتی کلی از شرایط منطقه و تصمیمات و کنش‌گری‌های بازیگران مربوطه را ترسیم کرد و کوشید نشان دهد که متغیر زمان، در شکل‌گیری ائتلاف‌ها و ایجاد موازنه‌های سیاسی اهمیت حیاتی پیدا کرده، اما ماشین سیاست کُردی هنوز کُند و سنگین حرکت می‌کند. آن‌گاه تشریح شد که امروزه، پیروزی در رقابت‌های میان قدرت‌های بزرگ جهان، تا حدی به سرعت کنش‌گری آن‌ها بستگی دارد. شتاب‌زدگی ترامپ در مواجهه با ایران را باید در این چشم‌انداز دید. او شاید از ترس این‌که بازی را مقابل چین ببازد، می‌خواهد پرونده‌ی 25 ساله‌ی برنامه‌ی هسته‌ای ایران را در دو ماه حل و فصل کند؛ جنگ اوکراین و روسیه و نبرد مقاومت با صهیونیست‌ها را نیز همین‌طور.

این در حالی است که در تعاملات جهانی، زمان برای برای برخی زود و برای برخی دیر می‌گذرد. پوتین برای پایان دادن به جنگ در اوکراین عجله‌ای ندارد تا هزینه‌های بیشتری بر ناتو اعمال کند. چین نیز مشغول این است که بی‌سروصدا در همه‌ی زمینه‌های نظامی، اقتصادی و فن‌آوری گوی سبقت را از آمریکا برباید. طبق پیش‌بینی «روداو»، اگر واشنگتن بتواند دست چین را از غرب آسیا به ویژه نفت ایران، کوتاه کند و سرمایه‌های هنگفت عربستان سعودی و سایر رژیم‌های حاشیه‌ی خلیج فارس را جذب آمریکا کند، تأثیر مستقیمی بر مسئله‌ی کردها خواهد داشت. ترامپ متمایل به خروج سریع‌تر از سوریه است. بنابراین پیش‌بینی می‌شود فشار بیاورد که کردها و دولت جدید دمشق به توافق برسند. هم‌چنین واشنگتن احتمالاً برای توافق سریع‌تر ترکیه با پ.ک.ک نیز شتاب ورزد و با توجه به انتخابات عراق در اواخر سال جاری میلادی، از افزایش نقش اقلیم کردستان در این کشور حمایت کند.

بسم‌الله الرحمن الرحیم

🔹در عصری که جهان تک‌قطبی درگیر تنش‌ها و چالش‌های چندگانه‌ی پساهفت‌اکتبر است و امکان تداوم امپراتوری خود را با ابزارهای اقتصادی، دیپلماتیک و با چاشنی ضرب‌وزور محک می‌زند، "مسئله کرد" بلقوه‌گی‌های خود را به‌تمامی عیان کرده و از حاشیه به متن آمده است. این "مسئله" قدیمیِ شبه‌استعماریِ نه‌چندان تاریخی، آشکارا بازیگران موثر منطقه را وادار کرده که جای مهمی به آن بدهند.

🔸از دوران بعد از سایکس- پیکو و شکل‌گیری مراحل اولیه‌ی آرمان " کردستان بزرگ" در ذهن طبقه‌ی نخبه‌ی کُرد، همواره تلاش شده هر "امر کردی" درنهایت به یک "امر سیاسی" تبدیل یا به آن فروکاسته شود. از این رو، پرداختن به وجوه مختلف "مسئله کرد"، شناخت فرایند دگردیسی امر کردی به امر سیاسی و روند تاریخیِ هویت‌سازی و هویت‌پردازی کُردی‌، برای حاکمیت اسلامی در ایران پراهمیت است.

🔹در این کانال می‌کوشیم بر ابعاد مختلف این مسئله -حتی لبه‌های تیز آن- دست بکشیم تا نسبت نظام سیاسی و ساختار نخبگانی ایران با وجوه مختلف آن ملموس‌تر شود. هدف این است که مفاهیم لغزنده‌ی کُرد، کُردها و کُردستان به‌گونه‌ای واقع‌بینانه در دل متغیرهای منطقه جانمایی شوند. این کانال به‌مثابه یک "ناظر باطرف" با رصد رسانه‌ای، میدانی و هدف‌مند "مسئله کُرد" در مراتب مختلف آن و در جغرافیای چندپارچه و وسیع‌ کردستان، تلاش خواهد کرد به فهم موضوع نزدیک‌تر شود و برای مواجهه‌ی واقع‌گرایانه با چالش‌های مترتب بر این "مسئله"، راهبردهای مناسب ارائه‌ دهد.

☀️ کردمان

Channel created