🔹ناکامی‌های پیشین ترکیه در استفاده از کردها علیه ایران

🔻نویسنده یادآوری کرد که در سال ۲۰۱۵، «حزب دموکرات کردستان ایران» (حدکا) و دیگر احزاب کُرد کوشیدند با پروژه‌ی «راسان» از گسترش نظامی پژاک جلوگیری کنند و مانع افزایش عضوگیری این گروهک شوند تا شاید نقش سابق خود در کردستان ایران را بازیابی کنند. واقعه‌ی کوهستان «کله‌شین» در سال ۲۰۱۵ و برنامه‌ریزی مخفیانه برای عملیات «راسان» کار دولت ترکیه بود. رسانه‌های «حدکا» و تا حدودی «کومله» تأیید کردند که آنکارا پشت این پویش ضدایرانی است. اما با شکست این برنامه و آشکار شدن بی‌کفایتی احزاب کُرد ایران، آنکارا ناچار شد به گروهک تروریستی پژاک دل خوش کند. همزمان رژیم صهیونیستی نیز غیرمستقیم به احزاب کُرد ایران پیام فرستاد که تابستان آن سال قرار است «تغییرات بزرگی» در ایران رخ دهد که نقش کردها در آن تعیین‌کننده خواهد بود.

🔹ترکیه چگونه از اهرم پژاک علیه ایران بهره می‌برد؟

🔻به گزارش این رسانه‌ی کُردی، روند انحلال و خلع سلاح پ.ک.ک هنوز به نتیجه نرسیده و چه‌بسا بی‌نتیجه بماند. اما اگر هم به نتیجه برسد، بی‌شک همه‌ی این چریک‌ها‌، سلاح‌ به زمین نخواهند گذاشت و مجبور کردن آن‌ها به این کار دشوار خواهد بود. بنابراین، بهترین جا برای ادامه‌ی فعالیت این شبه‌نظامیان، همان گروهک پژاک است. در این روند، اوجالان باید طی توافقی همه‌جانبه با اردوغان، متعهد شود که نیروهای پژاک دست به هیچ اقدامی علیه ترکیه نزنند؛ ترک‌ها پژاک را این‌گونه می‌خواهند. در این حالت، کردها در صورت «تغییر در ایران» نمی‌توانند با منافع رژیم تلاویو همسو شوند. با این طرح، ترکیه می‌خواهد از اهرم کردها علیه ایران استفاده کند. ترکیه نمی‌خواهد اشتباهاتش در سوریه را دوباره در ایران تکرار و کردها را به عامل مخالف خودش تبدیل کند. به نظر برخی تحلیل‌گران، ترکیه انتظار دارد پژاک نقش «نیروهای ملی سوریه» (اس‌ان‌ای) را همچون اپوزیسیون در ایران ایفا کند.

🔹راهبردها و واکنش‌های ایران به مسئله‌ی کُرد

🔻در ادامه ادعا شد که ایران از سال ۲۰۰۸، روند صلح داخلی در ترکیه را برای خود تهدید دانسته است؛ تهدیدی که با عقب‌نشینی چریک‌های کُرد از کردستان ترکیه به مناطق مرزی ایران در ۲۰۱۳ به اوج خود رسید. همان موقع، تهران با «اتحادیه میهنی کردستان» و «حزب دموکرات کردستان» و «پ.ک.ک» نشست‌های پرتنشی داشت و به‌وضوح با تجمع چریک‌های کرد در مرزهای خود مخالفت کرد. زیرا تهران می‌دانست  که اگر اوجالان با ترکیه به توافق برسد، کسی مسئول مهار پژاک نخواهد شد. وجود پژاک از معضل ژئوپلیتیکی عمیق‌تر و مسئله‌ی راهبردی تاریخی بین تهران و آنکارا حکایت دارد. این گروهک، در دست اوجالانِ عمل‌گرا، دیر یا زود راه را برای توافق پ.ک.ک با ترکیه هموار می‌کند.

🔻نویسنده احتمال داد که ایران، به‌عنوان یک قدرت منطقه‌ای متوجه نیت ترکیه نباشد. روی کار آمدن دولت «مسعود پزشکیان» از آمادگی ایران برای مقابله با برنامه‌های ترکیه و سایر نیروهای منطقه‌ای و بین‌المللی حکایت دارد. همزمان با آغاز روند صلح بین آنکارا و اوجالان، دولت پزشکیان موضوع آموزش به زبان‌های بومی غیرفارسی را مطرح کرد که در اصل ۱۵ قانون اساسی کشور به آن اشاره شده است. تهران می‌خواست در شرایط کنونی با کردها چالشی ایجاد نشود و اهرم «کُرد» از دست ترکیه و  به‌خصوص صهیونیست‌ها خارج گردد.

🔹هراس پ.ک.ک از رویارویی مستقیم با تهران

🔻در ادامه‌ی مقاله پیش‌بینی شد با خلع سلاح پ.ک.ک و اعمال تغییرات در قانون اساسی ترکیه، نقش گروهک پژاک بیشتر از همیشه خواهد شد. در غیر این صورت، چه‌بسا پ.ک.ک پل‌های ارتباطی خود با ایران را خراب کند. در حال حاضر اما احتمال می‌رود پ.ک.ک تلاش کند نگرانی‌های تهران را برطرف کند.

🔻در پایان، تحلیل «دراومدیا» این بود که نقشه‌ی ترکیه برای پژاک به مواضع سران پ.ک.ک بستگی دارد. اگر پ.ک.ک روابطش را با تهران قطع کند، به این معناست که  می‌خواهد تمام تخم‌مرغ‌های خود را در سبد ترکیه بگذارد. البته چنین تصمیمی در شرایط کنونی منطقی نمی‌نماید. زیرا برای پ.ک.ک دشوار است بدون تضمین‌های حقوقی و سیاسی، از طریق پژاک دست به اقدامی علیه ایران بزند و تهران را در مقابل خود قرار دهد و بحران‌ها و چالش‌های تازه‌ای برای خود پدید آورد.