🔻آن‌گاه تشریح شد که پژاک تحت رهبری «امیر کریمی» و «پیمان ویان»، عضو «کنفدرالیسم جوامع کردستان» (ک.ج.ک) است که شامل چند حزب و سازمان کُردی دیگر نیز می‌شود که همگی «اوجالان» را «مرجع فکری و سیاسی» خود می‌دانند. آنکارا از ۲۰۱۵، تا حد زیادی مانع پیوستن جوانان کَرد ترکیه به پ.ک.ک شد. در نتیجه، تعداد چریک‌های کَرد ایرانی در صفوف پ.ک.ک افزایش یافت. برآورد این است که هم‌اکنون حدود یک‌سوم ساختار نظامی «ک.ج.ک» را کردهای ایران تشکیل دهند. بنابراین، گروهک پژاک بخش مهمی از سرمایه‌ی نظامی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، سازمانی و دیپلماتیک «ک.ج.ک» شده است.

🔹ایران، کردها و فرصت‌ها و تهدیدهای پیش روی ترکیه

🔻به نوشته‌ی این رسانه‌ی کُردی، روند گفت‌وگو بین اردوغان و اوجالان برای خلع سلاح و انحلال پ.ک.ک به علت پنهان‌کاری طرف‌ها به‌ویژه در مورد پژاک، هنوز نامشخص است. از این رو، برای فهم مسئله باید به مواضع پیشین اوجالان رجوع شود. در سال 2008، اوجالان به سران پ.ک.ک در قندیل هشدار داد که در برابر نگرانی‌های تهران در مورد خروج نیروهای پ.ک.ک از ترکیه به کردستان ایران و تلاش جمهوری اسلامی برای اخلال در این روند، تمهیدات مناسب بیاندیشند. او در سال 2013، با وضوح بیشتر در مورد ایران صحبت کرد و مدعی شد که تهران قادر است همیشه علیه ترکیه اقدام نظامی انجام دهد و آن را به گردن پ.ک.ک بیندازد. به ادعای اوجالان، تنها راه مقابله با ایران این بود که پژاک نیروهای خود را به ۴۰ هزار تن افزایش دهد. اگرچه بیانیه اوجالان بیشتر سیاسی بود تا فنی، اما بینش مهمی از وضعیت پنهان این روزها به دست می‌دهد.

🔻به نوشته‌ی «دراومدیا» واقعیت دیگری که می‌توان از طریق آن به نحوه‌ی تفکر مشترک دولت ترکیه و اوجالان در مورد پژاک پی برد، وضعیت بین‌المللی امروز است. جنگ در اوکراین، رویدادهای سوریه و لبنان، نقش رژیم صهیونیستی در مسائل منطقه، بحران بین هند و پاکستان و برنامه‌های آمریکا در غرب آسیا، بر تعیین سرنوشت و دستور کار گروهک پژاک تأثیر دارد. درواقع، وضعیت بین‌المللی فعلی، فرصتی برای ترکیه فراهم کرده که نقش خود را در تحولات منطقه افزایش دهد. البته ترکیه همزمان با تهدیدهایی نیز روبه‌رو است که چه‌بسا از فرصت‌هایش بیشتر باشد. زیرا در وضعیت کنونی، آنکارا از بسیاری جهات در مقابل متحدان ناتوی خود قرار گرفته است. با این حال، اوجالان و دولت ترکیه بر سر قدرت و ظرفیتی که پ.ک.ک در موازنه‌های منطقه‌ای کسب کرده، توافق دارند.

🔹اشتباهات اردوغان در مورد ایران دوباره تکرار می‌شود؟

🔻نویسنده‌ی‌ مقاله با اشاره به رقابت تاریخی و منطقه‌ای تهران و آنکارا، مدعی شد که گروهک تروریستی پژاک در جغرافیای کردستان ایران از ظرفیت سیاسی، نظامی، اجتماعی و دیپلماتیک برخوردار است. همچنین، در سال‌های اخیر، منافع ایران و ترکیه در قفقاز جنوبی، به ویژه در مناقشه‌ی آذربایجان-ارمنستان، ناهمسو بوده است. بنابراین، اوضاع کنونی ایران در منطقه و دنیا، فرصتی برای ترکیه فراهم کرده تا در دور تازه‌ی درگیری‌های منطقه‌ای، جایگاه خود را تقویت کند. از این رو، توافق اوجالان و ترکیه یک بُعد ایرانی نیز دارد. چه‌بسا به همین سبب، ترکیه به روند مذاکره با پ.ک.ک و شخص اوجالان کشیده شده است. اکنون پیداست که ترکیه بر آن است با تکیه بر سال‌ها تجربه‌اندوزی در سوریه، اشتباهات گذشته‌اش در مواجهه با ایران را تکرار نکند.

🔻به نظر «دراومدیا»، در سال‌های اخیر، کردها در تعیین موازنه‌ی قدرت در درگیری‌های سوریه نقش مهمی داشته‌اند. دخالت مداوم ترکیه در امور داخلی سوریه و خصومت با کردها، باعث شد کردهای سوریه کاملاً علیه منافع ترکیه عمل کنند. پیش از این، در جریان مداخله آمریکا در عراق، کردها برخلاف خواست آنکارا، جایگاه مستحکمی به دست آوردند. در عین حال، تقلای مداوم رژیم نتانیاهو برای آشوب و «تغییر» در ایران، سبب شد ترکیه نیز به طمع بیافتد طرح و برنامه‌ای برای ایجاد تنش و آشوب داخلی در ایران دست و پا کند؛ رفتار شتاب‌زده‌ی سران ترکیه برای این‌که پ.ک.ک سریع‌تر نشست داخلی بگذارد و انحلال و خلع سلاح حزب را اعلام کند، در همین راستا قابل ارزیابی است. درواقع، آنکارا فهمیده که بدون همکاری با گروهک تروریستی پژاک نمی‌تواند به اهداف خود در ایران برسد.