متاسفانه باید بپذیرم که یه وقتایی واقعا متوجه نیات آدم‌های اینجا نمی‌شم. باید این نقطه ضعفمو یکم آچارکشی کنم‌. البته می‌دونم اگر دوباره به عقب برگردمم همون کارو می‌کنم و حرمت نگه می‌دارم چون یاد گرفتم پای کار درستم بمونم حتی اگر هزینه‌اش زیاد شه. به همین خاطر سر این مسائل تا حالا از آدمیت نیوفتادم ولیکن می‌دونم من بعد نسبت به برخی آدم‌ها کمی بدخلق و بدبین و دلسرد میشم. آدمیزاد واقعا کله پوکه وقتی طمع رو به یکدلی و کنار هم بودن ترجیح می‌ده. این کله پوک‌ها رو می‌سپارم به امان خدا.