— Самотны арол, схіленая вярбіна і раскідзісты дуб, кветкі, адзінокі колас, муха-сіраціна і рак-вусач — гэта не проста вобразы роднага краю. У кожным з іх — свой рытм жыцця: чаканне і расстанне, памяць і адзінота, крохкасць і стойкасць.

Побач — вялікае і малое, тое, што ўзносіцца ў неба, і тое, што трымаецца зямлі.

Коласаўская прырода ў гэтых працах — не фон, а прастора, у якой чалавечае перажыванне набывае бачную форму, — распавядаюць у музеі.