— Ку­ль­ту­ра за­ўсё­ды бы­ла по­бач. Спачатку — шко­ль­ныя святы і гарадскія ме­рап­ры­емствы, у цэн­тры якіх ве­ль­мі хаце­ла­ся апынуцца: ездзіць на роз­ныя падзеі, вы­сту­паць са­мой, адкрываць нешта но­вае, на­паў­няцца ўра­жан­ня­мі.

По­тым пры­йшоў усвя­дом­ле­ны вы­бар — па­ступ­лен­не на спецыяльнасць «Культурало­гія». За­тым — ма­гіс­тра­ту­ра па мастацтвазнаў­стве.

І вось ця­пер — пра­ца ў га­зе­це «Ку­ль­ту­ра», дзе я ўжо не про­ста спазанаю, а ўсё глы­бей вы­ву­чаю твор­чае ася­род­дзе кра­іны і распавядаю пра яго чы­та­чам.

Да­па­ма­гаю ку­ль­ту­ры зна­хо­дзіць да­ро­гу да кож­на­га, хто гатовы яе па­чуць. Спек­так­лі, вы­ста­вы, кан­цэр­ты, сус­трэ­чы — ця­пер я гля­джу на іх знутры, імкну­чы­ся зра­зу­мець, што ста­іць за кожнай падзеяй.