— З «Культурай» звязана вялікая частка майго жыцця, а таксама лёсу маіх родных. Спачатку я проста супрацоўнічала з рэдакцыяй. А ў 1997-м стала штатным аўтарам. Вагалася, бо паралельна стварала матэрыялы для радыё і выкладала ў Акадэміі музыкі. Узяўшыся за газету, не шкадавала, бо тут была магчымасць весці хроніку музычна-тэатральных падзей, фестывальна-конкурснага руху.

Потым сюды ўладкавалася мая старэйшая дачка — наборшчыцай. А за вярстальшчыка, які працаваў тут некаторы час, пазней выйшла замуж мая малодшая дачка. Ды і сыны раз-пораз выручалі фатаграфіямі.

Неаднойчы я атрымлівала прапановы куды больш прыбытковых пасад, ды хацела займацца не стужкай сціслых навін, а менавіта мастацкай крытыкай. Не простым пералічэннем — што, дзе, калі, — а аналітыкай.