— Для мяне культура — не спектакль, канцэрт ці музейны праект, а паветра, якім дыхаю. Бо рэдакцыйная праца — гэта не пра ціхі кабінет: інфармацыйны шквал і мазгавыя штормы наганяюць і ў дарозе, і ў ложку.

Я ў «Культуры» — і гэта мая адказнасць. Кожны дзень стаю перад выбарам: што ўзвесці ў ранг падзеі, а што пакінуць за дужкамі.
Культура — бурлівае мора сэнсаў, і быць «у ёй» значыць не проста плысці па цячэнні, а ўлоўліваць імпульсы, якія фарміруюць заўтрашні дзень.

Другі бок — культура ўва мне. Гэта мой унутраны камертон. Яна жыве не ў цытатах, а ў сістэме каардынат. Гэта тое, што прымушае шукаць глыбіню і прызнаваць складанасць свету.