▪️ شهر و بیداری

🖋 سالار سنجری | دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت گرایش میراث معماری دانشگاه شهید بهشتی تهران

می‌توان آگاهی و بیداری را همزاد یکدیگر پنداشت؛ بیداری فرآیندی است که در طول زمان روی می‌دهد. زمانْ یعنی رخداد و تجربه زیستن، این علت آگاهی است. بناها و شریان‌ها بستری‌اند برای پیوستار این تجارب، به‌تبع، تشکیل و تکامل آگاهی. فضا مهم‌ترین رکنی است که شهر با آن معنا می‌یابد. روایت شهر از زمانی آغاز می‌شود که رخدادی در آن اتفاق افتد؛ شهرهای بسیاری در سرتاسر این کره‌ی خاکی دچار اتفاقات بزرگی نظیر زلزله، جنگ و سیل شده‌اند. شهر دگرگونی و تکامل آگاهی بر زیستن و در زیستن را روایت می‌کند.این رخدادها آن را دچار دگرگونی می‌کنند و فضا، که به فراخور رخداد تغییریافته و تصاعد معنا یافته، آگاهی فردی و جمعی را تعالی می‌بخشد. انسان نقش اول این داستان را بازی می‌کند. انسان خالق فضاست و با زیستن روح در آن می‌دمد و تکامل همه‌چیز در معناست. بنایی که به فراخور خلق، رخداد یا تجربه‌ی زیسته و به تکامل می‌رسد. به‌عنوان‌مثال، بنایی که در جنگ در اثر اصابت گلوله آسیب‌دیده، اکنون بر خود نشانه‌هایی دارد که جنگ را روایت می‌کنند؛ این فضا، به‌نوعی، به تکامل رسیده تا مفهومی را بازگو کند: مفهوم استقامت و پایداری.
از طرفی انسان خالق، تاریخ را نوشته و چیزی را خلق و زیست کرده که بازگوکننده تاریخ خود است و بسته به زمان تکمیل‌کننده بخش مهمی از آن. این بخش زمانی آغاز می‌شود که انسان تصمیم می‌گیرد تغییری ایجاد کند، این تغییر چه در کالبد و چه در کارکرد آن باشد دربرگیرنده پیام و مفهومی تازه ورای تاریخ پیشین خود را بیان می‌کند. انسان در برهه‌‌هایی در تکاپو برای حفاظت از تاریخ درخطر حذف شدن دو تصمیم را اتخاذ می‌کند.

⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:

https://telegra.ph/ss01-02-06
https://koubeh.com/ss01-02-06

@koubeh